ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΟΙΞΗ ΠΑΝΤΟΥ

ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΟΙΞΗ ΠΑΝΤΟΥ

Ένα Σύνθημα χωρίς ημερομηνία λήξεως

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Αυτό το σύνθημα πήρε σχήμα και μορφή και γεννήθηκε

στο ιστολόγιό μου «Ο Θεός στο καφενείο» κι όσο μπορεί να ταξιδεύει μέσα στη ζωή μας τόσο θα ζευγαρώνει με την ελπίδα.

.

Θέλουμε λοιπόν Άνοιξη παντού: Μέσα μας και γύρω μας. Θέλουμε Άνοιξη στην ατομική και κοινωνική επαναστατικότητα, που στοχεύει στο «ΕΜΕΙΣ», στη μάθηση και στη γνώση, στην πολιτική, στις τέχνες και στα γράμματα, στο περιβάλλον, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στο σήμερα και στο αύριο των παιδιών, στην ελληνική γλώσσα.

.

Θέλουμε την Ουτοπία ν’ αγκαλιαστεί με την πραγματικότητα! Θέλουμε Άνοιξη παντού. Τίποτα λιγότερο από τα πάντα!

.
Θέλουμε ν’ ανοίξουμε το στενό ορίζοντα της σύγχρονης ζωής και της γενικής κρίσης που μας μαστίζει, ζητώντας το Μέγιστο! Προβάλλουμε τη νέα ΑΠΑΙΤΗΣΗ στον εαυτό μας, στην πολιτική, στη ζωή μας και την μεταδίδουμε στο διαδίκτυο, στους άχρωμους πολιτικούς, στους φίλους μας, στους νέους ανθρώπους και στους ώριμους που δεν έπαψαν να είναι νέοι, ώστε να βρεθούμε κάποτε όλοι, με μια πυξίδα στα χέρια!

.

Μέσα από τη μιζέρια και τις γκρίζες ώρες των ανθρώπινων κοινωνιών, ας ακουστεί με σταθερή φωνή η νέα ΑΠΑΙΤΗΣΗ: Θέλουμε Άνοιξη Παντού.

.

Έτοιμοι να εργαστούμε και να πληρώσουμε το τίμημα γι αυτήν! Θέλουμε μια επανάσταση έξυπνη που θα τη φθονήσει κι ο Θεός!

.

Ας ωριμάσει μέσα μας, όπως ο μούστος που γίνεται κρασί. Έτσι να ωριμάσει κι η ιδέα, ώσπου να μορφοποιηθεί σε πράξη.

.

Μέχρι τότε, ας παραμένει πεισματάρης ο στόχος μας στον πιο κοντινό ορίζοντα της ζωής μας.

Αλλιώς, ας αφεθούμε στα δεσμά της ανάγκης, στη ΣΙΩΠΗ και στο ΤΥΧΑΙΟ…

Οι πίνακες της ανάρτησης είναι της ζωγράφου Νίκης Ελευθεριάδη

ΜΑΜΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ !

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου


Η βουλή της Ισλανδίας, παρέπεμψε τον πρωθυπουργό της χώρας στο δικαστήριο με το σκεπτικό ότι δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα εγκαίρως για να αποφευχθεί το οικονομικό ναυάγιο της Ισλανδίας.
.
Κι εμείς εδώ έχουμε οικονομικό ναυάγιο. Αλλά στην Ελλάδα, δεν ξέρω γιατί, θεωρούμε τους πρωθυπουργούς ανεύθυνους για κάθε κακό που συμβαίνει στη χώρα μας.
.
΄Ετσι κανείς δεν αγγίζει τον ανεύθυνο (σε όλα) Καραμανλή, ενώ ο θίασός του με τον οποίο κυβέρνησε, είναι πάλι στη βουλή και τα μέλη αυτού του θλιβερού θιάσου παριστάνουν τώρα τους τιμητές.
.
Μάλιστα ο τωρινός πρόεδρος της Ν.Δ. Σαμαράς, που κινείται μεταξύ ενός αναπαλαιωμένου παλαιοκομματισμού και τζάμπα εξυπνάκια, σε μια ομιλία του είπε, αν το πιστεύετε!!! (υπάρχει και βίντεο από τη βουλή) ότι η κυβέρνηση Καραμανλή, αντίθετα με την κρίση που επικρατούσε παγκοσμίως, βοήθησε την οικονομία της Ελλάδας!!!
.
Έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα…ότι το ναυάγιο της ελληνικής οικονομίας, συνέβηκε… σαν ένα φυσικό φαινόμενο όπως η βροχή, τ’ αστροπελέκια, ο σεισμός, ας πούμε...
.
Τα πιο πάνω συζητούσε ένα ζευγάρι μιας μεσοαστικής οικογένειας. Την ώρα λοιπόν που τα συζητούσαν αυτά, πετάχτηκε χαρά χαρούμενος ο δωδεκάχρονος γιος τους Νικόλας, που τον είχαν ταράξει στα «μη» και στα «δεν» και στις τιμωρίες για τις αμέτρητες αταξίες του, και είπε, αφύσικα σοβαρά για την ηλικία του:
«Μαμά θέλω να γίνω πρωθυπουργός της Ελλάδας»…..

Ο ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ

Τιμώ το ανεξάρτητο πνεύμα του Νίκου Δήμου και τη φρεσκάδα της σκέψης του.
Ο Νίκος Δήμου έχει ένα τεράστιο και ποικίλο συγγραφικό έργο, πασίγνωστο στην ελληνική κοινή γνώμη. Εκείνο όμως που ίσως δεν γνωρίζουν πολλοί, είναι η ποίησή του. Παραθέτω λοιπόν ένα δείγμα από το βιβλίο του «Σκοτεινός Θάλαμος» που κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου το 1983, και είχα τη χαρά να το λάβω, τότε, από τον ίδιο τον ποιητή.

Φαίδων Θεοφίλου

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΙΙ

Ο ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΤΩΝ ΓΑΤΩΝ

Του Νίκου Δήμου

Ποιος χάιδεψε ποτέ τους γάτους
των νεκροταφείων;
Οι φύλακες τους κλωτσάνε
οι παπάδες το ίδιο
οι συγγενείς κλαίνε
και οι νεκροί-

οι νεκροί σιγολιώνουν σιωπηλοί μέσα στο χώμα.

Και οι γάτοι γυρίζουν, γυρίζουν
ανάμεσα στους τάφους
βρώμικοι, πειναλέοι
μακάβριοι
άγριοι
έχοντας εμπιστοσύνη μόνο στους νεκρούς.
(μόνο οι νεκροί δεν κλωτσάνε).

Όταν βγαίνει ο ήλιος παριστάνουν συχνά
τα επιτύμβια γλυπτά
ακίνητοι στο υψηλότερο σημείο
ενός μνημείου.

Πρέπει να είναι οι πιο αυτόνομοι γάτοι.
Τόσοι πολλοί
μια πολιτεία υπέργεια
παράλληλη
με την υπόγεια των νεκρών.

Τη νύχτα ουρλιάζουν και συνουσιάζονται
πάνω στις πλάκες.
Τη νύχτα κανείς δεν τολμά να ταράξει
τους νεκρούς
ή τη μακρόσυρτη οδυνηρή
ηδονή.

Άγρια ελευθερία
αγορασμένη από το μηδέν
με πείνα.
Οικιακά ζώα
χωρίς οίκους-
έξω από τους οίκους των μαυσωλείων
ερμητικά κλειστούς
μη διαπηδήσει
θάνατος στη ζωή.

Καμιά στέγη
(τα κυπαρίσσια ανελέητα ορθά)
κι όταν βρέχει
οι γάτοι που μισούν το νερό
όσο εμείς το θάνατο
στήνονται στωικά
-σταγόνα σταγόνα
ως το κόκαλο.

Εγώ, αντί για κόλλυβα στους νεκρούς
(που δεν τρώνε)
πηγαίνω φαγητό στους γάτους
που καταβροχθίζουν.

Κι ανάμεσα στους συγγενείς των πεθαμένων
κυκλοφορώ
ο συγγενής των γάτων

που είναι άγριοι και μόνοι
και ποτέ δεν μ’άφησαν
να τους χαϊδέψω.