Στο πολιτικό, εκκλησιαστικό, δικαστικό και δημοσιογραφικό τοπίο της χώρας μας, όπου ανθούν με ιδιαίτερη ένταση τα 4 τελευταία χρόνια, η διαφθορά και τα σκάνδαλα πάσης φύσεως κι η χώρα ταξιδεύει προς το Τίποτα, με πιλότους την υποκρισία και το ψέμα, εμφανίστηκαν δύο νέα πρόσωπα που κατ’ αρχήν αποσπούν την συμπάθεια της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινής γνώμης. Πρόκειται για τους νεοεκλεγέντες, αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τον πρόεδρο του Συνασπισμού ριζοσπαστικής αριστεράς, Αλέξη Τσίπρα. Ο καθένας τους κουβαλά και μιαν ελπίδα που προσπαθεί ν’ αναπνεύσει στο δύσοσμο τοπίο που περιγράψαμε.
Ο συνετός και σεμνός Ιεράρχης αποχαιρετώντας τους θρησκευόμενους πολίτες τη; Μητρόπολής του, πριν ενθρονιστεί στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, προκάλεσε μεγάλη εντύπωση με όσα είπε. Παραθέτω μερικά: «Η Εκκλησία δεν είναι εξουσία, είναι διακονία ανθρώπων» «Υπηρετώντας τον άνθρωπο υπηρετείς το Θεό» «Όταν οι άνθρωποι , νοσούν, τότε νοσούν και οι Θεσμοί» Κι όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για το χωρισμό Εκκλησίας και κράτους, απάντησε: «Αυτό είναι θέμα του λαού. Αν λαός το αποφασίσει, εμείς θα υπακούσουμε» Δηλώσεις που δείχνουν, ποια θέλει ο νέος Προκαθήμενος, να είναι η πορεία της Εκκλησίας από δω και πέρα, πορεία, που έρχεται (ευτυχώς) σε πλήρη αντίθεση με τα όσα συνέβαιναν στην Εκκλησία τα 10 τελευταία χρόνια.
Ας θυμηθούμε τους πατριωτικούς δεκάρικους στους ναούς , τις εθνικιστικές κορώνες που φανέρωναν τις τάσεις εθναρχισμού, τις συγκρούσεις με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τις σκληρές αντιπαραθέσεις με πολιτικά κόμματα, τις θέσεις που έπαιρνε ο τότε Αρχιεπίσκοπος για την εξωτερική πολιτική, χειροκροτούμενος από το εκκλησίασμα που νόμιζε (και σωστά νόμιζε τότε) ότι ό Αρχιεπίσκοπος ήταν και αρχηγός κόμματος, του κόμματος της Εκκλησίας!
Φαίνεται λοιπόν τώρα πως η Εκκλησία θα ξαναβρεί το δρόμο της, όχι μόνο γιατί το θέλει ο νεοεκλεγείς αρχιεπίσκοπος, μα και η πλειοψηφία των Ιεραρχών που τον εξέλεξαν. Το δεύτερο πρόσωπο ο επίσης νεοεκλεγείς πρόεδρος τού «Συριζα» Αλέξης Τσίπρας ένας 33χρονος πολιτικός μηχανικός με μεγάλη δημοφιλία στο χώρο της νεολαίας, και όχι μόνο στη νεολαία, με προσωπικό αλλά και πολιτικό ήθος και ικανότητα, ψηφίστηκε από την συντριπτική πλειοψηφία του συνεδρίου του κόμματός του, που μ’ αυτό τον τρόπο έδειξε, (το συνέδριο) ότι δίνει «τόπο στα νιάτα» κι ότι βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με τη επιθυμία των πολιτών, να αναλάβουν νέα πρόσωπα, που θα γυρίσουν σελίδα. Ο Αλέξης Τσίπρας λοιπόν, μένει να δοκιμαστεί όπως ο κάθε πολιτικός. Αναμένεται λοιπόν η ελπίδα που κουβαλούν αυτά τα δύο πρόσωπα, να βρει διέξοδο στη σκληρή πραγματικότητα.
Τέλος, πιστεύω, ότι ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι θρησκευόμενος ή όχι, ανεξάρτητα από το αν ψηφίζει ή όχι τον «Συριζα», θα ευχόταν να επιτύχουν και οι δύο στο έργο τους, αφού η επιτυχία τους και η ποιότητα που εκπέμπουν ως προσωπικότητες, θα αντανακλούσε άμεσα στην ελληνική κοινωνία, όπου το κλίμα είναι βαρύ, αφού ασθενούν οι Θεσμοί και οι άνθρωποι που τους υπηρετούν…
