Η εκλογική αποχή στη χώρα των διασκεδαστών

Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Το μεγάλο θέμα αυτών των εκλογών, είναι η αποχή ρεκόρ, όπου σχεδόν ο ένας στους δύο δεν ψήφισε!!! Προσωπική μου άποψη είναι πως δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για τον πολίτη που δεν ψηφίζει.

.

Είναι αγανακτισμένος με τα εντός της βουλής κόμματα;

Έχει δυνατότητα επιλογής μεταξύ 35 κομμάτων.

Δεν θέλει κανένα από αυτά επειδή του λείπει το υπ ’αριθμόν 36 κόμμα…;

Ας ψηφίσει λευκό.

Ποια είναι διαφορά μεταξύ λευκού και αποχής;

Το λευκό είναι η μαχητική δια της συμμετοχής απόρριψη των κομμάτων που απογοήτευσαν. Η αποχή, είναι ένδειξη αδιαφορίας, χαζοχαρουμενιάς έως και αγανάκτησης που εκδηλώνεται με λάθος τρόπο.

.

Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε μια κοινωνία όπου ωφελούνται και βλάπτονται, σε μια κοινωνία όπου διαμορφώνεται το μέλλον των παρόντων αλλά και των επερχόμενων γενεών, πως είναι δυνατόν να υπάρχουν πολίτες που δεν συμμετέχουν στη διαμόρφωση όσων τους αφορούν, ούτε καν ψηφίζοντας; Η μόνη δικαιολογία που μπορεί να υπάρξει για αποχή στις εκλογές αλλά και για γενικότερη αποχή, αφορά στους καλόγερους των μοναστηριών και στους ασκητές.

.
Συχνά κάποιοι προσπαθούν να περάσουν το μήνυμα ότι: και που θα ψηφίσεις δεν αλλάζει τίποτα…Αν το κάνουμε όλοι αυτό διευκολύνουμε την πολιτική ανωμαλία και γενικώς την ανωμαλία…Σε μια δημοκρατία ο πιο ισχυρός πόλος είναι ο λαός. Ο άλλος πόλος είναι οι πολιτικοί που εκλέγει. Αν οι εκλεγμένοι πολιτικοί υποβαθμίζουν τη δημοκρατία, ας μην την αποτελειώσουμε εμείς με την αποχή μας. Εγκαταλείποντας δηλαδή το ρόλο του ισχυρού πόλου της δημοκρατίας.

.

Μόνο αν συμμετέχουμε όλοι, θα γίνουμε κυρίαρχος λαός. Μόνο τότε θα καθορίζουμε καλύτερα το μέλλον μας. Η αποχή, είναι ρωγμή στο σώμα της Δημοκρατίας από την οποία μπορούν να επωφεληθούν μόνο η ακροδεξιά και η πολιτική Μαφία.

.

Είναι καλύτερα να φέρουμε ένα καινούριο κόμμα στη βουλή που θα «ενοχλήσει» όσα κόμματα συνήθισαν να παίζουν μόνα τους το παιχνίδι της εξουσίας, παρά να απέχουμε της ψηφοφορίας και να τους αποθρασύνουμε.

.

Η συμμετοχή των πολιτών, πρέπει να δώσει το μήνυμα της ανασφάλειας στα κόμματα.

Ότι δηλαδή σήμερα είναι, αύριο δεν είναι.

Όχι να τους διευκολύνουμε με την αποχή μας, να έχουν μόνιμο στασίδι στη βουλή.

Αλλά συνήθως εκείνοι που δεν ψηφίζουν, έχουν και το μεγαλύτερο στόμα,

κρίνοντας τους πάντες και τα πάντα…

.

Είναι καιρός να πάψουμε να εξωραΐζουμε την αποχή των «αγανακτισμένων»και να τους χαϊδεύουμε τα αυτιά για να αρέσουμε, όπως κάνουν κάποιοι διασκεδαστές που το παίζουν «συνείδηση» της κοινωνίας αλλά προτρέπουν τους πολίτες στην αποχή από τις εκλογές!!! Το δράμα των διασκεδαστών μας είναι, πως δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν, ότι δεν διαφέρουν από αυτούς που σατιρίζουν….

.
Όσο για τους πολίτες, έχουν κι αυτοί ευθύνες για την κατάντια της χώρας και όχι μόνο οι πολιτικοί που εκλέγουν…

Τα ποιήματα των άλλων

Η τέχνη συχνά σου θυμίζει πόση δυνατή συγγένεια
μπορεί να έχεις με έναν άνθρωπο που βρίσκεται
στην άλλη άκρη του κόσμου, όπως ο Χουάν Βιθέντε Πικέρας.
Διάλεξα ένα ποίημά του για να βρούμε, όσοι θέλουμε,

μέσα από αυτό, το βαθμό συγγένειας μαζί του.
Τη μετάφραση έκαναν οι: Κώστας Βραχνός

& Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

Φ.Θ.



JUAN VICENTE PIQUERAS
Ευλογία

Μακάριοι όσοι μονάχα κλαιν μονάχοι

όσοι μιλούν γλώσσες νεκρές

όσοι πιστεύουν σε θεούς που ακόμη δεν φάνηκαν

και αποκοιμιούνται πάνω στον άτλαντα

(τα χείλη στην Κεϋλάνη η μύτη στην Αγκόλα)

μακάριοι όσοι τρέπονται σε φυγή

όσοι λεν όχι και φεύγουν σφυρίζοντας

οι χαζοί οι άχρηστοι οι άλλοι

όσοι δεν λεν τη γνώμη τους για τίποτε

όσοι πονούν που δεν ξέρουν να ψεύδονται

μακάριοι όσοι αγαπούν και μένουν μόνοι

όσοι δεν έχουν βιασύνη ούτε τόπο

όσοι δεν λένε τίποτα

όσοι φεύγουν χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις

Οι πίνακες είναι της Frida Kahlo

Η ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ...ΕΡΩΤΑ ΣΕ ΕΥΧΡΗΣΤΑ ΠΑΚΕΤΑ...

Μικρή αναφορά στη… «Μικρή φιλοσοφία του Έρωτα»
του Αλαίν Μποτόν.
Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Στην αρχή είχαμε τον μεγάλο έμπορο και παραγωγό όσων πραγμάτων θέλουν να ακούν οι άνθρωποι για να νιώθουν ευχαριστημένοι: Τον Πάολο Κοέλιο, που κατόρθωσε να γίνει πάμπλουτος, εκμεταλλευόμενος τους πόθους, την αφέλεια και τις ελπίδες των ανθρώπων και δίνοντάς τους, μια εύκολου τύπου αισθηματική αισιοδοξία, ανακατεμένη με ένα υλικό μεταφυσικής και φιλοσοφικής σάλτσας.

.

Έτσι έδινε στους αναγνώστες, αυτό που θα τους άρεσε να ακούσουν αλλά και την τάχα μου δυνατότητα να προσεγγίσουν μεταφυσικά και φιλοσοφικά θέματα. Ο επιτυχημένος επιχειρηματίας-συγγραφέας λοιπόν έγινε κυρίως γνωστός με την περίφημη διεθνούς φήμης σαχλαμάρα: «Όταν επιθυμείς κάτι πάρα πολύ, συνωμοτεί το σύμπαν για να το…πετύχεις»

.

Εγώ θα έλεγα πως αν θέλεις κάτι πάρα πολύ θα το πετύχεις και χωρίς το σύμπαν!!! Αλλά όπως το λέω εγώ βέβαια, δεν βγάζεις λεφτά… Μετά τον Κοέλιο λοιπόν, έχουμε τον Αλαίν Μποτόν που μυρίστηκε κι αυτός ότι ένα μεγάλο αναγνωστικό κοινό συγκινείται ιδιαίτερα από το θέμα του έρωτα, πασπαλισμένο με λίγη φιλοσοφία και ερωτικούς, ορισμούς και βεβαιότητες, όπως λέμε «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου» και ακολουθώντας τη χρυσοφόρα συνταγή του Κοέλιο, έγραψε και στο δικό του βιβλίο, πέραν των άλλων, κάτι ανάλογο με το σύμπαν που συνωμοτεί για να πετύχουμε να μας θέλει π.χ. ο καλός μας ή η καλή μας.

.
Λέει λοιπόν: "Η συνάντησή μας, με ένα πρόσωπο που παίζει σημαντικό ρόλο στην ζωή μας, είναι προϊόν της τυχαίας ανάμιξης πληθυσμού, που καταλήγει σε μια τυχαία συνάντηση, τυχαία «ερωτικά επιτυχημένη» συνεύρεση, τυχαία ολοκληρωμένη επαφή … και άλλα τυχαία λοιπά καλά…

ή προϊόν μιας καλά σκηνοθετημένης και μοιραίας συνωμοσίας, από δυνάμεις που είναι έξω και ίσως πάνω από εμάς οι οποίες προγραμματίζουν την διασταύρωση της ζωής μας, με αυτή της ωραίας κοιμωμένης που περιμένει με το φιλί μας να ξυπνήσει από τον λήθαργο της αποτυχημένης συναισθηματικά ζωής."

.
Το βιβλίο αυτό του Αλαίν Μποτόν με τίτλο «Η μικρή φιλοσοφία του έρωτα» είναι ένα δήθεν μυθιστόρημα – πρόσχημα για να γράψει τελικά αμπελοαναλύσεις για τον έρωτα, αφελείς βεβαιότητες και σπουδαιοφανίζουσες εξυπναδίτσες, συνταγογραφίες σε πακετάκια και σε χαπάκια και…αόριστους ορισμούς, όλα για τον έρωτα!!!! Έτσι μαθαίνουμε από τον νέο συγγραφέα επιχειρηματία ότι:

«Κεφάλαιο 20: Ο Φαταλισμός των ερωτευμένων. Με τον φαταλισμό μας, οι ερωτευμένοι απωθούμε την αδιανόητη σκέψη ότι η ανάγκη να ερωτευτούμε προηγείται πάντα του έρωτά μας προς ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Η εκλογή μας κάποιου συντρόφου τελείται κατ' ανάγκην μεταξύ των ανθρώπων που συναντάμε.»

Δηλαδή σα να μας λέει ότι και η πείνα μας, προηγείται του γεύματος… Τέτοιες σοβαρές αποκαλύψεις…Και αυτό, το βρίσκει κανείς στα Blogs ως ενδεικτικής σπουδαιότητας σκέψη!!! Όσο για τη δεύτερη φράση του, ότι η εκλογή του συντρόφου μας γίνεται μεταξύ των ανθρώπων που συναντάμε, ούτε και σ’ αυτή την…αυτονόητη διαπίστωση (του τύπου, τι κάνει νιάου - νιάου στα κεραμίδια) ευτύχησε να έχει δίκιο ο συγγραφέας, αφού αναφέρονται και στην λογοτεχνία αλλά και στην ιστορία, χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον πριν συναντηθούν, μέσω αλληλογραφίας.

.

Θα ήθελα εδώ να υπενθυμίσω, πως ο Έρωτας, δεν είναι φιλοσοφία, δεν είναι επιστήμη, δεν είναι ιδεολογία και δεν χωρά πουθενά. Δεν είναι δηλαδή εντάξιμος, δεν είναι κατηγοριοποιήσιμος, δεν επιδέχεται ορισμό ούτε πακετάρεται ούτε συνταγογραφείται και γι αυτό είναι ΜΕΓΑΣ. Ο Έρωτας που συντρίβει τη λογική και γίνεται αρρώστια και μαζί αυτοΐαση. Όποιος λοιπόν προσπαθεί να τον εντάξει κάπου για να τον κάνει εύληπτο χαπάκι, τον εμπορευματοποιεί για προσωπικό του όφελος και σε βάρος των αναγνωστών του. Άντε να τελειώνουμε με τα φω μπιζού της γνώσης…

.

.

.