Η ποίηση του Pablo Neruda διασχίζει αχόρταγα και άπληστα, με ανεξάντλητο ερωτικό παλμό, όλες τις πτυχές της ζωής: Τη φύση, τους ανθρώπους, τον έρωτα, τη ζωή, το θάνατο, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τις λιακάδες της γης και τις ανάσες του σύμπαντος. Όλα, γίνονται ένα σώμα: Το ποιητικό. Και παίρνουν μέσα από την ποίηση του Neruda το χαρακτήρα ενός εκρηκτικού οργασμού και ενίοτε το ροδαλό χρώμα του αίματος. Παραθέτω εδώ ένα ερωτικό του ποίημα. Απολαύστε το.
Φαίδων Θεοφίλου
PABLO NERUDA
ΔΕ ΣΕ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΩ
Δε σε θέλω παρά γιατί σε θέλω,
μα απ' το θέλω στο δε σε θέλω πέφτω
κι απ' το καρτέρα, όταν δε σε προσμένω,
περνώ απ' το παγερό στο πυρωμένο.
Σε θέλω μόνο γιατί εσένα θέλω,
σε μισώ μα γι' αγάπη σου προσπέφτω,
κι είν' της αθώας αγάπης μου το μέτρο
σαν τυφλός που αγαπά να μη σε βλέπω.
Το σκληρόψυχο του Γενάρη φέγγος
την καρδιά μου θα σιγολιώσει εφέτος,
ανοίγοντάς μου στα κρυφά το στέρνο.
Μόνος στην ιστορία αυτή πεθαίνω
και πεθαίνω απ' αγάπη αφού σε θέλω,
σε θέλω, αγάπη, ως το αίμα κι ως το τέλος.
Υ.Γ. Λυπάμαι μόνο γιατί δεν γνωρίζω τον μεταφραστή στην ελληνική γλώσσα. Να υποθέσω πως ήταν η αείμνηστη Δανάη Στρατηγοπούλου, εξαιρετική μεταφράστρια της Λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας; αλλά και ιέρεια-ερμηνεύτρια των τραγουδιών του Αττίκ και όχι μόνο, που με τη βελούδινη και αισθαντική φωνή της αποτύπωσε τη δική της εποχή, που ευωδιάζει μέχρι σήμερα. Όπως και να 'χει, ζητώ συγγνώμη για την αθέλητη παράλειψη.
***********************************
