Πέμπτη, Αυγούστου 02, 2007

TΑ ΨΕΜΑΤΑ

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από το νέο βιβλίο μου
που γράφεται τώρα και δεν έχει ακόμα τίτλο. Ο τίτλος που
χρησιμοποιείται εδώ είναι μόνο για το συγκεκριμένο κείμενο
.


…Κάποια στιγμή ο Δρ Στράτος, σήκωσε το σεντόνι μου, κοίταξε τα δύο σωληνάκια που έμπαιναν από δυο τρύπες στο στομάχι μου και είπε στον, ίσως άλλης ειδικότητας συνάδελφό του: «Φαίνονται καθαρά, δεν βγάζουν πια κάτι. Να τα βγάλουμε πια έτσι;» Ο άλλος φαινόταν να σκέπτεται τα δικά του κι όταν τον ξαναρώτησε ο Δρ Στράτος, κούνησε το κεφάλι του δεξιά – αριστερά σα να εννοούσε: Θα δούμε, έτσι κι έτσι, ίσως, «Καλά μέσα σε δύο μέρες να τα βγάλουμε έκλεισε το θέμα ο Δρ Στράτος» και πήγε προς την πόρτα αφού μάς χαιρέτησε. Η Αντιγόνη ήλθε στην ώρα της για να ελευθερώσει τη Ναυσικά που την «έβγαλε» όλη νύχτα δίπλα μου, πάνω σε μια πολυθρόνα. Τα μάτια μου έψαχναν τα χέρια της Αντιγόνης να δω αν έφερε την εφημερίδα που της τηλεφώνησα. «Εδώ την έχω! Θα την έφερνα ακόμα κι αν δεν τηλεφωνούσες!» Επιτέλους! Να μια λειτουργία της κανονικής ζωής της υπέροχης καθημερινότητας! Να διαβάζεις εφημερίδα! Όμως οι τίτλοι της εφημερίδας ήταν δυσάρεστοι. Πένθιμοι θα έλεγα: «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ» - «Η πύρινη λαίλαπα καίει απ’ άκρη σ’ άκρη την Ελλάδα» - «Ανυπολόγιστη καταστροφή του δασικού, ζωικού και φυτικού πλούτου» - «Κάηκαν κατοικίες και περιουσίες» - «Χιλιάδες άνθρωποι στο δρόμο». Σκέφθηκα: Και σ’ άλλες χώρες υπάρχουν πυρκαγιές αλλά σβήνουν και κάποιες. Εδώ μοιάζουμε να είμαστε θεατές της πύρινης καταστροφής. Διάβασα παρακάτω: «Δηλώσεις του υπουργού δημόσιας τάξης»: «Μας έδωσαν συγχαρητήρια για τις προσπάθειές μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση»!!! Κι αλλού: «Άγριες αποδοκιμασίες τριών υπουργών της κυβέρνησης που πήγαν στο νομό Κορινθίας να συσκεφθούν με τη Νομαρχία για τις αποζημιώσεις» «Αγανάκτηση και οργή των κατοίκων που τους υποδέχθηκαν με συνθήματα: Είμαστε θύματα πολιτικής ανικανότητας – Αλήτες – πηγαίνετε στα σπίτια σας». Όταν οι υπουργοί επέστρεψαν στην ασφάλεια της Αθήνας και των υπουργείων τους, δήλωσαν ότι αυτοί που τους αποδοκίμασαν ήταν οπαδοί της αντιπολίτευσης! Σκέφθηκα: Δηλαδή οι ψηφοφόροι της κυβέρνησης ήταν ευχαριστημένοι που κάηκαν τα σπίτια και τα ζώα τους; Στην τέταρτη σελίδα ο αρθρογράφος σατίριζε πικρά, (δεν είχε κι άλλη επιλογή) τον υφυπουργό εργασίας, που προκειμένου να καλύψει την ολική ανικανότητα της κυβέρνησης και να στρέψει αλλού την προσοχή της κοινής γνώμης, δήλωσε πως τις πυρκαγιές τις βάζει η αντιπολίτευση!! Ξανασκέφτηκα: Τελικά τη κυβέρνηση δε την νοιάζει που καίγεται η Ελλάδα, τη νοιάζει μόνο να φταίνε άλλοι γι αυτό… Πιο κάτω άλλο σχόλιο: «Πού είναι ο πρωθυπουργός; - Άφαντος! – Στην Ε.Ε. , οι πρωθυπουργοί των χωρών μελών είναι παρόντες όπου σημειώνεται καταστροφή και πλήττονται οι πολίτες και το περιβάλλον. Στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός κρύβεται… Κι όταν περάσει το κακό, βγαίνει μεγαλοπρεπής ο Έλληνας πρωθυπουργός και κάνει ατελείωτες δηλώσεις, για το πόσο η κυβέρνησή του αγωνίζεται για τον…Έλληνα πολίτη και μεγαλώνει η μύτη του και μεγαλώνει και μεγαλώνει… Άφησα την εφημερίδα στο κομοδίνο κι αφέθηκα για λίγα λεπτά δίχως να σκέπτομαι με το νου να τραμπαλίζεται στο κενό. Λίγο μετά όμως, ο ανήσυχος νους, ξέφυγε από το κενό όπου τον έβαλα να ξεκουραστεί κι άρχισε πάλι να κλώθει :
«Η δύναμη των φανερά αδυνάτων και όσων παριστάνουν τους ισχυρούς, είναι το ψέμα. Ιδιαίτερα όταν στριμώχνονται από την αλήθεια. Μ’ ένα πειστικοφανές ψέμα ακινητοποιούν την αλήθεια κι ύστερα την κρύβουν. Αν όμως η αλήθεια περισσεύει και δεν κρύβεται επαρκώς, τότε τη θέση της παίρνει η ντροπή. Η κατακόκκινη ντροπή. Οι περισσότεροι όμως απ’ αυτούς που λένε συστηματικά και υπολογισμένα ψέματα, έστω κι αν η αλήθεια τους φωνάζει «Είμαι εδώ μπροστά σου» εκείνοι κοιτάζουν πεισματικά αλλού. Τότε η ντροπή ντρέπεται διπλά και αποχωρεί.
Υπάρχουν όμως και τα ωραία ψέματα, αυτά που συντηρούν δυνατά τα αισθήματα, που διασώζουν σχέσεις, που ξαναφέρνουν την αυτοεκτίμηση που ξεθύμανε, που μας λένε αυτό που θέλουμε να πιστέψουμε χωρίς να βλάπτουν τους άλλους. Υπάρχουν και τα ψέματα που δεν τα λέμε αλλά τα αισθανόμαστε και μπορεί στιγμιαία να ισχύσουν ως αλήθειες, όταν ας πούμε ακούμε μια όμορφη μουσική που ταιριάζει στο ψυχισμό μας και σκεπτόμαστε ότι είμαστε μεγάλη καρδιά που χωράει όλο τον κόσμο, ότι στην πραγματικότητα είμαστε σπουδαίοι άνθρωποι αλλά μας…αδίκησε η ζωή κι αισθανόμαστε μια ευγενική έπαρση να κατακλύζει το είναι μας, ενώ η μουσική συνεχίζεται…Έτσι λοιπόν διαπιστώνουμε ότι και στα αρνητικά πράγματα υπάρχει ποιοτική διαβάθμιση. Ζούμε άραγε μ’ αυτό τον τρόπο, το Ωραίο Ψέμα ή η Τέχνη παίζει με τις χορδές της ευαισθησίας μας κι ανακαλύπτει έναν εαυτό που πριν δεν γνωρίζαμε; Η φωνή που ακούγεται από μέσα μας δεν αφήνει καμιά αμφιβολία:
Λέγε μου ψέματα, λέγε μου Ωραία Ψέματα, δεν έχω καλύτερο τρόπο να υπάρξω…


Φαίδων Θεοφίλου

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Eisai monadikos! Xairomai na se diavazo.
Eleni Katsoulaki

mithymnaios είπε...

Αυτή είναι η καθημερινότητά μας. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από τη σήψη του δημόσιου βίου, αυτοί προσπαθούν να διατηρήσουν την προσοχή μας πάνω τους με τα ψεύτικα τα λόγια και ενίοτε μεγάλα. Παραποιούν την αλήθεια όπως τους βολεύει και προσπαθούν, δυστυχώς, με τον πιο χυδαίο τρόπο να περάσουν με τα ψέματά τους, υποτιμώντας και ποδοπατώντας τη νοημοσύνη μας, πολιτικές σκοπιμότητες. Θα πρέπει να καταλάβουν ότι τους Έλληνες δεν τους χωρίζουν οι ετικέτες του παρελθόντος αλλά τους ενώνουν τα προβλήματα του σήμερα και του αύριο.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Έτσι είναι Μηθυμναίε
Αποτυπώνεις την ελληνική πραγματικότητα και καταλήγεις έτσι όπως θα ήθελε η πλειοψηφία των Ελλήνων. Μόνο που, τό απόσπασμα αυτό από το βιβλίο που γράφεται τώρα, εκτός από την αναφορά που γίνεται, μέσω μιας εφημερίδας, για το ψέμα που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί ως εργαλείο για τις φτηνοεπιδιώξεις τους,γίνεται κι ένα παιγνίδι με το ψέμα και τους ρόλους που μπορεί να παίξει στην ανθρώπινη κοινωνία, ανάλογα με ποιο τρόπο το χρησιμοποιεί κάποιος.Μου έκανε δε εντύπωση η Στέλλα που είναι τόσο ευαίσθητη και πολύστροφη,πώς έμεινε μόνο σ' ένα τυχαίο γεγονός που αναφέρει μέσα στο θάλαμό του ο ήρωας, τις πυρκαγιές,΄'απ' όπου προκύπτει,ο πρώτος ρόλος του ψέματος από τα χείλη των πολίτικών. Ίσως δεν διάβασε πως ήταν προδημοσίευση - απόσπασμα από το νέο βιβλίο μου και νόμισε ότι ήταν αρθρογραφία ή
ειδησεογραφία... Γίνονται κι αυτά
Φαίδων

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα φίλε μου,
Το διάβασα.
Τους ''Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες'' αν συναντήσεις να μη φοβηθείς και να συνεχίσεις να γράφεις για να δούμε και άλλες σελίδες.
Είναι φανερό πως έχεις φορτίσει τη σκέψη σου με τα προβλήματα του εικοστού πρώτου αιώνα και με ποιητική έκφραση προβάλεις τα κοινωνικά προβλήματα.
Σου εύχομαι να είσαι καλά και καλό ταξίδι στις νέες σου αναζητήσεις.

σεραφείμ βάγιας
συγγραφέας

Ανώνυμος είπε...

Ότιαγγίζεις εσύ MIΛA!Σ'ευχαριστώ που με τιμάς με τη φιλία σου
Καλή σου μέρα
STELLA ZAMPOUROU FOLLENTER 8.8.07
New York

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Φίλε μου Σεραφείμ
Το ότι προβάλλω, όπως λές "Τα κοινωνικά προβλήματα με ποιητική έκφραση" είναι μια πολύ σημαντική επισήμανση.΄Ετσι λοιπόν, εκτός από τους δημοσιογράφους και τους κοινωνιολόγους και οι ποιητές μπορούν να προβάλλουν τα κοινωνικά προβλήματα με ποιητικό αλλά έγκυρο τρόπο. Φ΄λε μου σ' ευχαριστώ για την συμμετοχή σου που πλουτίζει το Blog όσο και για τις πολύτιμες επισημάνσεις σου.
Φαίδων

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Στέλλα μου σ' ευχαριστώ για τα όσα καλά πάντα επιφυλάσσεις σε όλους μας , με την αυτοφυή γενναιοδωρία σου. Κι εγώ χαίρομαι να με τιμάς με τη φιλία σου
Φαίδων

ftheofilou είπε...

Στέλλα μου σ' ευχαριστώ για τα όσα καλά πάντα επιφυλάσσεις σε όλους μας , με την αυτοφυή γενναιοδωρία σου. Κι εγώ χαίρομαι να με τιμάς με τη φιλία σου
Φαίδων

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος