Ν Υ Κ Τ Ε Γ Ε Ρ Σ Ι Α

Φαίδωνα Θεοφίλου: Απόσπασμα από το έργο ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ

Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

.

Νυμφικός θάλαμος η νύχτα
όπου τα ένζωα ανταλλάσσουν τους χυμούς τους
κι η μέρα θα τα βρει
με λαμπερή αγνότητα κι ιδρώτα
*
Νυκτεγερσία:
Του καλοκαιριού,
της ιεροσύνης των αγρών,
της νυκτοπορείας των νεκρών,
των θηλυκών νεκρανθέμων,
της νοομαντείας,
του κρυμμένου πόνου που στραγγίζεται
σε θλιβερή αρμονία.
*
Νυκτεγερσία:
Της μετάληψης των σωμάτων.
Των κόκκων της άμμου που παραμερίζουν.
Της σελήνης που πορεύεται,
στο γεωμετρικό ναρκισσισμό της.
*
Νυκτεγερσία των δέντρων
που εκπνέουν τη συστολή της μέρας,
αφήνοντας ένα βραχνό –έλα-
να γλιστρήσει από τα λάμδα των φύλλων τους.
*
Τα δέντρα τείνουν τα κλαδιά τους
κι ονειρεύονται αντικριστούς χορούς.
Μοναχικοί ύμνοι
ξεφλουδίζουν το χρέος που έρχεται
και ως λευκή σινδόνη απλώνεται
η πλατυτέρα των ελπίδων.
*
Στο προθάλαμο της ζωής
θα παραμένει ο θάνατος
κι νύχτα θα του υπενθυμίζει
με την αιχμηρή σαγήνη της,
το τέλος του…

Η Ποίηση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - Απόσπασμα

Φαίδωνα Θεοφίλου

Απόσπασμα από τη σύνθεση ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
Εκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

…Δε χρειαζόμαστε άλογα
ούτε και σύννεφα.
Η περπατησιά μας
πιότερη από καλπασμό.
Γεννηθήκαμε με τις στολές
της διείσδυσης και της πορείας
φορεμένες ανάποδα
στ’ όνομα της παραπλάνησης.
*
Η χώρα ταξιδεύει μεσ’ τη νύχτα
με τα’ όνειρο σφιχτά.
*
Στο λογικό τετράγωνο της νύχτας
το πνεύμα κροταλίζει:
Φέρνω δρόμο για ταξίδι
με πλάνες αστραφτερές,
με μνήμες έγχορδες
που σπαράσσονται με το θάνατο
*
Εκκίνηση από τη μνήμη μηδέν
Χωρίς αιώνια τραύματα
και νομίμως κληρονομημένη δόξα.
Εκκίνηση με πλάνες αμφίστομες
που όμως,
το νοικοκυρεμένο κενό
για πάντα αποχαιρετούν…
*
Ψέλνουν οι αναμνήσεις
με τα όργανα της σιωπής.
Η Ιστορία τρίβει τα χέρια της
και γεμίζουν τα κοιλώματα της νύχτας
από έγχρωμα γεγονότα.
*
Οι ασφάλακες καταθέτουν ρίζες ξερές
στο ιερό της νύχτας,
αντίδωρα της γαλήνης.
Ξετυλίγονται τα γεγονότα
εκτοπλάσματα ψαλμωδίας
κι ο αρχαίος παππούς νυκτοπορεί
καρφώνοντας στο χώμα την υπομονή του…

ΥΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ 2010

*
Με τα Κάλαντα της Ελληνόφωνης Κάτω Ιταλίας* υποδεχόμαστε το 2010.


Τα Κάλαντα αυτά που ακούτε, λέγονται και "Στρίνα":
Το νόμισμα των καλαντιστών λέγονταν στα βυζαντινά χρόνια «ευαρχισμός» ή «Στρίνα», Από το λατινικό strena (στα λατινικά σημαίνει αίσιος οιωνός, αλλά και δώρο της πρωτοχρονιάς, ή «επινομίς»όπως το έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες - κοινώς μπουναμάς). Η ονομασία στρίνα διασώθηκε μέχρι σήμερα κατά τόπους, όπως στη Σύμη, «μπουλιστρίνα», (από το καλή strena- bona strena), στη Νίσυρο, «μπουλουστρίνα» και στην Κύπρο «πουλουστρίνα».

* Τα κάλαντα της Ελληνόφωνης Κ. Ιταλίας. Αν θέλετε να τα ξαναακούσετε, κάνετε απλά "ανανέωση" της σελίδας.

Και μια ευχή:

"Εύχομαι σε όλους τους Έλληνες να επιτύχουν το ακατόρθωτο: Να καταφέρουν δηλαδή να συνεννοούνται όταν βρίσκονται μαζί παραπάνω από ένας"! Μετά όλα θα γίνουν απλούστερα και ευκολότερα.

2010

.

*Ο πίνακας είναι του Λέσβιου ζωγράφου Δημήτρη Καραπιπέρη

.