Η ΑΓΡΙΑ ΒΛΑΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΡΑΣΟΥΣ

Φαίδωνα Θεοφίλου

Μέσα σ’ όλη αυτή την περιπέτεια που περνάει η χώρα μας, μου είναι αδύνατον να ξεχάσω αυτό που όλοι οι Έλληνες έχουν ήδη ξεχάσει: Τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος, δηλαδή το χρήμα όλων μας, το ναυάγιο της οικονομίας και τη διάλυση της κρατικής μηχανής που παρέδωσε η κυβέρνηση Καραμανλή. Αν αυτό το είχε κάνει μια κυβέρνηση της Ιαπωνίας, οι υπουργοί της θα είχαν κάνει χαρακίρι…

.
Αντίθετα: Οι δικοί μας πρώην υπουργοί της Νεοδημοκρατικής κυβέρνησης μαζί με τον τωρινό τους αρχηγό, όχι μόνο κοιτάζουν αλλού σα να μην τους αφορά το θέμα, αλλά ξαφνικά, έχουν βρει και την συνταγή της οικονομίας !!!!! Και μας προτείνουν τι πρέπει να γίνει….Αναζητούν ευθύνες για διάφορες πολιτικές συμφωνίες των... κυβερνήσεων Σημίτη, για να στρέψουν αλλού την προσοχή της κοινής γνώμης. Αυτό τους νοιάζει μόνο. Όχι το έγκλημα που έκαναν σε βάρος της χώρας, αλλά να μη το χρεωθούν….Τι σημαίνει πολιτική ευθύνη στην Ελλάδα; Μα είναι απλό: Κάνεις όσο κακό θέλεις στη χώρα, δεν εκλέγεσαι κυβέρνηση, επανέρχεσαι όμως ως αντιπολίτευση και κάνεις τον τιμητή των πάντων!!!

.
Πάντως το πρόβλημα της Ελλάδας αυτή τη στιγμή είναι και τεράστιο και ασφυκτικό. Πρέπει λοιπόν να λυθεί τώρα. Διαφορετικά δεν θέλω ούτε να σκέπτομαι τις συνέπειες.

.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα λοιπόν της αβεβαιότητας του μέλλοντος της χώρας και όλων μας, οι τζάμπα υπερπατριώτες που έχουν μεγάλο στόμα και άποψη για όλα, έχουν μπροστά τους «πεδίο δόξης λαμπρόν» για να αποδείξουν τον πατριωτισμό τους. Ή μήπως "η τσέπη" δεν συμπεριλαμβάνεται στον πατριωτισμό;

.
Η Εκκλησία π.χ. αρνείται να φορολογηθεί , οι πλούσιοι επιχειρηματίες και οι τράπεζες σφυρίζουν αδιάφορα, οι βουλευτές και οι πολιτικοί πέφτουν στα μαλακά με μια ανώδυνη φορολόγηση του 5% , οι μεγαλοαγρότες θέλουν λεφτά τώρα, οι εφοριακοί και οι τελωνειακοί απεργούν για να μη συμμετάσχουν στη σωτηρία της χώρας , οι ταξιτζήδες θα απεργήσουν για να μην φορολογηθούν σύμφωνα με τα πραγματικά τους έσοδα. Έτσι γέμισε η Ελλάδα πατριώτες, που όλο και αμολούνε κάποια εθνικιστική κορώνα, εναντίον των «κακών Ευρωπαίων»…

.
Οι μόνοι που μένουν είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Είναι αυτοί που πρέπει να ξεσηκωθούν σε όλη την Ελλάδα και να κάνουν τη χώρα να τρέμει συθέμελα ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ να πληρώσουν ΟΛΟΙ ο καθένας με τις δυνατότητές του και πρώτοι οι έχοντες, οι τράπεζες, οι πολιτικοί και οι χαϊδεμένες τάξεις του δημοσίου και των ελεύθερων επαγγελματιών. Συμφωνείτε κ. Άνθιμε που πολιτικολογείτε ακατάπαυτα στην εκκλησία καταργώντας το χριστιανικό κήρυγμα; Ιδού η Ρόδος…
Συμφωνείτε Αρχιεπίσκοπε κ. Ιερώνυμε που σιωπάτε ως μη οφείλετε; Ξέρω. Η σιωπή είναι χρυσός. Δώστε όμως το χρυσό στην πατρίδα και κρατήστε τη σιωπή.

.
Οι «κακοί Ευρωπαίοι» μας έχουν ήδη δώσει από την εποχή που είμαστε μέλη τής Ε.Ε. 50 δις ευρώ, για τον εκσυγχρονισμό της χώρας, για έργα υποδομών που διαχειρίστηκαν οι κεντρικές κυβερνήσεις και οι δήμοι, για εκπαίδευση, για διάσωση και αναπαλαίωση μνημείων, για ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των γυναικών και των νέων κ.λ.π. Και, ΑΚΟΥΣΤΕ: Επί πλέον και μόνο για τη γεωργία 60 δις ευρώ. Δηλαδή 10% περισσότερα απ’ όσα έδωσαν για όλη τη χώρα!

.
Οι «κακοί Ευρωπαίοι» λοιπόν, βλέποντας ότι τα χρήματά τους όχι μόνο δεν έπιασαν τόπο αλλά πιάσαμε και πάτο, μας ξεκαθάρισαν: «Τώρα θα κάνετε ότι σας λέμε εμείς» για να μη κινδυνεύσει το ευρώ και οι άλλες χώρες της Ε.Ε. (Προβλέπεται από τη συνθήκη της Ε.Ε. αυτή η διαδικασία) Οδηγήσαμε τη χώρα μας σε μια φάση όπου δεν μπορεί πια η ίδια να αποφασίζει για τις τύχες της αλλά άλλοι. Η εθνική μας κυριαρχία, μέχρι που να σταθούμε πάλι στα πόδια μας, πάει περίπατο αφού δεν μπορέσαμε να την διαχειριστούμε…

.
Έτσι λοιπόν το θράσος που ανθίζει άγρια στη χώρα μας δεν έχει πια κανένα αντίκρισμα είτε υπάρχει είτε όχι. Τώρα είμαστε μπροστά στον καθρέφτη και πρέπει να αλλάξουμε την εικόνα μας λύνοντας προβλήματα που οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν λύσει εδώ και δεκαετίες…

Οι πίνακες είναι της Frida Kahlo

ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ο Κώστας Ζωγραφόπουλος που μου γράφει αυτό το σημείωμα είναι Blogger, http://dragasia.blogspot.com διευθύνει μια υγιή και δημιουργική επιχείρηση, ενώ ταυτόχρονα είναι υπηρέτης και λάτρης του θεάτρου. Ο Λόγος που δημοσιεύω αυτό του το σημείωμα, (απάντηση σε δικό μου) είναι γιατί βρήκα ενδιαφέρουσες τις σκέψεις του και ήθελα να τις μοιραστούμε. Από την άλλη πλευρά με ενδιαφέρει να ακούγονται οι σκέψεις και οι απόψεις, άγνωστων σε μας ανθρώπων που διαθέτουν μια ανθρώπινη ποιότητα που δεν θορυβεί.




Αγαπητέ Φαίδωνα,

Υπάρχουν πολλοί σκεπτόμενοι, που σεμνύνονται να κοινωνήσουν τις επιθυμίες και τις σκέψεις τους μέσα στην «φασαρία» της κακόηχης επικαιρότητας του πλήθους.Αυτό το πλήθος καταναλώνει την πλαστή έκσταση του, αλαλάζοντας κινούμενο σε ρυθμούς και σκέψεις που δημιουργούν οι «τσοπάνηδες» της ζωής του…Ζούμε αγαπητέ Φαίδωνα, στην εποχή μιας ιδιότυπης φυλακής … του «κάνω ότι θέλω»… Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουν αυτοί οι φυλακισμένοι, ότι κάνουν ότι θέλουν από τις επιλογές που ήδη έχουν προδιαγράψει για αυτούς τα αφεντικά της σκέψης τους…Είναι δύσκολο να ξεφύγεις από αυτή τη φυλακή… και σίγουρα όσοι εκφράζουμε τις σκέψεις μας έξω από την βία και την εκπόρνευση των συναισθημάτων… κάνουμε την ατομική μας επανάσταση να βρούμε (ή καλύτερα να φτιάξουμε) το μονοπάτι της λευτεριάς μας.Όλοι αυτοί που με σεβασμό αναφέρω σε αφιερώματα , σαν πρόσωπα που μπορούν να μας εμπνεύσουν … ίσως μας βοηθήσουν να βρούμε το δικό μας άξιο μονοπάτι…Απέναντι μας περιμένουν τα δύσμοιρα άτομα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ.Όλα αυτά τα (χωρίς αξία) πρόσωπα που τα εκμεταλλεύονται οι δημιουργοί της πληροφορίας, είναι ακριβώς εκεί, για να πείσουν τους θεατές… ότι είναι μια χαρά … στον καναπέ τους … Πάντα βλέποντας ένα πιο ηλίθιο … νοιώθει έξυπνος ο χαζός….Πάντως εγώ αγαπητέ Φαίδωνα, κάνω αγώνα να μετριάσω το ποσοστό βλακείας μου, που έτσι και αλλιώς έχω κληρονομήσει ως γνήσιος καταναλωτής της τροφής που έλαβα στην εκπαίδευση μου…
7/2/10

ΕΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΠΟΙΗΣΗ

Μάλιστα. Ένας αγρότης γράφει ποίηση.
Όχι μεγαλοαγρότης σαν αυτούς που κλείνουν τις εθνικές οδούς και λένε θέλουμε τα λεφτά εδώ και τώρα. Ένας απλός αγρότης που κατοικεί μόνιμα σ’ ένα ορεινό χωριό 1000 κατοίκων της Λέσβου. Ένα αγρότης που γράφει ποίηση, επιβεβαιώνοντας έτσι
ότι άλλο πράγμα η μόρφωση και άλλο η ψυχική καλλιέργεια.
Όταν η γνώση και η μόρφωση δεν επιδρούν και δεν διαμορφώνουν το ήθος εκείνου που σπούδασε, αλλά αποτελούν ένα αποθηκευμένο υλικό πληροφοριών στο ταξινομητήριο που λέγεται εγκέφαλος, τότε αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι καλλιεργημένοι. Μάλιστα συχνά παρατηρούμε στη ζωή μας, πολυπτυχιούχους που δρουν και συμπεριφέρονται ως πιράνχας χωρίς φραγμούς και όρια. Τι τους έδωσε τότε η μόρφωση;
Από την άλλη δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων με βασική εκπαίδευση που αυτομορφώνονται, επιλέγοντας τη γνώση που ταιριάζει στη κλίση τους. Σ΄αυτούς επιδρά η γνώση, γιατί διαθέτουν εύφορη ψυχή και πνεύμα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι καλλιεργημένοι. Και πολλές φορές νομίζουμε ότι είναι υψηλής μόρφωσης άνθρωποι.
Είναι που το ήθος και η εσωτερική τους καλλιέργεια υπερκαλύπτουν την έλλειψη των σπουδών.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο σημερινός αγρότης-ποιητής. Διαβάστε λοιπόν.

Λίγο πριν χειμωνιάσει

Του Δημήτρη Σαχτούρη


Πεσμένα φύλλα παντού.
Μελαγχολικά , ανικανοποίητα
για τη δροσιά που δεν δώσανε
και την ισκιάδα που δεν κάνανε.
Εικόνες και σημάδια να ξεθωριάζουν
σιγά- σιγά στο μυαλό
και να τρυπώνουν στα θολάμια της ψυχής
απ’ το καλοκαίρι που δεν προλάβαμε.
Φθορά, σκόνη και παρακμή,
κι ο σινόπωρος .
Βολβοί λουφιασμένοι
μήνες ολόκληρους στο καυτό χώμα
με την πρώτη ψιχάλα, βελόνες αμέτρητες
να τρυπάνε τη φλούδα της γης
και να καρφώνονται στους ιστούς των αιώνων.

Οκτώβρης 2009


Ο Δημήτρης Σαχτούρης γεννήθηκε το 1954 στο χωριό Άγρα της Λέσβου.
Ένας άνθρωπος με δίψα για μάθηση και μεγάλη αγάπη για την ποίηση.
Τα χρόνια εκείνα το να σπουδάσει κάποιος και ιδιαίτερα ένα παιδί από
ένα ορεινό χωριό, όπως είναι η Άγρα ήταν μεγάλη πολυτέλεια, πρόσβαση
σε ανώτερες σπουδές είχαν όσοι διέθεταν οικονομική δυνατότητα, αλλά
πέρα από αυτό και η νοοτροπία που επικρατούσε εκείνα τα χρόνια με τους
γονείς να θέλουν τα παιδιά τους στα χωράφια.
Έτσι ο Δημήτρης Σαχτούρης τελειώνοντας το δημοτικό, έμεινε στο χωριό
του και σήμερα ασκεί το επάγγελμα του αγρότη. Έχει μια θαυμάσια οικογένεια και δυο υπέροχα παιδιά.

*Ευχαριστώ τον φίλο Παναγιώτη Ιντζιρτζή που μου έδωσε το ποίημα και τα στοιχεία.