Συχνά αγνοούμε σε τέτοιο βαθμό το αυτονόητο, που κάποτε απομακρύνεται και μάλιστα τόσο πολύ, ώστε όταν συνειδητοποιήσουμε και πάλι την αναγκαιότητά του και θέλουμε να το επαναφέρουμε, τότε γίνεται το αυτονόητο συνώνυμο του σπάνιου και του ασυνήθιστου. Ποιο είναι το αυτονόητο στην περίπτωσή μας; Να μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο και να παίρνουν από τα πανεπιστήμια πτυχία που να έχουν πέραση στην αγορά εργασίας. Ποια είναι η κατάσταση της δημόσιας παιδείας σήμερα; Η πλήρης απαξίωση, αφού μετατρέπεται σταδιακά σε τσίρκο όπου ο καθένας κάνει τα νούμερά του. Δηλαδή: α) Η κυβέρνηση:Όχι μόνο δεν κάνει κάτι ουσιαστικό για την αναβάθμιση της παιδείας όχι μόνο εστιάζει αποκλειστικά το ενδιαφέρον της στο πως θα ιδρύσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά, τρίβει και τα χέρια της από ικανοποίηση για τις αναταραχές στο χώρο της παιδείας, αφού έτσι αποσπάται η προσοχή της κοινής γνώμης από το ανεξέλεγκτο τέρας της ακρίβειας που καταβροχθίζει μισθούς και συντάξεις και τα λογής - λογής κυβερνητικά σκάνδαλα που δεν σταμάτησαν … ν’ ανθίζουν. Τέτοια υπεύθυνη κυβέρνηση…
β) Αξιωματική αντιπολίτευση: (Πασοκ) Είναι χαρακτηριστική η αμηχανία του. Αντί να προτείνει με καθαρό και ευθύ λόγο λύσεις και αλλαγές στην παιδεία, τρέχει πίσω από τα γεγονότα, φοβούμενο την υπερφαλάγγισή του από τα κόμματα της αριστεράς! Έτσι η παιδεία δεν έχει να περιμένει κάτι ούτε από το Πασοκ που η μεγαλύτερη έγνοια του είναι το να παραμείνει ο κατατονικός αρχηγός στην προεδρία του κόμματος και να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΝ. Πρόταση, που απορρίπτει μετά βδελυγμίας ο ΣΥΝ. Τέτοια υπεύθυνη αντιπολίτευση…
γ) ΣΥΝ: Ο Συνασπισμός του Αλαβάνου και του Τσίπρα, χαϊδεύει τα αυτιά των φοιτητών και των μαθητών και αγωνίζεται για την ακινησία στην παιδεία, να μην αλλάξει τίποτα, να μείνουν όλα θολά όπως είναι και να βουλιάζουν όλοι προσωρινά μέσα στο βόλεμά τους μέχρι να βουλιάξει και το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα. Γιατί αν η κυβέρνηση είναι ανίκανη, (που είναι) δεν θα έπρεπε τα αριστερά κόμματα να προτείνουν καθαρές και προοδευτικές λύσεις; Καμία πρόταση για βελτίωση, για αλλαγή για αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας. Όλα για τα ψηφαλάκια. Αριστερό κόμμα, με προδιαγραφές παλαιοκομματισμού!
δ) Κ.Κ.Ε.: Η ψύχωσή τους είναι να μη δημιουργηθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Προτάσεις για την αναβάθμιση των δημόσιων παν/μίων φαίνεται πως δεν χρειαζόμαστε… Όμως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια έρχονται είτε είμαστε εναντίον είτε υπέρ της δημιουργίας τους. Το θέμα είναι να εργαστούν όλοι για την αναβάθμιση των δημόσιων και να είναι προετοιμασμένοι να βάλλουν τους όρους λειτουργίας των ιδιωτικών ώστε να μην υπάρξει ασυδοσία.
ε) Καθηγητές: Δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για όσα τραγικά συμβαίνουν στα πανεπιστήμια της χώρας: Απίστευτοι τραμπουκισμοί φοιτητών, που χτίζουν το γραφείο καθηγητή με το καθηγητή τους μέσα στο γραφείο, ξυλοκοπούν άλλο καθηγητή και τον στέλνουν στο νοσοκομείο, στέλνουν αιμόφυρτους δύο φύλακες – υπαλλήλους του παν/μίου Θεσ/νίκης , αρπάζουν και καταστρέφουν τις κάλπες κατά την διάρκεια των πρυτανικών εκλογών, γιατί σύμφωνα με το νέο νόμο θα ψηφίζουν όλοι οι φοιτητές για την εκλογή των πρυτάνεων, ενώ πριν ψήφιζαν μόνο οι φοιτητές - εκπρόσωποι των κομματικών παρατάξεων ώστε να είναι οι πρυτάνεις όμηροι των κομμάτων, και τώρα πάει να χαλάσει το κομματικό μαγαζί… Κουκουλοφόροι, φοιτητές ή όχι μπαίνουν στα πανεπιστήμια και τα σπάνε όλα. Υπολογιστές, εκτυπωτές, όργανα, καταστρέφουν τα γραφεία, όσα έχει πληρωμένα απ’ το υστέρημά του ο Έλληνας πολίτης. Η αστυνομία απ’ έξω, βλέπει αυτά που κάνουν μέσα στο πανεπιστήμιο αλλά όταν βγαίνουν έξω τους αφήνουν να φύγουν σαν κυρίους . Γιατί οι αστυνομικοί διάλεξαν αυτό το επάγγελμα για να περνούν καλά κι όχι να… βρίσκουν το μπελά τους! Οι καθηγητές λοιπόν από μία κακώς εννοούμενη δημοκρατική ευαισθησία για το πανεπιστημιακό άσυλο, την οποία εκμεταλλεύονται όλα τα κακοποιά στοιχεία για τις απίστευτες ασχημίες τους, δεν καλούν την αστυνομία να επέμβει μέσα στο πανεπιστήμιο για να αποτρέψουν τις εγκληματικές πράξεις, με αποτέλεσμα το πανεπιστημιακό άσυλο να μετατρέπεται σε άσυλο… ανιάτων της ασυδοσίας. Είναι καιρός πια, τα κόμματα χωρίς μισόλογα να καταδικάσουν ξεκάθαρα τους απίστευτους τραμπουκισμούς φοιτητών και μη, που τραυματίζουν τη Δημοκρατία και μετατρέπουν την Ελλάδα σε στάβλο ανεξέλεγκτων τετράποδων. Για τα όσα κάνουν βέβαια οι φοιτητές στην Ελλάδα, δεκαράκι δε δίνουν οι φοιτητές των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων. Αυτοί συνεχίζουν να μαθαίνουν για να μπορέσουν ν’ ανταποκριθούν στον επαγγελματικό στίβο, την ώρα που οι δικοί μας πριονίζουν το κλαδί που κάθονται, και υποθηκεύουν το μέλλον της παιδείας, άρα και της χώρας, με την ανοχή αν όχι και με την υποστήριξη κάποιων κομμάτων, κομματιδίων ή γκρουπούσκουλων. Αυτή τη δημόσια παιδεία θέλουμε; Η έγνοια να μη ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια μας μάρανε...
Ας συνειδητοποιήσουν επιτέλους τα αριστερά κόμματα , πως ότι συμβαίνει στο χώρο της δημόσιας παιδείας , απλά συσπειρώνει τα συντηρητικά ανακλαστικά των Ελλήνων πολιτών…
Έτσι λοιπόν, η μεγαλύτερη προσφορά των πολιτικών κομμάτων στη χώρα, θα είναι να αφήσουν ακηδεμόνευτο το φοιτητικό κίνημα από τον εναγκαλισμό των κομματικών μαγαζιών μέσα στο πανεπιστήμιο και να βοηθήσουν ώστε ο φοιτητής ν’ αρχίσει να μαθαίνει γράμματα για να έχει πέραση το πτυχίο του στον επαγγελματικό στίβο. Να επαναφέρουν δηλαδή το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ που λέγαμε…
