Τρίτη, Δεκεμβρίου 08, 2009

Η ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ


Του Φαίδωνα Θεοφίλου

Δεν είχαμε και δεν έχουμε πολιτική παιδεία. Τι σημαίνει αυτό;
Μα την απλή και τόσο επαναλαμβανόμενη αλήθεια ότι τα δικαιώματα του καθενός απλώνονται ως εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου. Ε, καλά αυτό το ξέρουμε θα μου πείτε. Κάτι καινούριο;
Μα αυτό που είπα παραμένει διαρκώς καινούριο γιατί το αφήσαμε να ξεμακρύνει από τη ζωή μας τόσο πολύ, που να παραμένει διαρκώς ζητούμενο…
Δεν έχουμε πολιτική παιδεία. Είτε αυτή η έλλειψη εκφράζεται στο δρόμο με τη χυδαία συμπεριφορά των Ελληναράδων οδηγών που περιφέρουν το ΕΓΩ τους πάνω στην έπαρση της μαγκιάς τους, είτε με την πολιτική απάθεια είτε με τη γυμναστική της βίας που ασκούν οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές» καταστρέφοντας, καίγοντας και μετατρέποντας τις πόλεις μας σε πεδία μαχών. Τρεις χιλιάδες το πολύ άνθρωποι φέρνουν τη χώρα άνω κάτω. Γιατί έτσι θέλουν.
.
Κάποιοι από αυτούς είναι εργαζόμενοι που δουλεύουν για κάποια αφεντικά, συνεπώς ανήκουν στο σύστημα που θέλουν να καταστρέψουν. Άλλοι σπουδάζουν με τα λεφτά του πατέρα και μπουκώνονται στο χαρτζιλίκι και στο οικογενειακό κανάκεμα. Παρ’ όλα αυτά θέλουν να κάνουν και τη γυμναστική τους. Της βίας. Σε βάρος των άλλων. Σε βάρος του 96% των Ελλήνων πολιτών (Εξαιρώ τον ΣΥΡΙΖΑ που τους χαϊδεύει).
.
Και η Δημοκρατία μας ; Τι κάνει; Δεν θα πρέπει να προστατέψει τους πολίτες δηλαδή τον εαυτό της για να συνεχίσει να υπάρχει; Το αντίδοτο λοιπόν, είναι η απόλυτη εφαρμογή των νόμων προς όλες τις κατευθύνσεις, γιατί οι νόμοι και η εφαρμογή τους συνιστούν τη Δημοκρατία. Και η τήρηση των νόμων επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας.
.
Η απάθεια και η παραίτηση των πολιτών, βάζει τις προϋποθέσεις για το θάνατο της Δημοκρατίας, οπότε όλοι μας είμαστε εκτεθειμένοι στις διαθέσεις των αγριότερων. Όπως στη ζούγκλα.
.
Ο μεγάλος συγγραφέας Τόμας Μαν και κατ’ εξοχήν αρμόδιος, ως Γερμανός, είπε ότι: «Ο ναζισμός αρχίζει τη στιγμή που κάνουμε ηθικό συμψηφισμό». Δηλαδή όταν κάποιος πετάει μια μολότωφ σ’ ένα κατάστημα και το καίει, κι εμείς λέμε : «Ε, καλά μωρέ οι πολιτικοί κάνουν χειρότερα..»
.
Τι θέλουν τελικά αυτοί οι ταραξίες που αυτοαποκαλούνται «αντιεξουσιαστές» και «αναρχικοί»; Ξέρουν άραγε κι οι ίδιοι; Έχουν να μας προτείνουν ένα νέο πρότυπο ζωής; Θα πρότεινα να τους δοθεί βήμα στα Μ.Μ.Ε. να μας πουν τι θέλουν, τι πιστεύουν, αφού η Δημοκρατία κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών (αν υπάρχουν) και την διαδήλωση διαμαρτυρίας. Να μιλήσουν λοιπόν ανοιχτά και αν έχουν κάτι αξιόλογο να πουν, τότε να προβληματιστούμε. Αλλιώς ας γελοιοποιηθούν στο πανελλήνιο, αν οι απόψεις τους αφορούν στις πολιτικές ψυχεδέλειας που είναι μπερδεμένες με ανεξέλεγκτα συναισθήματα, να τελειώνουμε.
.
Φαίνεται πως η γενιά της δεκαετίας του 60 με το περίφημο: «Κάντε έρωτα όχι πόλεμο» δεν επέδρασε καθόλου επάνω τους, διαφορετικά δεν θα είχαν ανάγκη τόσης καταστροφικής εκτόνωσης… Η βία όμως δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από κανέναν και προς οποιονδήποτε. Η βία διαγράφει τα όσα κατέκτησαν οι ανθρώπινες κοινωνίες μέχρι τώρα και μας γυρίζει πίσω.
.
Ας αφήσουν επιτέλους οι διάφοροι κονδυλοφόροι τις ωραιοποιήσεις και τα στρογγυλέματα των θολών ιδεολογημάτων της βίας. Δεν υπάρχει προοδευτικότερος άνθρωπος από εκείνον που είναι «υπεύθυνος πολίτης και δημοκράτης σε κίνηση». Που σημαίνει, δεν ΣΙΩΠΩ, ΔΙΕΚΔΙΚΩ, ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ, ΕΛΕΓΧΩ, ΑΠΑΙΤΩ καλύτερο και δίκαιο κράτος, καλύτερη ζωή για όλους. Και όταν ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» λέει: «Είμαστε εδώ για να προστατέψουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του Πολίτη και ότι στη ανομία και στη βία δεν υπάρχει καμία ανοχή» και φαίνεται πως τα εννοεί, συμπεραίνουμε ότι η Δημοκρατία μας ίσως αρχίζει επιτέλους να ξυπνά.

Δεν θέλουμε πια να ξαναδούμε, να κατεβάζουν οι ταραξίες την ελληνική σημαία από το πανεπιστήμιο και να υψώνουν τη δική τους, εκπέμποντας μηνύματα χάους…



Παρασκευή, Δεκεμβρίου 04, 2009

ΤΡΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ (Συνεικόνες-κολάζ) ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

Από τη Συλλογή των Συνεικόνων μου με θέμα τη Γυναίκα. (Ενότητα τρίτη)

Ο δρόμος προς τη Γυναίκα, δίψα για τη Ζωή
που δεν τελειώνει, ώσπου... την ερωτεύεται και ο Θάνατος.
Φ.Θεοφίλου: Οι συνεικόνες μου (κολάζ)


Καρποί και χυμοί: Λέξεις γένους αρσενικού,
με θηλυκή ταυτότητα...
Φ.Θεοφίλου: Οι συνεικόνες μου (κολάζ)



Γυναίκα: Λόγος Ευτυχίας και Απώλειας.

Φ.Θεοφίλου:Οι συνεικόνες μου (κολάζ)

C: Τα δικαιώματα των Συνεικόνων είναι κατοχυρωμένα. Η χρήση τους από τρίτους μπορεί να γίνει με την προϋπόθεση της αναφοράς του δημιουργού.



Κυριακή, Νοεμβρίου 29, 2009

ΑΘΗΝΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Η δική μου αλήθεια

Αθηνόραμα: Του Μίνω Αργυράκη




Θεσσαλονίκη: Του Γιάννη Σταύρου

Κείμενο: Φαίδωνα Θεοφίλου


Κατάγομαι από τη Λέσβο και μένω εδώ και κάποιες δεκαετίες στην Αθήνα.
Σε καμία περίπτωση δεν θα έλεγα ότι είμαι Αθηναίος. Αντίθετα: Δεν χάνω ευκαιρία να λέω ότι είμαι Μυτιληνιός. Έχω την αίσθηση πως όταν ρωτάς κάποιον εδώ από πού κατάγεται και σου λέει από την Αθήνα, σου φαίνεται σαν άχρωμος, σχεδόν χωρίς καταγωγή. Όποιος μένει στην Αθήνα χαίρεται να λέει από ποιο χωριό ή από ποια άλλη πόλη είναι χρωματίζοντας έτσι την ταυτότητά του. Προέρχεται επιτέλους από κάπου, δεν είναι από το μωσαϊκό και το χωνευτήρι ανθρώπων που λέγεται Αθήνα.

Αντίθετα: Όποιος ζει στη Θεσσαλονίκη, άσχετα αν κατάγεται από το Ορμένιον ή τη Σταυρούπολη, θέλει να λέει ότι είναι από τη μεγαλούπολη της Μακεδονίας.

Όσοι παροικούμε στην Αθήνα, μας αρέσει «να απεχθανόμαστε την πρωτεύουσα».
Όποιοι πάνε να μείνουν στη Θεσσαλονίκη, δεν προλαβαίνουν να τους αρέσει κάτι, επειδή την αγαπούν κατ’ ευθείαν.

Οι σχέση μου με την Αθήνα: Εργάσθηκα εδώ, αγάπησα τη δουλειά μου, έχω καλούς φίλους που κι αυτοί προέρχονται από αλλού, βρήκα τον τρόπο να αποφεύγω τις ασχήμιες της πόλης που ζω, και προσπαθώ να απολαμβάνω ό,τι όμορφο έχει.

Η σχέση μου με τη Θεσσαλονίκη: Υπηρέτησα για 6μήνεςτη στρατιωτική μου θητεία στο Γ’ Σώμα Στρατού, δίπλα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο «Το Δαχτυλίδι του Ήλιου» -διηγήματα - στις εκδόσεις «Μικρή Εγνατία» που έβγαζε και τα γνωστά «Τραμάκια» ( Τραμ=βιβλία μικρότερα από μέγεθος τσέπης πρωτοεμφανιζόμενων κυρίως συγγραφέων και ποιητών) του εκδότη Γιώργου Κάτου, του ωραιότερου αλήτη της ζωής που γνώρισα. Τώρα όταν βλέπω στην τηλεόραση εικόνες από την Θεσσαλονίκη, την παραλία με το Λευκό Πύργο, τα Λαδάδικα, την παλιά πόλη, το Βαρδάρη, τη Τσιμισκή, τις γειτονιές της, αισθάνομαι πως αγαπώ μια όμορφη και μοιραία γυναίκα που θα ήθελα να είμαι κοντά της όσο πιο συχνά γίνεται. Με κέρδισε γι αυτό που είναι και λυπάμαι που δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω εκεί.

Ταυτόχρονα η Θεσσαλονίκη, διογκούμενη πληθυσμιακά εγκλωβίστηκε σε πολλά προβλήματα, και η ανάγκη επιπρόσθετων έργων υποδομής είναι εμφανής περισσότερο από ποτέ. Σ΄αυτά αλλά και σε άλλες ελλείψεις, θα μπορούσε να τη βοηθήσει αποτελεσματικά μια ικανή και εμπνευσμένη αυτοδιοίκηση. Οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες δηλαδή. Η πόλη έχει σπουδαίες προσωπικότητες και άξιους ανθρώπους. Οι πολίτες όμως της πόλης, προτιμούν να εκλέγουν ασήμαντους ανθρώπους που κινούνται στο επίπεδο του «συμπλεγματικού λαϊκισμού» και που μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους να επιβεβαιωθεί, αλλά όχι την πόλη.

Νομίζω πως είναι καιρός, οι Θεσσαλονικείς και όσοι αγαπούν την πόλη, να σταματήσουν τον στείρο και άκαρπο ανταγωνισμό με την Αθήνα, τις τριβές και τις εχθρότητες και να συσπειρωθούν, να γίνουν διεκδικητικοί για τη λύση των προβλημάτων της πόλης από την κεντρική εξουσία και να αρχίσουν να διοχετεύουν την ενέργειά τους στην ανάδειξη της πόλης τους και όχι σε μάταιους βερμπαλισμούς και συναισθηματισμούς της δεκάρας που δυναμώνουν τους ασήμαντους λαϊκιστές και αδυνατίζουν την πόλη…

Μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη δεν αρκεί να είναι ωραία αλλά άμυαλη.
Πρέπει να παραμείνει ωραία και να αξιοποιήσει το μοναδικό ανθρώπινο υλικό που διαθέτει. Γιατί την θέλουμε και όμορφη και έξυπνη…




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος