Τρίτη, Οκτωβρίου 01, 2013

Σ Ο Ν Ν Α Τ Ι Ν Α





C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Γεμάτη φεγγαρόσκονη  η βραδιά απόψε.

Και σιωπή.

Σαν Αφροδίτες αναδύονται η ρέμβη με τη σκέψη.

Δεν ξέρω  αν άξιζε ως άνθρωπος να ζήσω

ή  σαν ένα κυπαρίσσι ή ευκάλυπτος…

Έτσι,

για να μαζεύω

τη φεγγαρόσκονη

στις ρίζες  μου.






* Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΝΤΙΝΉΣ ΞΑΔΕΛΦΗΣ









6 σχόλια:

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ είπε...

Σας ζηλεύω καλλιτέχνες των αισθήσεων!!!!!

Φαίδων Θεοφίλου είπε...

@ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ
Καλώς ήλθες Ευφροσύνη στο στέκι μου.
Χαίρομαι που με την επισήμανσή σου (καλλιτέχνες των αισθήσεων) πιάνεις ένα από τους πιο βασικούς σφυγμούς της γραφής μου. Σ ευχαριστώ για την όμορφη επικοινωνία και για την ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ που απόθεσες εδώ.

ποιώ - ελένη είπε...

Μια νυχτερινή σονάτα
αποκολλά την φεγγαρόσκονη
και την αποθέτει στην ρίζα της ψυχής
Πανέμορφο

φιλιά πολλά

Ανώνυμος είπε...

λίγες λέξεις...
πλήρες και ποιητικό νόημα!

καθε λέξη στεκει δίπλα στην άλλη
καθώς τις αγκαλίζει της νύχτα η δροσια... όμορφη αισθηση!

καλο φθινοπωρο...

κ. ψ.

Φαίδων Θεοφίλου είπε...

@ ποιώ - ελένη

Καλησπέρα Ελένη! Χαθήκαμε για λίγο ή μάλλον για πολύ. Ας είναι.
Χαίρομαι για την αναγνωστική ένθεσή σου στη Μικρή Σονάτα, όσο, και ότι σου άρεσε.
Φιλιά

Φαίδων Θεοφίλου είπε...

@ Ανώνυμος

Καλησπέρα Ανώνυμε! Σ' ευχαριστώ για την όμορφη άποψή σου που την ταυτίζεις με την αίσθηση που αποκόμισες από το ποίημα. Έχουν ξεχωριστή ομορφιά αυτές οι αναγνωστικές στάσεις για ένα ποίημα.
Καλό φθινόπωρο και σε σένα!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος