ΒΡΟΧΗ

.

Βρέχει.

.

Αγαπώ τη βροχή.

.

Θα καθίσω να την προσέχω...

.

Ελπίζω να κρατήσει πολύ.

.

.

Όταν σταματήσει,

.
θα επιστρέψω.



***H α΄φωτό είναι του Tra lai. H β΄αγνώστου και η γ' του Roman Signer

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Ένα είδος ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ στο ιστολογίου μας , με την…άδεια του «Θεού του Καφενείου…» με λίγες σκέψεις , ειδήσεις και απόψεις, θα εμφανίζεται πότε-πότε για να διαποικίλλει το χώρο μας.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ! ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Καλή χρονιά και καλή δεκαετία, που αρχίζει τώρα ως και το 2020. Με υγεία, καρτερικότητα και πνεύμα μαχητικής δημιουργίας.

Αλλά και περίσκεψης.
Παράγουμε πολύ ντιρλαντά και καλά κάνουμε. Αν παράξουμε και σκέψη «για να γυρίσει ο ήλιος», θα έχουμε μια θαυμαστή ισορροπία.

..
Αν κατανοήσουμε, ότι η νοοτροπία, είναι ένα βασικό συστατικό της πολιτισμικής νεοελληνικής ταυτότητας και ότι η νοοτροπία αυτή μας έφερε στο σημερινό κατάντημα, τότε θα κατανοήσουμε και την ανάγκη αλλαγής αυτής νοοτροπίας, που θα σημάνει και την συνακόλουθη βελτίωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας.

.
Ας πάψουμε επιτέλους να συγχέουμε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, με τη νεοελληνική πολιτιστική ταυτότητα, στον οποίο, (αρχαίο πολιτισμό) επαναπαυόμαστε, σα να ήταν δικός μας, για να μην κάνουμε τίποτα!

.

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι κληρονομιά μας, όπως και όλης της ανθρωπότητας, και σαν κληρονομιά είναι και βαρύ χρέος. Η αποδοχή αυτής της κληρονομιάς, συνεπάγεται και την ευθύνη αλλά και το καθήκον, να αξιοποιήσεις αυτή τη κληρονομιά. Να πάρεις το «χρέος» και να το πας πιο πέρα. Όχι να πασαλείβεσαι τον πολιτισμό των άλλων για να πάρεις αξία, και ζώντας σε μια προσωρινή, δανεική καλοπέραση, μέσα σ’ ένα πνεύμα γενικής ευκολίας, που απαξιώνει τα πάντα. Διαφορετικά, αποποιείσαι την κληρονομιά, και αρχίζεις από το μηδέν, με τη δυναμική ενός καινούριου λαού, χωρίς το βάρος της κληρονομιάς.

..
Να αλλάξουμε λοιπόν. Θα μου πείτε εύκολο είναι; Μα οι λαοί που είναι μόνο για τα εύκολα, απλά δεν έχουν καμία τύχη.
Καλό ξεκίνημα λοιπόν σε όλους μας. Με αίσθημα, με σκέψη, με μαχητικό δημιουργικό πνεύμα.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

"ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΖΟΓΟΣ"...

Διαβάζω στο ένθετο περιοδικό της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ «Επτά Ημέρες» με τίτλο «Λογοτεχνικός Τζόγος» το παρακάτω σχόλιο που υπογράφεται από τον ή την Σ.Π.

Μέλος της επιτροπής κρατικών βραβείων λογοτεχνίας, εκμυστηρευόταν σε φίλο του, ότι το «lobbing» υπέρ συγκεκριμένων προσώπων και στην ποίηση και στην πεζογραφία, τείνει να πάρει διαστάσεις ασφυκτικές! Σιγά την εκμυστήρευση θα πείτε. Πρόκειται για διαπίστωση που συνοδεύει διαχρονικά το θεσμό.

Η άποψή μου:
Αφού λοιπόν η επιτροπή κρατικών βραβείων είτε διαβάσει τα κρινόμενα βιβλία είτε όχι, θα υποκύψει έτσι κι αλλιώς στις ασφυκτικές πιέσεις, τι νόημα θα είχε να τα διαβάσει; Δεν είναι πιο ξεκάθαρη στάση, να… μην διαβάσει καθόλου τα βιβλία, να την βγάλει και ξεκούραστα και να υποκύψει κατ’ ευθείαν στις πιέσεις;…
Μένει λοιπόν σε μας, τους αναγνώστες, εραστές της λογοτεχνίας, δημιουργούς, αν θα αποδεχθούμε τα βραβεία, που δεν θα είναι αποτέλεσμα μιας επιλογής αλλά μιας επιβολής από το «lobbing» των συγγραφέων και εκδοτικών οίκων, ή αν θα τους γυρίσουμε τη πλάτη….



*
ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΣΥΝΘΗΜΑ

Στο περιοδικό «Guernica» γράφει ο 91χρονος νονός της beat Λόρενς Φερλινγκέτι:

«Η Ποίηση, όπως και κάθε άλλη μορφή τέχνης, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλάζοντας τις συνειδήσεις. Ήταν ένα σύνθημα της δεκαετίας του 60 που αποδείχτηκε ψευδαίσθηση.

Η άποψή μου:
Ψευδαίσθηση είναι και η αντίληψη των περισσότερων ανθρώπων ότι όταν είναι πλούσιοι και ισχυροί, τότε ο θάνατος αφορά τους άλλους και όχι τους ίδιους. Ή ότι θα είναι αιώνιοι.
Είναι μια ψευδαίσθηση που όμως εξακολουθεί να υπάρχει, σε βάρος της αλήθειας, της ευαισθησίας του καθαρού νου και της καθαρής συνείδησης.
Το (ρητορικό) ερώτημά μου λοιπόν, είναι : Ποιος φταίει που δεν άλλαξαν οι συνειδήσεις και ο κόσμος; Η ποίηση και η τέχνη ή ο ίδιος ο άνθρωπος;

Η ΚΡΙΣΗ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΟ ΕΜΕΙΣ

Διαβάζω, με ξεχωριστή ικανοποίηση στην Καθημερινή, στη σελίδα «Τέχνες και Γράμματα» το πολύ ενδιαφέρον σημείωμα του Π.Παν. με τον παραπάνω τίτλο:

Με μια δυναμική επιστροφή στις έννοιας της ομάδας, της συλλογικότητας, της ευρηματικότητας και της ενεργού συμμετοχής του κοινού, τελειώνει το 2010.

.
Μια σειρά από εναλλακτικούς χώρους και καλλιτεχνικές δραστηριότητες, έκαναν την ανάγκη, όχι απλώς φιλοτιμία, αλλά και αποτέλεσμα με χαμηλού κόστους παραστάσεις, εκθέσεις ταινίες , προβολές. Και με το κοινό να εντοπίζει, να συμμετέχει και να απολαμβάνει ακόμα και δωρεάν ή με προαιρετικό αντίτιμο. Τα ονόματα μερικών από αυτές τις ομάδες και τους χώρους δεν είναι τυχαία: «Κιντήρας» «Συνεργείο» «ΕΔΩ» «Exile Room».

.

Δείχνουν ότι κάτι κινείται, ότι υπάρχει ανησυχία, θέληση και αναζήτηση. Ότι αποστασιοποιούνται από το νωθρό κατεστημένο και ότι αντιλαμβάνονται την ανάγκη του κοινού να δει καλλιτεχνικά γεγονότα να συμβαίνουν με ένα διαφορετικό τρόπο. Οι πάντες πια αναγκάζονται να δουν τα πράγματα με λιγότερα μέσα και, παρά τους περιορισμένους προϋπολογισμούς, να παράγουν ιδέες και καλλιτεχνική δράση. Οι περασμένοι μήνες άνοιξαν το δρόμο σε μια νέα μορφή κολεκτίβας, σε στέγες τέχνης χωρίς βελούδινα καθίσματα, οι οποίες όμως στέγασαν εναλλακτικές προτάσεις δημιουργίας.

.

Με τον συνασπισμό χώρων διασκέδασης και τη μετατροπή τους σε πολιτιστικό κέντρο, με τη συστέγαση ομάδων, με τη δημιουργία «Low budget» ταινιών ακόμα και με μια απλή φωτογραφική μηχανή, με την προβολή ντοκυμαντέρ με δωρεάν ποτά κι ένα πιάτο τσίλι, με παραστάσεις σε διαμερίσματα, τα πράγματα αλλάζουν: σε σημείο να παρασύρουν και κάποιους πιο ευέλικτους από τους παραδοσιακά δυσκίνητους φορείς.

.
Μουσεία όπως το νομισματικό και το Κυκλαδικής Τέχνης, έδειξαν ότι μπορούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να απαντήσουν στη κρίση, όχι με θηριώδη εκτός κλίμακας γεγονότα αλλά με μικρού μεγέθους ελκυστικές εκθέσεις.

.
Το 2010, παρά την οικονομική δυσπραγία ή ίσως και εξ αιτίας της, άνοιξε ένα νέο δρόμο στον τρόπο παραγωγής τέχνης. Το κοινό τον ανακάλυψε, τον επιβράβευσε και περιμένει τα επόμενα βήματα.
.
Η Ελπίδα λοιπόν είναι εδώ! Οι άνθρωποι της τέχνης μπήκαν μπροστά και ανταποκρίνονται στους καιρούς, με δράση, ιδέες και πράξη, παραμερίζοντας τους μάταιους συναισθηματικούς βερμπαλισμούς. Ας ακολουθήσουν και οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, η Εκκλησία, όλοι μας.





*Το πρώτο χειροτέχνημα είναι πάνω σε ξύλο και άμμο από το Blog "Χειροτεχνήματα"

*Το τρίτο, είναι χειροποίητο των γυναικών της Κύμης και θα το βρείτε στο http://www.gelly.gr/

ΟΛΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ ΕΛΛΕΙΠΕ...

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Με ανοιχτά πολλά μέτωπα η χώρα, Οικονομία, Ανασυγκρότηση του κράτους, εξασφάλιση δανειακών δόσεων, προσπάθεια για επιμήκυνση αποπληρωμής του τεράστιου χρέους της, φτώχεια, αβεβαιότητα, εθνικά θέματα.
.
Δεν έχει λοιπόν η Ελλάδα την πολυτέλεια της παραμικρής πολιτικής αστάθειας. Με την ισχυρή τρομοκρατική έκρηξη 30-12-2010, στο Πρωτοδικείο Αθηνών στους Αμπελόκηπους, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η χώρα δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τα τεράστια προβλήματά της, τη διεθνή κερδοσκοπία-τρομοκρατία που ποντάρει στον αφανισμό μας για τα κέρδη του, αλλά έχει και την εσωτερική τρομοκρατία που αποσταθεροποιεί τη χώρα, την ώρα που χρειάζεται ακριβώς το αντίθετο. Τα πράγματα γίνονται άκρως επικίνδυνα. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα φαίνεται να είναι μια μεγάλη δεξαμενή, μια λερναία ύδρα, που όσα κεφάλια της κόβεις άλλα τόσα ξεπετιούνται. Μπορεί η τρομοκρατική δράση στην Ελλάδα να μην έχει σαφή ιδεολογικό χαρακτήρα, μπορεί να είναι χύμα κατάσταση και θολή και τζάμπα μαγκιά καλοβολεμένων ανθρώπων που θέλουν τζουτζέ να παίξουν, όμως η δράση τους , δημιουργεί αποσταθεροποίηση στη χώρα, που είναι βούτυρο στο ψωμί των διεθνών κερδοσκόπων και σε βάρος των ίδιων των Ελλήνων.
.
Νομίζω πως είναι η ώρα τα πολιτικά κόμματα να προσέλθουν σε εθνική συν-εννόηση, διαψεύδοντας την αντίληψη ότι περισσότεροι από δύο Έλληνες δεν μπορούν να… συννενοηθούν. Εθνική συν-εννόηση λοιπόν των πολιτικών κομμάτων και του λαού. Ένα σώμα. Αφού ο σύγχρονος πολιτικός πολιτισμός μας δεν μας επιτρέπει, μέχρι τώρα, να συν-εννοηθούμε… ας μιμηθούμε τα ζώα της ζούγκλας που όταν οσμίζονται κίνδυνο, μαζεύονται όλα μαζί και κάνουν κύκλο για να αμυνθούν….

.
Το πιο εύκολο είναι να οπισθοδρομήσουμε. Να πάμε στο παρελθόν.
Το κάθε βήμα όμως που γίνεται μπροστά, γίνεται με κόπο και οδύνη. Ας μη γελιόμαστε. Η τεράστια προσπάθεια που γίνεται τώρα για να σταθεί η χώρα στα πόδια της, εκτός από την αποφυγή της πτώχευσης, γίνεται για να λυθούν και χρόνια προβλήματα που θα βοηθήσουν το κράτος να γίνει παραγωγικό και λειτουργικό.

.
Σα να λέμε «επανίδρυση του κράτους»; Θυμάστε; Η προηγούμενη υπόσχεση για επανίδρυση κατέληξε σε ναυάγιο…Και τώρα, πάλι απ’ την αρχή…
.
Αυτά τα προβλήματα όμως που εμείς προσπαθούμε να λύσουμε εδώ, έχουν λυθεί εδώ και πολλές δεκαετίες από τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Ακόμα και η Τουρκία, με μια διαλυμένη οικονομία και πνιγμένη μέσα στις προκαταλήψεις και στο νταβατζιλίκι των στρατηγών, κατάφερε μέσα σε δέκα χρόνια να εκσυγχρονιστεί, (εδώ λοιδορούμε ακόμα τον εκσυγχρονισμό!!!) να αυξήσει την παραγωγή και την ποιότητά της, και να ανήκει σήμερα στους G20 !!!!

.
Πρέπει να βιαστούμε. Γιατί η ελπίδα ανθίζει εκεί όπου υπάρχει ισχυρό ένστικτο επιβίωσης, εκεί που υπάρχει η θέληση, οι στόχοι και ο ορίζοντας για το παρόν και το μέλλον…

Καλή χρονιά Έλληνες. Με περισυλλογή και συσπείρωση…