Παρασκευή, Αυγούστου 29, 2008

ΠΕΝΘΙΜΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ



Την Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και της προετοιμασίας τους, την Ελλάδα της αισιοδοξίας και της επιτυχίας, την Ελλάδα που μετέτρεψε το όνειρο σε αυτονόητη πραγματικότητα, την Ελλάδα της υψηλής αισθητικής, της ασφάλειας και της θαυμαστής οργάνωσης των δικών μας Ολυμπιακών, τη διαδέχθηκε η σημερινή Ελλάδα της μιζέριας, της αναποτελεσματικότητας, της στασιμότητας, της έλλειψης οράματος, της κατήφειας. Μετά τον άθλο των Ολυμπιακών της Αθήνας 2004, έπρεπε να έχουν αλλάξει όλα. Πώς τα καταφέραμε και γλιστρήσαμε στην ανυποληψία και στο λήθαργο; Πως καταφέραμε να μετατρέψουμε το Μέγα επίτευγμα σε αξιομνημόνευτο πυροτέχνημα; Οι περίφημες Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και οι περιοχές της Αθήνας που αναβαθμίστηκαν τότε, από χαβούζες, σε κοσμήματα αισθητικής και λειτουργικότητας, εγκαταλείφθηκαν στη μούχλα και στη φθορά.
Τον έρωτα για τον στόχο, την ικανότητα και την φαντασία, διαδέχθηκε η ανικανότητα, η πλαδαρότητα, η απάθεια η της μίζας και η επιστήμη της αρπαχτής.
Κλείνοντας τις πένθιμες σκέψεις μας, παραθέτουμε – θυμίζουμε μερικά από τα αμέτρητα σχόλια του διεθνούς τύπου, για να δούμε που σταμάτησε ο χρόνος για την Ελλάδα που θέλουμε να θυμόμαστε:


THE TIMES
Η Ελλάδα χάρισε στον κόσμο δυο υπέροχες εβδομάδες αθλητισμού. Ήταν μια υπέροχη Ολυμπιάδα, για την οποία τα εύσημα και τους επαίνους κερδίζουν επάξια οι Έλληνες.. Η Ελλάδα ξεπέρασε τις προσδοκίες και διέψευσε εκείνους που αμφισβητούσαν τις δυνατότητές της, κάνοντας μια υπεράνθρωπη τελική προσπάθεια και χαρίζοντας στον κόσμο δυο εβδομάδες αθλητισμού στον υπερθετικό βαθμό, σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις. Για όλα αυτά υπάρχει μια ελληνική λέξη: Ευχαριστούμε.
LE FIGARO
Οι Έλληνες μπορούν να αισθάνονται πλήρεις, καθώς διοργάνωσαν τέλειους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα.
Associated Press (AP)
Ευχαριστώ Αθήνα, για τα θαυμάσια Ολυμπιακά στάδια και τις εγκαταστάσεις, για τη διακριτική ασφάλεια και τη διάχυτη ανεμελιά, για το χαμόγελο και τις αναμνήσεις που παίρνουμε πίσω στην πατρίδα μας, δύο εβδομάδες μετά τους εκπληκτικά επιτυχείς Αγώνες.
La Repubblica
«Γεια σου Κόσμε, πες μας ευχαριστώ: Είμαστε ο Νότος που σηκώνει κεφάλι»
«Μεγαλώνουμε, Σαν αυτό εδώ το παιδί που ανεβαίνει μέχρι τη Φλόγα. Μας τρομάξατε με τους τρομοκρατικούς εφιάλτες σας. Αλλά εμείς δεν έχουμε εφιάλτες: ξενυχτάμε, πίνουμε, καπνίζουμε, κάνουμε έρωτα. Είναι αλήθεια: Γιουχαΐσαμε τους Αμερικανούς. Δεν τους αγαπάμε. Εμείς γεννηθήκαμε αρχαίοι κι εκείνοι είναι πάντα τόσο νέοι ενίοτε και αλαζονικοί. Γι αυτό χειροκροτήσαμε Αφγανούς, Ιρακινούς και Παλαιστίνιους. Κοιτάξτε τον Παρθενώνα στην γιγαντοοθόνη, αυτό είμαστε εμείς. Χαρήκαμε που σας γνωρίσαμε. Ακόμη πιο πολύ χαρήκαμε που μας γνωρίσατε εσείς.»
The Washington Post
Μια περήφανη χώρα δείχνει στον κόσμο «Τα μεγάλα οράματα που οι Έλληνες μπορούν να πετύχουν».Κάτω από ένα υπέρλαμπρο φεγγάρι, οι Έλληνες αποχαιρέτησαν αυτό που όλοι μας χαρακτηρίσαμε, μια υπέροχη, ονειρεμένη Ολυμπιάδα.
CNN
«Αγαπητή Αθήνα. Πήραμε το μάθημά μας. Μάθαμε να λέμε στα ελληνικά «ευχαριστώ» αλλά και «συγγνώμη» και οφείλουμε να απολογηθούμε στην Αθήνα του 2004 για την παγκόσμια παράνοια που πυροδότησε δυσπιστία σε βάρος της. Συγχαρητήρια για την «άρτια» διοργάνωση, τις εγκαταστάσεις, τη φιλοξενία και την ασφάλεια.
Σεμπάστιαν Κόε- Πρόεδρος της επιτροπής διεκδίκησης για το Λονδίνο
Τα στάδιά σας τα οποία φιλοξένησαν τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας είναι έργα τέχνης, η οργάνωση των Αγώνων αλάνθαστη και άψογη, το ελληνικό κοινό ανταποκρίθηκε στα ιδεώδη και στις αρχές των κλασικών προγόνων του, μας δώσατε ένα πολύ καλό μάθημα, ένα διδακτικό μήνυμα για την προσπάθειά μας να εξασφαλίσουμε για το Λονδίνο την Ολυμπιάδα 2012.
L'ΕQUIPE
Έπειτα από 15 μέρες θριάμβου, η Αθήνα ξαναβρίσκει το ρυθμό της. Οι Ολυμπιακοί της Αθήνας αποτέλεσαν αποφασιστικό σταθμό στην ιστορία του αγώνα κατά του ντόπινγκ
LA CROIX
Πρέπει να αποδώσουμε φόρο τιμής στον ελληνικό λαό. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν υπό τη σκέπη του ανθρωπισμού. Η διοργάνωση των αθλημάτων ήταν αψεγάδιαστη και η τελετή λήξης, ένας ύμνος στη ζωή.
Μάικλ Φελπς – αθλητής
Η Αθήνα είναι μια απίστευτη πόλη και το έργο των αρμοδίων για την ασφάλεια των αθλητών ήταν εξαιρετικό. Ήρθαμε να αγωνιστούμε και να εκπληρώσουμε ένα όνειρο.
Σε κάθε στιγμή αισθανόμασταν ασφαλείς. Πρόκειται για μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
ΒΒC
Κάτω από τη μεγαλύτερη ειρηνική ομπρέλα ασφαλείας, η πρωτεύουσα της Ελλάδας έδωσε μάθημα αισθητικής και ιστορίας.
DAVE BARRY – Αρθρογράφος στη Miami Herald
Αγαπητή Ελλάδα.
Σου οφείλω μια συγγνώμη. Κάθε αρνητική σκέψη που είχα για σένα πριν έρθω εδώ – κάθε ανησυχία, κάθε φόβος αποδείχτηκαν αβάσιμα.
Όταν έφθασα στην Ελλάδα, πίστευα ότι δεν θα είσαστε έτοιμοι για τους Ολυμπιακούς. Αλλά ήσασταν. Πιο έτοιμοι απ’ ότι η χώρα μου το 1996 για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα.
Όταν έφθασα στην Ελλάδα, ήμουν ανήσυχος για την τρομοκρατία. Αλλά οι Αγώνες και η χώρα σας, έδιναν πάντα αίσθημα ασφαλείας. Ασφάλεια και συνεχής αλλά ποτέ καταπιεστική. Μακάρι να ένιωθα εξ ίσου ασφαλής στην πατρίδα μου.
Στην Αθήνα όποτε έμοιαζα χαμένος – δηλαδή συχνά – κάποιος θα σταματούσε να με ρωτήσει στα αγγλικά αν χρειάζομαι βοήθεια. Συχνά με συνόδευαν, βγαίνοντας από το δρόμο τους, για να βεβαιωθούν πως είμαι στο σωστό δρόμο.
Όταν έφθασα στην Ελλάδα ανησυχούσα για την τετράχρονη κόρη μου την Σοφί. Αλλά εσείς ανοίξατε την αγκαλιά σας σε αυτήν, όπως κάνατε σε όλα τα παιδιά. Ήταν αδύνατον να μπούμε σε λεωφορείο, χωρίς κάποιος να προσφέρει μια θέση στη Σοφί. Ήταν αδύνατον να περπατήσουμε χωρίς κάποιος να έλθει να πει ένα «γεια» στη Σοφί .Στη χώρα μου είμαι αρθρογράφος. Στην Ελλάδα είμαι αυτός που συνοδεύει τη Σοφί.
Όταν έφθασα στην Ελλάδα ανησυχούσα για την κατανόηση της γλώσσας. Όμως αποδείχθηκε πως η μοναδική ελληνική λέξη που χρειαζόταν να γνωρίζω ήταν «ευχαριστώ». Την είπα 100 φορές την ημέρα.
Οπότε αγαπητή Ελλάδα ζητώ συγγνώμη. Αναλάβατε ένα τεράστιο έργο, και το κάνατε καλά. Η αποτελεσματικότητά σας συγκρίνεται με τη ζεστασιά σας. Φερθήκατε στην οικογένειά μου σα να ήταν δική σας οικογένεια.
Από την καρδιά μου efharisto



Κυριακή, Αυγούστου 24, 2008

ΘΕΡΙΝΟ ΚΑΡΕ


ΘΕΡΙΝΟ ΚΑΡΕ
.
Σα παραπονεμένος γλάρος
.
η ψυχή μου
.
τσιμπάει αναστεναγμούς
.
και προσποιείται στο κενό
.
μια πτώση οριστική.





Τετάρτη, Αυγούστου 20, 2008

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ



- Φαίδωνα Θεοφίλου

Μιλάμε για το τέλος της ποιητικής ανάγνωσης κι όχι παραδόξως, και για το τέλος της ποιητικής δημιουργίας. Η ποίηση δεν είχε ποτέ πολλούς αναγνώστες. Με τον καιρό όμως και φτάνοντας στις μέρες μας, κι από αυτούς τους λίγους δεν έμεινε σχεδόν κανένας. Το αναγνωστικό κοινό σήμερα δεν πιάνει στα χέρια του κάποιο ποιητικό βιβλίο κι αν κατά τύχη πιάσει, δεν θα το ανοίξει. Αυτό όμως που προκαλεί κατάπληξη, είναι ότι την ίδια στιγμή που η ποίηση δεν επιλέγεται πια από το αναγνωστικό κοινό, εκδοτικά ανθεί, αφού τόσες ποιητικές συλλογές και ανθολογίες που εκδίδονται τώρα, (άσχετα με τον οικονομικό τρόπο έκδοσης) δεν κυκλοφόρησαν ποτέ στο παρελθόν. Πλην όμως χωρίς αποδέκτες – αναγνώστες που συνειδητά επιλέγουν να αγοράσουν ένα ποιητικό βιβλίο. Τα βιβλία της ποίησης καταναλώνονται κυρίως μέσα στον κύκλο όχι των χαμένων, μα περιθωριοποιημένων πια ποιητών. Κάποιοι αποδίδουν στην σύγχρονη ποίηση μια εσωστρέφεια στην οποία τάχα μου πέρασε από την πρότερη εξωστρέφειά της και θεωρούν ότι αυτός είναι ένας λόγος που απομακρύνθηκε το αναγνωστικό κοινό από την ποίηση. Αυτό θα μας κάνει να διερωτηθούμε: Γιατί; διαβάζει το αναγνωστικό κοινό εξωστρεφή ποίηση;
***
Η σύγχρονη ζωή λειτουργεί με όρους μάρκετινγκ, δηλαδή με έρευνα της αγοράς και στόχευση την εμπορική επιτυχία. Που σημαίνει αν ένα θέμα (π.χ. ξεσαλώματα στη Μύκονο) «πιάσει» στην αγορά, οι εκδότες πιέζουν για παρόμοια θέματα ώστε να συνεχίσουν την υψηλή εμπορική επιτυχία, όπως θα γινόταν με μια επιχείρηση που πέτυχε σε μια πόλη και ανοίγουν κι άλλες παρόμοιες. Φυσικά η ποιότητα αυτής της ανάγνωσης, δεν έχει καμιά σχέση με το είδος της ανάγνωσης που προϋποθέτει η ποίηση και η απαιτητική πεζογραφία.
Ο «εν εγρηγόρσει» συγγραφέας και φιλόσοφος Τζωρτζ Στάινερ γράφει γι αυτό το θέμα, ότι η περιθωριοποίηση του σύγχρονου ποιητή, οφείλεται στο ότι καλείται να λειτουργήσει σε περιβάλλον διαβρωμένου λόγου. Που σημαίνει ότι σε μια κοινωνία σαν τη δική μας, που βασίζεται μόνο στη γρήγορη, θρυμματισμένη και αποσπασματική διασπορά της πληροφορίας, πόσοι έχουν τη δυνατότητα να παραδοθούν στον αργό χρόνο της ποίησης; Όσο λοιπόν δεν αλλάζει ο ασθματικός και αποσπασματικός τρόπος ζωής, η ποίηση θα παραμένει επουσιώδες είδος, σε επάρκεια. Το ολιγόστιχο ποίημα που ακολουθεί, υποδηλώνει κατά κάποιο τρόπο τη θέση του ποιητή στη σύγχρονη κοινωνία:

ΣΥΝΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΦΩΝΕΣ
Καταδικάστηκε σε θάνατο
όταν,
οι γιατροί που ασχολήθηκαν μαζί του
διαπίστωσαν,
πως τα καρδιογραφήματά του
δεν ήταν, παρά στίχοι
που δεν μπόρεσαν να διαβάσουν…

(Από το βιβλίο μου- Επίμονο Θεώρημα- Εκδ. Θουκυδίδης )

Μιλάμε πάντα για την ανύπαρκτη πια σχέση αναγνωστών και
ποιητικού βιβλίου όταν λέμε «Αποχαιρετισμός στην Ποίηση», αφού η ίδια η ποίηση, η και βασίλισσα των τεχνών αποκαλούμενη, ενυπάρχει και ως υλικό στα έργα των άλλων ειδών τέχνης αλλά και ως ακριβό στοιχείο στη ζωή των ανθρώπων που επιλέγουν κάποιες φορές να ζουν ποιητικά, υπερβαίνοντας την καθημερινότητά τους, είτε με τις σκέψεις τους είτε με τη διάθεσή τους είτε με τις πράξεις τους.
***
Θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε κι άλλες αιτίες που να εξηγούν γιατί το αναγνωστικό κοινό, έθεσε εκτός των λογοτεχνικών του ενδιαφερόντων την ποίηση. Προσωπικά νομίζω ότι αρκεί να αναφέρουμε μια μονάχα αιτία που εμπεριέχει όλες τις άλλες που θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε: Απλά η εποχή και η κοινωνία μας , δεν χρειάζονται την ποίηση. Όταν στο μέλλον αλλάξουν: Ο τρόπος ζωής και οι δομές τής κοινωνίας, τότε μπορεί η ποίηση ν’ αποκτήσει και πάλι αναγνώστες.
***
Παρ’ όλα αυτά, είναι θετικό ότι υπάρχουν και συνεχίζουν να δημιουργούν στην Ελλάδα σημαντικοί ποιητές, για να θυμίζουν ίσως στην ελληνική κοινωνία πως εκτός από το καλό, αξίζει και το καλύτερο
. Κι αν κάποιοι διερωτώνται πως γίνεται, οι ποιητές να συνεχίζουν να δημιουργούν ενώ δεν έχουν που ν’ απευθυνθούν, η απάντηση είναι μία: Οι απελπισμένοι έρωτες, είναι και πιο δυνατοί.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος