Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 03, 2010

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΣΑΓΗΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓ-ΕΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου


΄Ηρθα πριν από λίγες μέρες από την Ελλάδα της σαγήνης. Από τη Λέσβο με την ηδυπαθή της Φύση που ακόμα δεν μπορέσαμε να καταστρέψουμε. Ήρθα αρχές Σεπτεμβρίου με τη Φύση να με προκαλεί να μείνω, με τη γλύκα αυτουνού του τσαχπίνη αλλά και μελαγχολικού μήνα. Το φως, του ήλιου φιλτραρισμένο πια, με μια ήπια γλυκύτητα, αντανακλούσε στην ίδια τη Φύση, στα σπίτια, στα βουνά , στη θάλασσα, στους ανθρώπους και γινόταν το πιο όμορφο και προκλητικό σκηνικό για να σε κρατήσει εκεί. Τόσο, που σου ερχόταν η διάθεση να κυλιστείς στο χώμα σαν γάτος πριν από το ζευγάρωμα…

.
Αυτή είναι η Ελλάδα της σαγήνης, της διαρκούς εγρήγορσης για την συνάντηση με την ομορφιά που δεν χορταίνεται…Η Ελλάδα της Φύσης, των νησιών μας, της αρχιτεκτονικής, της Τέχνης, της παράδοσης, της αρμονίας.

.
Από αυτήν την Ελλάδα λοιπόν, έφθασα στην Αθήνα, όπου βρέθηκα πάλι μαζί με την…Αγ-ελάδα που δεν έχει ίχνος σάρκας πάνω της, που δεν παράγει πια γάλα και που στέκεται με το ζόρι στα πόδια της.
Ξαναβρέθηκα πάλι αντιμέτωπος στη χώρα όπου οι θεσμοί και οι νόμοι έχουν μετατραπεί σε κουρελόχαρτα.

Όπου η καλοπέραση και η ευημερία διατίθενται για τους απατεώνες, τους πλιατσικολόγους, τους μιζαδόρους, που πλασάρουν τα ατομικά τους συμφέροντα ως συμφέροντα του λαού. Όπου ο πλούτος είναι για κείνους που φτιάχνουν νόμους ανήθικους, για να πουν μετά ότι το νόμιμο είναι και ηθικό…

.
Ξαναβρέθηκα στη χώρα, όπου η διαφθορά μεταγγίζεται από τον πολιτικό κόσμο στις συντεχνίες, από τις συντεχνίες στον πολιτικό κόσμο και από τους δύο μαζί στο λαό και από το λαό, πάλι πίσω.
Στη χώρα όπου η κάθε συντεχνία επιφυλάσσει για τον εαυτό της, το ναρκισσισμό τής ιδιαιτερότητας και της μοναδικότητας καθώς και την αντίληψη ότι όλοι τούς χρωστάμε….

.

Στη χώρα που είναι αιχμάλωτη των συντεχνιών, που πιέζουν αφόρητα για να κονομήσουν αυτοί και…..«Γαία πυρί μειχθήτω» για τους άλλους..
Στη χώρα των 11.000.000 όπου οι πάντες έχουν…δίκιο. Όπου οι ευθύνες είναι πάντα των άλλων, δηλαδή κανενός.
Το κατάντημα της χώρας, είναι ο καθρέφτης όλων μας.

.
Το πολιτικό σκηνικό της χώρας μας , πέραν των δικών μας ευθυνών, (των πολιτών δηλαδή και του συνδικαλισμού των συντεχνιών) μπορεί να περιγραφεί ως ακολούθως: Όλες οι κυβερνήσεις, μηδέ μιάς εξαιρουμένης, έχουν ευθύνη για την δυσλειτουργία του κράτους, (του οποίου θα γινόταν επανίδρυση…) για την διαπλοκή, τη διαφθορά της δημόσιας διοίκησης, την απονομή της δικαιοσύνης στους αδύναμους, αφού όσοι είχαν πόστα οιασδήποτε εξουσίας, παρέμεναν και παραμένουν ατιμώρητοι.

.

Όσον αφορά στην οικονομία: Επίσης όλες οι κυβερνήσεις παρέδιδαν χρέη αλλά κατά κάποιο τρόπο τα χρέη αυτά ήταν ελεγχόμενα. Συγκεκριμένα: Η κυβέρνηση Σημίτη παρέδωσε χρέος 165 δις έχοντας κάνει Ολυμπιακούς αγώνες και 20.000 έργα υποδομών. Η κυβέρνηση Καραμανλή, σχεδόν διπλασίασε το χρέος, χωρίς να έχει κάνει Ολυμπιακούς αγώνες και χωρίς έργα υποδομών….Τα συμπεράσματα δικά σας.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου τώρα, προκειμένου να συγκρατήσει τη χώρα από τον κατήφορο, διάλεξε τον πιο άδικο τρόπο, επιβαρύνοντας δυσανάλογα τους μεσαίους και τους αδύνατους, ενώ οι…τζάμπα πλούσιοι δεν πλήρωσαν ακόμα. Έχει αργήσει ήδη πάρα πολύ να δημιουργήσει ελκυστικές συνθήκες για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων , ώστε να βρούν δουλειά οι άνεργοι και να κινηθεί η οικονομία. Η Εκκλησία της Ελλάδας, ποιεί την νήσσα, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Η αντιπολίτευση διαρρηγνύει θεατρικά τα ιμάτιά της για το που οδηγεί τη χώρα η κυβέρνηση!!! Ποντάροντας βέβαια στην ασθενή μνήμη των Ελλήνων..

Ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να προτείνει εναλλακτική λύση, προσπαθεί να συσπειρώσει τους πολίτες εναντίον του μνημονίου, δίχως να λογαριάζει το πολιτικό κενό που θα δημιουργηθεί αλλά και τις συνέπειες που θα έχει η ελληνική οικονομία στο διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον. Συνθήματα κούφια χωρίς διέξοδο σ’ ένα κόμμα όπου ακόμα και οι συνιστώσες του δεν μπορούν να συνυπάρξουν…
Το Κ.Κ.Ε. συνειδητά δεν προτείνει εναλλακτικές προτάσεις. Απλά επιθυμεί την ανατροπή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, και ονειρεύεται τη νεκρανάσταση του πατερούλη Στάλιν και των Σοβιέτ, αδιαφορώντας για το αξίωμα της Ιστορίας ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Γιατί τέτοια στενοκεφαλιά; Μα επειδή, ενώ ο έρμος ο Λένιν είπε (και πολύ σωστά) ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, οι κομμουνιστές φρόντισαν να κάνουν θρησκεία τον κομμουνισμό!!! Αντικαθιστώντας έτσι το ένα όπιο με ένα άλλο…

O ΛΑ.Ο.Σ. δεν τολμά βέβαια να προτείνει κάτι, για να μην αποκαλυφθούν οι…απώτερες προθέσεις του. Αρκείται στο να εκμεταλεύεται τις διαφωνίες και τα εσωτερικά προβλήματα της Ν.Δ. για να επωφεληθεί πολιτικά από το χώρο της δεξιάς.

.
Το πιο μεγάλο έλλειμμα που έχει η χώρα αυτή τη στιγμή, είναι αυτό των πολιτικών κομμάτων, που θα είχε το κατάλληλο πολιτικό προσωπικό, που δεν θα δίσταζε να κάνει τομές, να εκπαιδεύσει πολιτικά τον ελληνικό λαό, να έχει προτάσεις, συγκεκριμένους στόχους και να ξέρει πως θα φτάσει σ’ αυτούς.
Ξέρετε πότε θ’ αποκτήσουμε τέτοια κόμματα και πολιτικούς; Όταν αλλάξουμε εμείς… Το βλέπετε να γίνεται γρήγορα;;;
Θα ξαναπάω σε λίγο στη Λέσβο να πάρω ανάσα και ξανάρχομαι…



Οι πίνακες είναι της Νίκης Ελευθεριάδη που κατάγεται από την Πέτρα της Λέσβου


23 σχόλια:

Iakovos Garivaldis είπε...

Φαίδωνα, τι πανέμορφο κομμάτι. Και με τους πίνακες που συμπληρώνουν την αγανάκτηση γι' αυτό που κατάντησε η πατρίδα μας να είναι σήμερα.

Verónica Marsá είπε...

Γειά σου, αγαπημένε μου φίλε! Ήρθες με ένα εθελοντικό χαμόγελο στο πρόσωπό σου και το διάγραψε το χτύπημα της πραγματικότητας που επιβάλλεται... Μεγάλο σοκ!

Μην ανησυχείς, ανάλαβε τα ηνία σιγά σιγά ... η αγανάκτηση πρέπει να τα πάρουμε σε μικρές δόσεις.

Φιλιά και αγκαλιές.

WIND OF CHANGE είπε...

ΣΧΟΛΙΟ Α

Αγαπητέ μου Φαίδωνα
Όταν έφυγα από την Αθήνα για τις καλοκαιρινές μου διακοπές στη Λέσβο, από την πρώτη μέρα κιόλας που πάτησα το πόδι μου στο νησί όλα άλλαξαν μέσα μου, μπήκα σε μια νέα διάσταση του χώρου και του χρόνου με την απαράμιλλη ομορφιά να με κυριεύει , μια ομορφιά που θέλεις να τη μοιραστείς με άλλους γιατί μόνος δε μπορείς να αντέξεις το βάρος της.
Τα προβλήματα της καθημερινότητας, η οικονομική κρίση, η ακρίβεια για λίγες μέρες είχαν εξαφανιστεί μπροστά στην απόλυτη αρμονία και συνάντηση φύσης και ανθρώπου.
Οι όμορφες στιγμές όμως τελείωσαν, όσο και να προσπαθούσε το τοπίο να μας κρατήσει έτσι ώστε να μην τελειώσει ποτέ αυτή η αρμονία στάθηκε αδύνατον μπροστά στις απαιτήσεις της μίζερης καθημερινότητας.
Η επιστροφή στη Αθήνα σήμανε την απότομη προσγείωση, η ομορφιά αντικαταστάθηκε με την ασχήμια που συναντάς καθημερινά στους δρόμους της μεγαλούπολης, άνθρωποι να διαπληκτίζονται για ασήμαντα πράγματα χωρίς να μπορούν να βρουν ένα πεδίο συνεννόησης, η θλίψη και η αγωνία των ανθρώπων ζωγραφισμένη στο πρόσωπο τους για το αβέβαιο αύριο, άνθρωποι μελαγχολικοί γονατισμένη από την οικονομική κρίση,. Αλήθεια Φαίδωνα πως κατάντησε ο υπερήφανος και χαμογελαστός λαός μας να έχει περιπέσει σε τέτοια μελαγχολία?
Φαίδωνα οι επισημάνσεις σου στην πρώτη σου φθινοπωρινή ανάρτηση είναι απόλυτα ορθές και δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση, περιγράφεις με τον πιο σαφή και ειλικρινή τρόπο το σκηνικό που επικρατεί στη χώρα μας.

WIND OF CHANGE είπε...

ΣΧΟΛΙΟ Β

Επίτρεψε μου όμως κοντά στις δικές σου επισημάνσεις να προσθέσω και μια δική μου που έχει να κάνει με τη λειτουργία της δικαιοσύνης στην Ελλάδα, όλοι ξέρουμε Φαίδωνα ότι η βάση λειτουργίας της δημοκρατίας είναι η δικαιοσύνη, μια δικαιοσύνη που θα μας κάνει υπερήφανους ως Έλληνες, δυστυχώς όμως η ανοιχτομάτα Ελληνική δικαιοσύνη δε στάθηκε στο ύψος της όλα αυτά τα 35 χρόνια., δεν θυμάμαι ούτε ένα υπουργό που μπήκε φτωχός στη πολιτική και βγήκε με βίλλες , καταθέσεις και off-shore εταιρείες να οδηγηθεί στη φυλακή και οι δικαστές μας το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα οφίτσια και η ενόχλησή τους να υπαχθούν στο Ι.Κ.Α.
Φαίδωνα θέλω να κλείσω με τον επίλογο της ανάρτησης σου που έχει να κάνει με το πώς θα αλλάξουμε σα λαός έτσι ώστε να αλλάξει και η χώρα, αυτό ξέρεις Φαίδωνα πάει από γενιά σε γενιά, εμείς κάναμε ότι κάναμε εσείς τώρα η νέα γενιά να πάτε τη χώρα πιο μπροστά συνηθίζεται να λέγεται και στο τέλος δεν αλλάζει τίποτα και η εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι το βαλκανικό μας DNA υπερισχύει του ευρωπαϊκού.
Οι πίνακες της Νίκης Ελευθεριάδη προσδίδουν μια ηρεμία αλλά και μια μελαγχολία συνάμα, μια μελαγχολία για το αύριο, η κοπέλα καθισμένη στη πολυθρόνα έχει μια μελαγχολία στο πρόσωπο της από το καλοκαίρι που έφυγε………

