Βάλαμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα

ΒΑΛΑΜΕ ΤΟ ΛΥΚΟ ΝΑ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ

Ο λόγος για την κυβέρνηση της Ν.Δ. που 4 χρόνια τώρα, παράγει σκάνδαλα, καταχρήσεις, πατέντες που φέρνουν μίζες, καταστροφές του εθνικού φυσικού πλούτου, συναλλαγές, εκβιασμούς, απίστευτες γκάφες στην οικονομία, (καταχώρηση του υπουργού οικονομίας κ. Αλογοσκούφη στη λίστα τού «ΤΙΜΕ» με τους 100 μεγαλύτερους γκαφατζήδες στο κόσμο! Ο δικός μας πήρε την 37η θέση!)παρανομίες υπουργών, αυτοκτονίες, DVD, Ομερτά και άλλα που θυμίζουν μαφιόζικη κινηματογραφική ταινία. Έτσι λοιπόν άνθισαν διάφορα λουλούδια στο Νεοδημοκρατικό χώρο όπως: Η «Ρεγκουζιάδα», η «Τσιτουριάδα» η «Κουμπαριάδα» η «Ομολογιάδα», η «Αλογοσκουφιάδα», η τηλεφωνική «Υποκλοπιάδα», η «Πακιστανιάδα», η «Βαρθολομιάδα», η "Αναψυκτηριάδα του Μαγγίνα, η διάλυση της Πυροσβεστικής, η υπερχρέωση της ΔΕΗ που η κυβέρνηση παρέλαβε κερδοφόρα, η «Πυρπολιάδα» της Πελοποννήσου, η «Ζαχοπουλιάδα» και πάει λέγοντας.

Θα σταθούμε για λίγο στην «Πυρπολιάδα» : Όταν κάηκε λοιπόν η Πελοπόννησος, (ο Καραμανλής και οι υπουργοί του έπαιζαν το ρόλο των θεατών της πυροτραγωδίας ενώ οι πυρόπληκτοι ζητούσαν βοήθεια απ’ τα τηλεοπτικά κανάλια) η κυβέρνηση προκειμένου να καλύψει τις ενοχές και τις ευθύνες της για τη μεγάλη καταστροφή που συντελέστηκε, υποσχέθηκε στους πυρόπληκτους λαγούς με πετραχήλια. Ακόμη, ο μικρός σε όλα, πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, υποσχέθηκε ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση. Οι πυρόπληκτοι δεν σκέφτηκαν ότι οι κυβερνήτες τής χώρας αποδείχτηκαν ανίκανοι να τους βοηθήσουν όταν καίγονταν άνθρωποι, ζώα, περιουσίες και η ίδια η Φύση, ώστε να τους μαυρίσουν στις εκλογές, παρά πίστεψαν στις υποσχέσεις και τους ξαναψήφισαν. Αποτέλεσμα: Η κυβέρνηση μετά τα τριχίλιαρα που έδωσε στην αρχή, εγκατέλειψε τους πυρόπληκτους στη μοίρα τους.

Πριν από λίγες μέρες μεταδόθηκε η είδηση απ’ τα τηλεοπτικά κανάλια ότι: η Ε.Ε. εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ. Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των πολιτικώνπαρατάξεων... εκτός από μία…

Μαντέψτε ποια.. Την Ελλάδα της Ν.Δ. Ο Ρουσόπουλος ψέλλισε ως δικαιολογία ότι αυτό συνιστά παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας σύμφωνα με το Άρθρο 24, περί «δασικών εκτάσεων και δασών» !!... Εκτός, αυτού, στις ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών αναφέρθηκε ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω «παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη» σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα!!!!!!!

Καταλάβαμε τώρα ποιοι και γιατί έκαψαν την Πελοπόννησο; Και αν δεν την έκαψαν αυτοί που φανταζόμαστε, καταλάβαμε τουλάχιστον πόσο τους βόλεψε η τεράστια αυτή καταστροφή που προήλθε από την πρωτοφανή ανεπάρκεια , την έλλειψη συντονισμού και επιχειρησιακού σχεδιασμού μιας ανίκανης κυβέρνησης; Επειδή όμως υπάρχουν ακόμα Έλληνες που δεν επωφελούνται από την καταστροφή για να ξεπουλήσουν τον τόπο τους, συνέταξαν ένα κείμενο διαμαρτυρίας για τη σωτηρία των ελληνικών δασών που θα σταλεί στην Ελληνική Βουλή, στο Ευρωκοινοβούλιο και τον Ο.Η.Ε. και το υπογράφουν. Αν θέλετε και σεις να υπογράψετε και να συμμεtέχετε μ’ αυτόν τον τρόπο στo ξαναζωντάνεμα των καμένων δασών μας, κάντε κλικ εδώ: www.petitiononline.com/forestgr/

Κατά τα άλλα ας ετοιμαστούμε να ξαναψηφίσουμε τους ίδιους στις επόμενες εκλογές, αφού ο ΜΑΖΟΧΙΣΜΟΣ μάς έγινε συνήθεια!!!!!

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Ο Μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος βρίσκεται ήδη στις γειτονιές των αγγέλων. Το έργο της αμφιλεγόμενης αυτής προσωπικότητας , θα αποτιμήσει ο Ιστορικός του μέλλοντος.

Εμείς κρατάμε το δράμα του ανθρώπου και την γενναιότητά του, μπροστά στην παρατεταμένη αγωνία του θανάτου. Ο νέος αρχιεπίσκοπος που θα εκλεγεί, ελπίζουμε να έχει υπ’ όψη του ότι ο μόνος οδηγός του πρέπει να είναι η κεφαλή της εκκλησίας, δηλαδή ο Ιησούς Χριστός και όσα εκείνος έθεσε ως προϋποθέσεις για μια χριστιανική ζωή.

Δεν είναι δηλαδή ανάγκη να είναι ο νέος αρχιεπίσκοπος ο Star της καθημερινότητας, όπως δεν είναι απαραίτητο να γίνει και η εκκλησία προϊόν του life style. Ο νέος αρχιεπίσκοπος ασφαλώς και θα πρέπει να κάνει χρήση των Μ.Μ.Ε. για να περάσει τα όποια χριστιανικά και πανανθρώπινα μηνύματα αλλά όχι κατάχρηση, γιατί τότε, υπάρχει ο κίνδυνος να παρασυρθεί από τις μιντιακές σειρήνες σε ακατάσχετες φλυαρίες , με αποτέλεσμα η εικόνα του να μη διαμορφώνεται από τον ίδιο αλλά από τα Μ.Μ.Ε.

Τα κριτήρια για ένα θρησκευτικό ηγέτη, δεν έχουν καμιά σχέση με τα κριτήρια για ένα πολιτικό ηγέτη. Για τον πρώτο τα κριτήρια είναι πνευματικά, για τον δεύτερο κοσμικά. Η απληστία και το πάθος για την εξουσία, μπορεί π.χ. να θεωρηθεί φυσιολογικό για ένα πολιτικό ηγέτη. Ποτέ όμως για ένα θρησκευτικό. Το λέω αυτό γιατί συχνά οι πιστοί συγχέουν τα κριτήρια του πολιτικού ηγέτη με του θρησκευτικού. «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι λοιπόν, και τα του Θεού τω Θεώ».

Όταν οι Ιεράρχες δεν ξεχνούν αυτή τη ρήση του Χριστού, δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα να παίξουν πολιτικά παιχνίδια και ίντριγκες, ούτε να αβαντάρουν οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα για να εκλεγεί, ξεστρατίζοντας έτσι από την αποστολή τους. Φυσικά ούτε και οι πολιτικοί πρέπει να αναμειγνύονται στα της εκκλησίας, προωθώντας ένα διαρκές πάρε – δώσε για να ψαρέψουν ψήφους.

Ας λειτουργεί ο καθένας στο χώρο του όσο καλύτερα μπορεί. Ο νέος αρχιεπίσκοπος και οι «συν αυτώ» Ιεράρχες, σύμφωνα με τις επιταγές της χριστιανοσύνης, και οι πολιτικοί σύμφωνα με την κοινοβουλευτική δημοκρατία και το σύνταγμα της χώρας, ώσπου να πάρει οριστικά τέλος, αυτός ο αφύσικος (νομικά) εναγκαλισμός εκκλησίας και κράτους.
Φ.Θ.

Ποίηση: Η Γεωγραφία της Μοναξιάς

Γράφοντας ποίηση δεν έχω ψευδαισθήσεις. Ξέρω ότι για τους πολλούς που μετράνε τα πάντα με το εμπορικό μέτρο, ματαιοπονώ.
Όπως ξέρω ότι για μένα τον ίδιο, για την τέχνη μου αλλά και για τον εκδότη μου, (πού είναι χειρότερος από μένα!) απλά παίζω με αφοσίωση και συνέπεια ένα χαμένο παιχνίδι, αυτό του Έρωτα με το Μεγάλο θηλυκό που είναι η Ποίηση. Τι να κάνουμε αφού υπάρχουν ακόμα τρελοί; Προ ημερών μού έγραφε ένας άλλος τρελός, ο Πατρινός ποιητής Διονύσης Καρατζάς για το βιβλίο μου «Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΗΘΥΜΝΑΣ» που εκδόθηκε πρόσφατα:
"Σταματάς (όπως η Ευστρατία σταματά στο λιακωτό τούς ανέμους μ' ένα κουταλάκι γλυκό) τους ανέμους και το χρόνο με την αλήθεια των συναισθημάτων σου και τη δύναμη των λέξεων. Έτσι κι αλλιώς πατρίδα είναι ό,τι μας δίνει χώρο στο όνειρο κι ό,τι αφήνει αγάπη σε πρόσωπα και πράγματα. Κι εσύ συνομιλείς με την πατρίδα και επιστρέφεις στον τόπο της καρδιάς έτοιμος για τη Θεία Κοινωνία της Ποίησης." Κάπως έτσι καταλαβαίνει κανείς, ότι "Η Λειτουργία της Μήθυμνας" γίνεται ο γενέθλιος τόπος του καθενός μας. ΄Ετσι λοιπόν, ο κάθε ανοιχτός στην επικοινωνία αναγνώστης συμμετέχει σε κάθε αναγνωστική λειτουργία ισότιμα με τον δημιουργό, αφού η γραφή δεν υπάρχει χωρίς την ανάγνωση και η ανάγνωση δεν υπάρχει χωρίς τη γραφή. Υπάρχουν βέβαια και οι «ειδικοί» των εφημερίδων που παρουσιάζουν, αν θυμηθούν, τα νέα ποιητικά βιβλία και θέλοντας να δώσουν το στίγμα του κάθε βιβλίου, γράφουν απίθανες σαχλαμάρες και αφέλειες που τελικά αδικούν τα ίδια τα βιβλία. Η άγνοια λοιπόν, η αρπακόλα ή η τσαπατσουλιά – αδιαφορία των «ειδικών», σκοτώνει αυτά με τα οποία καταπιάνονται και θρέφει μέσα τους όλα όσα δεν υποψιάζονται. Ίσως θα ήταν προτιμότερο να αναγράφουν στην αναγγελία των εκδόσεων μόνο τον τίτλο του βιβλίου, το είδος, τον οίκο και την τιμή. Και για να πάμε παρακάτω: Στην Ελλάδα της σημερινής ή της διαρκούς, αν θέλετε παρακμής, το καλύτερο προϊόν που παράγεται , είναι (σας βεβαιώνω) η Ποίηση. Αναφέρω ενδεικτικά τους ποιητές μας Γιάννη Βαρβέρη, Μιχάλη Γκανά, Διονύση Καρατζά και μια ακόμα πλειάδα σημαντικών ποιητών. Το προϊόν όμως μένει στα αζήτητα. Οπότε: Ή θα πρέπει να αναπροσανατολιστεί η καλλιτεχνική παραγωγή διαγράφοντας την ποίηση που δεν έχει πέραση στην αγορά (σύμφωνα με το εμπορικό μέτρο) ή θα πρέπει οι κριτικοί και οι δημοσιογράφοι να προβάλλουν ότι καλύτερο διαθέτει σήμερα η Ελλάδα: την Ποίηση. Και για να μπω και στα χωράφια της αγορολογίας, (Μάρκετινγκ) θα έλεγα πως αν ένα ποιοτικό προϊόν προβληθεί επίμονα και συστηματικά, τότε περνάει στην αγορά. Κι αν η ποίηση περάσει στην αγορά, θα μπει και στα σπίτια των ανθρώπων και τότε ίσως οι άνθρωποι αγαπήσουν την " πολυτέλεια του περιττού", δηλαδή την Ποίηση, Ίσως τότε καλυτερέψει έστω και ελάχιστα ο μίζερος αισθητικά ορίζοντας της ζωής μας. Ίσως ,τέλος , αποκτήσουν κι άλλο ένα μέτρο στη ζωή τους οι άνθρωποι: Το μέτρο της ομορφιάς κι αρχίσουν έτσι να ξεσυνηθίζουν την ασχήμια. Αθεράπευτα αφελής; Ναι αλλά αφού η αγορά θα κερδίζει από το ποιοτικό προϊόν που θα προβάλλουν έντονα και συστηματικά οι κριτικοί κι οι δημοσιογράφοι, γιατί να μην πετύχει αφού και οικονομικό κέρδος θα υπάρχει για την αγορά αλλά και ανθρώπινο κέρδος, αφού κάποιοι θα κερδίσουν τη ψυχή τους; Ναι αλλά οι κριτικοί και οι δημοσιογράφοι τί κίνητρο - κέρδος θα έχουν για να προβάλλουν έντονα και συστηματικά την καλή Ποίηση; Το παραλήρημα έλαβε τέλος. Ας ξαναφορέσουμε τις μάσκες για ν' αντιμετωπίσουμε την πολιτική δυσωδία.