ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ ( ΠΟΊΗΜΑ ΤΟΥ ΧΑΪΝΡΙΧ ΧΑΪΝΕ

ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ

του Χάινριχ Χάινε

Ήταν οι δυο τους τόσο ερωτευμένοι,
έκλεβε αυτός κι αυτή τσίλιες φυλούσε,
έστηνε κόλπα αυτός και ξαπλωμένη
εμπρός στα πόδια του αυτή γελούσε,
όλο γελούσε.

Οι μέρες πέρναγαν με γλέντι και χαρά,
στην αγκαλιά του κάθε νύχτα την κρατούσε.
Όταν του πέρασαν στα χέρια σίδερα,
αυτή μπρος στο παράθυρο γελούσε,
όλο γελούσε.

Της στέλνει μήνυμα : πεθαίνει αν δεν τη δει,
να της μιλήσει για στερνή φορά ποθούσε.
Όταν της φέρανε το γράμμα του, αυτή
κουνώντας το κεφάλι της γελούσε,
όλο γελούσε.

Η ώρα έξι την αυγή, του κόψαν τον λαιμό.
Η ώρα επτά, βαθιά στη γη πια κατοικούσε.
Αυτή όμως κιόλας στις οχτώ
ρουφώντας κόκκινο κρασί γελούσε,
όλο γελούσε.

Γερμανικός τίτλος: Ein Weib - Heinrich Heine
Το ποίημα ευτύχησε στα ελληνικά σε μια εξαιρετική μετάφραση του Κ. Κουτσουρέλλη

ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Φαίδων Θεοφίλου

Είμαι το Δέντρο.

Οι ρίζες μου ανθοβόλι των αιώνων.

Ο κορμός μου, στήριγμα της αθωότητας

που έγινε αγάπη και θυμάται.

Οι χυμοί μου νόημα της ροής των όλων.

Στα φύλλα μου, τοκοφόρα τα χάδια της αύρας

κι η οργή του ανέμου.

Το χρώμα μου πράσινη σταγόνα

στον ωκεανό των ονείρων.

Τα κλαδιά μου, τόπος για τις αδύναμες ψυχές

και τα πουλάκια.

Είμαι το δέντρο.

Τα «θέλω μου» υπάρχουν

μόνο μέσα στα «δίνω μου»…

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ

Άκουγα χωρίς να θέλω:

Δικά σας είναι όλα αυτά; Ρώτησε η κυρία.

Ναι. Και τα ποιήματα και οι πίνακες.

Με βάθος τα ποιήματά σας.

Με λακωνική φωτεινότητα οι πίνακές σας. Μου άρεσαν.

Καλλιτέχνης και πολυτάλαντος! Λογαριάζετέ με για θαυμάστριά σας...

Ευχαριστώ μεθ’ υποκλίσεως ,

απάντησε έκπληκτος ο κύριος

αφού κανείς ποτέ δε του είχε δώσει σημασία.

Η εξήγηση απλή:

Προσβολή για το χαρτί που γράφτηκαν, τα ποιήματα.

Φωτεινές μουτζούρες οι πίνακες…

Σκηνικό που γαργαλάει για εμμετό.

Ε, καλά μην εκπλήσσεσθε και σεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά

που μια ερωτική προσέγγιση

σκαλώνει πάνω στα ψέματα για νάβρει

έστω και μια διέξοδο φτηνή…