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Iakovos Garivaldis
Χαίρομαι Ιάκωβε που σου άρεσε και είμαι βέβαιος πως κάτι ενδιαφέρον θα σου έμεινε από το σύνολο της ανάρτησης.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Veronica

Καλώς σε βρήκα αγαπημένη φίλη.
Το σενάριο είναι πια για μένα γνωστό Βερονικούλα:
"Η πραγματικότητα θα κάνει τη δουλειά της κι εγώ τη δικιά μου".
Φιλιά

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@WIND OF CHANGE
Φίλε μου διαπιστώνω ότι έχουμε παρόμοιες εμπειρίες, εικόνες εμπειρίες και σκέψεις ενώ εσύ με τα σχόλιά σου είναι σα να δημιουργείς μια παράλληλη πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση.
Η δικαιοσύνη που πολύ σωστά επισημαίνεις, θα είναι ένα από τα επόμενα θέματα του ιστολογίου.

ΤΕΜΑΧΙΣΤΗΣ είπε...

Φίλε μου (φυσικά) και συμφωνώ με αυτά που γράφεις, αλλά θά'θελα να σταθώ στο συναίσθημα της ...ζήλιας που μου προξένησες.
Μέσα στη στρεβλότητα της εποχής μας είναι θείο (ποιανού θείου δεν ξέρω:) ) δώρο να έχεις τον τρόπο να "ξεφεύγεις"
Ξέρεις: Η προσμονή του φευγιού κάνει πιο εύκολη τη διαμονή στην τρέλλα και η σκέψη της επιστροφής στην τρέλα γλυκαίνει περισσότερο τη διαμονή στον δικό σου (για τον καθένα) παράδεισο.

Νά'σαι καλά!

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@ΤΕΜΑΧΙΣΤΗΣ
"Το θείο δώρο να ξεφεύγεις".

Φίλε μου φτάσαμε να αγαπούμε τόσο πολύ τις ψευδαισθήσεις που δημιουργούμε για τον εαυτό μας, που τελικά μας γίνονται αληθινό καταφύγιο...

lost even είπε...

Αγαπητέ Φαίδωνα, προσπάθησα τρεις φορές να διαβάσω το κείμενό σας και δεν τα κατάφερα. Τώρα μόλις μου βγήκε.
Η ένταση και η αλήθεια του μου τσάκισαν το στομάχι.
Δεν την θέλω αυτή τη χώρα. Μου δημιουργεί τάσεις φυγής. Δεν αντέχω αυτούς τους συμπολίτες, αυτά τα κόμματα, αυτά τα σάπια πρόσωπα…

Κρατώ από το χέρι το πρώτο, το ονειρικό κομμάτι, του κειμένου σας. Τρέχω μαζί του ξυπόλητη σαν παιδί, σφυρίζω στον άνεμο σαν έφηβη και φεύγω μακριά από την βουή της πραγματικότητας που μου πληγώνει τα μάτια.

Στρέφω το βλέμμα στις γραμμές των βιβλίων. Ονειρεύομαι με λέξεις. Φυλώ τα θαυμάσια σχόλια-αποστάγματα της σκέψης των φίλων του Καφενείου και σας καληνυχτίζω.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@lost even
Καλή μου φίλη, ευτυχώς που υπάρχει "το θείο δώρο να ξεφεύγεις" όπως είπε ο φίλος μας ο ΤΕΜΑΧΙΣΤΗΣ και σε βοηθάει να αντέχεις αυτά που δεν αντέχεις.
Παρ' όλα αυτά πρέπει να παίρνουμε θέση και να συμμετέχουμε στη διαμόρφωση άποψης των συμποπολιτών μας.

Isabel είπε...

Precioso relato.
Un saludo.

Dimitris Kephalidis είπε...

Φιλε μου,
Το καταντημα της χωρας μας, καθως σωστα το περιγραφεις, με γεμιζει απογνωση και κατηφεια. Στη καψερη μας
πατριδα χασαμε μετρα και σταθμα, μα και παμπολλες ευκαιριες να υλοποιησουμε μευπευθυνες μελετες για την
αντιμετωπιση χρονιων προβληματων εκσυγχρονισμου της οικονομιας και ισοφαρισμα του ισοζυγιου πληρωμων.
Λογικη συνεπεια η ωρολογιακη βομβα απαιτησεων, που το Κρατος σημερα αδυνατει να εκπληρωσει.
Κοντα στις αμετρητες αμαρτιες των εκαστοτε βολεμενων Εθνοπατερων, ας μην ξεχναμε τις καστες των Πνευματι
κων Ανθρωπων αλλα και των Ταγων της 3ης Εξουσιας, που γατζωμενοι σε φθαρμενες προνομιακες πολυθρονες,
τηρησαν και τηρουν "εσ΄αει σιγην ιχθυος".
Δημητρης Κεφαλιδης -Γερμανια

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Isabel

Saludo Isabel!
Your apearance here is a nice surprise. I am glad to welcome you in my blog. I will try to lern a litle spanish to change a few words with you.
My best regards and do not forget to come for a Saludo. It wiil be our pleasure.

eirini katsa είπε...

Καλησπέρα κ.Φαίδωνα!!!
Δυστυχώς...όσο κ αισιόδοξος να είναι κανείς..θα αργήσει πολύ να αλλάξει...το σκηνικό!!!
Ενας λόγος...για να φύγω από την Ελλάδα σε κανα 2-3 χρόνια,όταν τελειώσω με τις σπουδές μου εδώ...
Ευτυχώς που υπάρχει και η Λέσβος!!!

Υ.Γ Από τον Πολυχνίτο της Λέσβου,είναι ο θείος μου!!!

Πάλι καλά που υπάρχουν κ αυτά τα μέρη!!!
:)

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@eirini katsa
Καλησπέρα Ειρήνη και καλώς όρισες μετά από μακρά απουσία...
Η μόνη ελπίδα μας για να αλλάξει το σκηνικό, θα είσασταν εσείς οι νεώτεροι που έχετε άποψη και βλέπετε τις πληγές της χώρας. Αλλά...η Ελλάδα σας διώχνει. Εγώ σου εύχομαι να βρεις το καλύτερο για τον εαυτό σου όπου υπάρχει κι ΄΄οπου θα βρίσκεσαι μετά τις σπουδές σου θα χαιρόμαστε να ακούμε τις νέες εμπειρίες σου και φυσικά όπως πάντα τις απόψεις σου. Χαίρομαι που μέσω του θείου σου μας συνδέει ένα νήμα ως προς την καταγωγή μας. Αν δεν έχεις πάει στη Λέσβο να πας οπωσδήποτε, αφού έχεις και θείο από κει...
Θα δεις τον κόσμο αλλιώς!

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Dimitris Kephalidis

Δεν ξεχνάμε κανέναν Δημήτρη μου που είχε και έχει ευθύνη για το κατάντημα της χώρας. Απλά, ως δρώντες πολίτες ακόμα κι αν χάσουμε τη μάχη, πρέπει πρώτα να τη δώσουμε για να διανύσουμε το δρόμο ως την πιθανή ήττα.

Νίκος Λαγκαδινός είπε...

Φαίδωνα, εγώ δεν φταίω! Τελεία και παύλα. Θα μου πεις ότι έχω μερίδιο στις επιλογές των εκάστοτε κρατούντων. Ας πούμε... Πάντως θέλω να ξαναγυρίσω στην Αρκαδία, στο χωριό, εκεί στον Πάρνωνα και να περάσω τη ζωή μου. Μ' αρεσε που γράφεις για το θεϊκό νησί σου.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Νίκος Λαγκαδινός
Νίκο μου όλοι φταίμε είτε γιατί συμμετείχαμε στη νοοτροπία που μας έφερε ως εδώ είτε επειδή την ανεχτήκαμε. Το ότι δεν "βρωμίσαμε" στο διάβα της ζωής μας δεν φτάνει. Ανεχτήκαμε όμως. Τώρα όμως συνεχίζουμε να βοηθήσουμε να γκρεμιστεί η παλιά νοοτροπία και να ανθίσει μια καινούρια, απλή και καθαρή. Αλλά και να αποτύχουμε, πρέπει πρώτα να διανύσουμε το δρόμο ως την πιθανή ήττα για να το μάθουμε. Μπορεί και να μην το μάθουμε ποτέ.
Πάντως χάρηκα για την επιλογή σου να ζήσεις στην Αρκαδία. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας Νίκο μου υπάρχει ένας ύπέροχος Θεός. Όχι ο χριστιανικός. Ο Θεός των αισθημάτων, της ομορφιάς, της ερωτικής διάθεσης. Ελπίζω λοιπόν να μη χαθούμε. Εσύ από την Θεία Αρκαδία και γώ από την Αθήνα και τη Λέσβο, να ανταλάσσουμε τις απόψεις μας και να χαιρόμαστε την διαδικτυακή μας παρέα.

Νίκος Πετρόχειλος είπε...

Τι ωραίο!... Μια περιεκτικότατη ανάλυση αυτού που συμβαίνει γύρω μας (και μέσα μας). Μια εποπτεία πόνου και συντριβής. Και μια φωνή δυνητικά αισιόδοξη (η μόνη που υπάρχει) : Αν δεν αλλάξουμε εμείς, τίποτε ποτέ δεν πρόκειται να γίνει. Παραφράζοντας τα λόγια της Miss Morland από το Northanger Abbey της Jane Austen, θα έκανα τις αναγκαίες αλλαγές στο "Η Ιστορία δεν μου λέει τίποτα που να μην είναι εξοργιστικό ή βαρετό. ΟΙ άντρες της, όλοι τους εντελώς ανίκανοι, και οι γυναίκες της περίπου ανύπαρκτες", αντικαθιστώντας τη λέξη "ιστορία" με τη φράση "η σύγχρονη ελληνική πολιτική σκηνή".
Ν.Π.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Νίκος Πετρόχειλος

Νίκο μου χαίρομαι που η ανάρτηση εμπνέει τέτοια σχόλια...

Στέργιος Καλούδης είπε...

Κύριε Θεοφίλου,
τυχαίως μου στάλη ένα μήνυμα με την διεύθυνσή σας. Αισθάνομαι διαβάζοντάς σας, ένα κομμάτι του εαυτού μου, όσον αφορά τις απόψεις σας για την Ελλάδα, τωρινή Α....γελάδα, την οποία ΕΜΕΙΣ με την απαράδεκτη νοοτροπία μας καταστρέψαμε. Πραγματικά για να σωθεί αυτή η χώρα (χρησιμοποιώ τα ίδια τα λόγια σας), πρέπει Εμείς ν΄αλλάξουμε πρώτοι! Και δεν το βλέπω αυτό.....δυστυχώς........παρ' όλο που ενδόμυχα το ελπίζω για τα παιδιά και εγγόνια μας..
Να είστε πάντα καλά και τα καλά της Ζωής που δεν ζούμε, ας τα γευόμαστε μέσα από την υπέροχη έκφρασή σας!
Με εκτίμηση
Στέργιος Καλούδης
(συντ/χος)-Γλυφάδα

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

@Στέργιος Καλούδης
Αγαπητέ μου κ. Καλούδη
Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σας και χαίρομαι ιδιαίτερα που βρήκατε μια ταύτιση στην ανάρτησή μου.
Πιστεύω πως είναι χρέος κάθε Έλληνα να κάνει αυτοκριτική και να καλλιεργεί την εθνική αυτοσυνειδησία. Μόνο τότε
έχουμε ελπίδα να αλλάξουμε και όχι όταν χαϊδεύουμε τ' αυτιά μας με φράσεις του τύπου είμαστε σπουδαίοι είμαστε οι μόνοι και άλλα φαιδρά. Κατά τη γνώμη μου, ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΆΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος