Τετάρτη, Μαΐου 22, 2013

Π Ο Ρ Τ Ε Σ



   C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Π Ο Ρ Τ Ε Σ.... 


Χρώματα, φορέματα  του χρόνου…


Την  ηλικία τους υπερασπίζονται οι πόρτες:

«Φθορά είναι η ομορφιά που πάλιωσε 
κι επέβαλε  τον εαυτό της».


Σαν κλείνουν, ζυμώνεται πίσω τους  η Ζωή,

στη θέρμη του μαζί,

πότε με τη χαρά και τα όνειρα να κολυμπούν στο φως

και πότε με τα βάσανα να πέφτουν στο σκοτάδι…

Όταν δεν έρχεται κανείς,

τότε  φροντίζει ο αγέρας  τις πόρτες να χτυπά




Κάποτε, ενηλικιώνεται ο έρωτας  κι οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα,

να βγουν οι νύφες κι οι γαμπροί να δέσουν 

μια νέα ζωή, πίσω από άλλη πόρτα.



Άλλοι , σε άλλες θάλασσες, κάνουν δεκαετίες να γυρίσουν.

Ξεκλειδώνουν τη ψυχή της πόρτας τους  και βρίσκουν

τις αναμνήσεις  τρυφερά και με φροντίδα φυλαγμένες…

Το χνώτο του αέρα στο σπίτι,  όπως τότε.

Ο  κισσός ή το αγιόκλημα να φλερτάρει περιμετρικά την πόρτα.


Τότε , το περγαμόντο στο πιατάκι

προβάλλει με αξιώσεις αμβροσίας

και το νερό με τις δροσοσταλίδες στο ποτήρι,

σεμνότητα αγιάσματος.

Πόρτες,

χρώματα-φορέματα του χρόνου και της αίσθησης…






2 σχόλια:

ποιώ-ελένη είπε...

το περγαμόντο στο πιατάκι

προβάλλει με αξιώσεις αμβροσίας

και το νερό με τις δροσοσταλίδες στο ποτήρι,

σεμνότητα αγιάσματος


Με συγκίνησες...
φιλί

Φαίδων Θεοφίλου είπε...

Σ' ευχαριστώ Ελένη! Και χαίρομαι που βρήκες μια ανάσα ταύτισης!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος