Παρασκευή, Απριλίου 29, 2011

ΠΕΡΙ ΑΦΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ-ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

ΦΡΗΝΤΡΙΧ ΣΙΛΛΕΡ

ΠΕΡΙ ΑΦΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ



….Όπως είπα, ο ποιητής ή είναι φύση ή την ζητά.

Στην πρώτη περίπτωση είναι αφελής, στη δεύτερη συναισθηματικός.

Το ποιητικό πνεύμα είναι αθάνατο και δεν μπορεί να χαθεί από την ανθρωπότητα,

παρά μοναχά μαζί της και μαζί με τις καταβολές της ανθρωπιάς μπορεί να χαθεί.

Γιατί ακόμα κι αν ο άνθρωπος με την ελευθερία της φαντασίας και της διανοίας του ξεμακρύνει από την αθωότητα, την αλήθεια και την αναγκαιότητα της φύσης,

ωστόσο μένει μπροστά του ανοιχτό το μονοπάτι προς αυτήν, κι επιπλέον ένα ψυχόρμητο δυνατό κι ανεξάλειπτο, το ψυχόρμητο το ηθικό, τον ωθεί αδιάκοπα να ξαναγυρίσει κοντά της.

Ακριβώς με τούτο το ψυχόρμητο συγγενεύει στενότατα η ποιητική λειτουργία.

Για τούτο και δεν χάνεται μαζί με τη φυσική αθωότητα, παρά μονάχα ενεργοποιείται προς άλλη κατεύθυνση.

Μετάφραση Παναγιώτης Κονδύλης



5 σχόλια:

Big Mama είπε...

Εξαιρετική ρομαντική διάκριση της ποίησης σε φυσική και συναισθηματική, αλλά και ορισμός του φυσικού ως αυτού που, μέσω της ποίησης, επιθυμούμε να επιστρέψουμε.

Αλήθεια Φαίδωνα, τι ζηλευτή θέση που δίνει ο Σίλλερ στην ποίηση… σαν να της αναγνωρίζει όλη την δύναμη να χτίσει και να γκρεμίσει μέσα στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας.

Θαυμάσια αφορμή για προβληματισμό και σπουδαία ανάπαυλα από την μουντή καθημερινότητα. Σ’ ευχαριστούμε.

Κυκλοδίωκτον είπε...

Ενδιαφέρουσα η ταύτιση της ποίησης με τη φύση και η σύνδεσή τους με το "ψυχόρμητο". Και τα δυο συμπυκνώνουν "εικόνες" σε πολλά επίπεδα μη θεάσιμες με την πρώτη ανάγνωση. Κι αν το ψυχόρμητο μας οδηγεί στη φύση για τις ανάγκες του ζειν, στην ποίηση μας οδηγεί για τις ανάγκες του υπάρχειν.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Βig Mama
Αυτό είναι Mama. Ο Σίλλερ στη πραγματικότητα λέγοντας ότι το ποιητικό πνεύμα είναι αθάνατο και ότι μόνο μαζί με την ανθρωπότητα μπορεί να χαθεί, αναγνωρίζει στην ποίηση τη δύναμη "να χτίσει και να γκρεμίσει μέσα στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας" όπως πολύ σωστά είπες.Μεγάλος ο Σίλλερ, και όπως όλοι οι Μεγάλοι, βλέπει πράγματα στην αληθινή τους διάσταση, όταν εμείς τα θεωρούμε "επουσιώδη εν επαρκεία"...

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Κυκλοδίωκτον
Έτσι είναι. Τα σπουδαία κείμενα, έχουν βαθιά διαστρωμάτωση, έτσι ώστε κάθε φορά που πηγαίνεις βαθύτερα να αποκαλύπτεις και κάτι ακόμα.
Εύστοχη η επισήμανσή σου:
""Κι αν το ψυχόρμητο μας οδηγεί στη φύση για τις ανάγκες του ζειν, στην ποίηση μας οδηγεί για τις ανάγκες του υπάρχειν.""

Σπύρος Δαρσινός είπε...

Είδα την καινούρια ανάρτησή σου στο "ΚΑΦΕΝΕΙΟ¨
Μιά φορά τη διάβασα και είδα αυτό που βλέπω πάντα στα κείμενά σου :τα ποιητικά ,χειρουργικά σου δάχτυλα πάνω σε μιά πραγματικότητα που κραυγάζει από πόνο και...αμφίβολο πόθο γιά αλλαγή .

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος