Και θα ΄ρθει μέρα

ΚΑΙ ΘΑ ΄ΡΘΕΙ ΜΕΡΑ

Και θα ΄ρθει μέρα που θα κείτεσαι νεκρή

χωρίς ποτέ στα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν

σε κανενός τη μνήμη να ξανάρχεσαι.

Βλέπεις εσένα η χάρη δεν σου δόθηκε ποτέ

ρόδα της Πιερίας να κόψεις.

Άσημη πάντα μεσ’ τις χώρες του Άδη

και τους σκοτεινούς αποθαμένους

θα πλανιέσαι.

ΣΑΠΦΩ Ανασύνθεση – Απόδοση Οδυσσέας Ελύτης

Υστερόγραφο: Κι όμως παλιά φιλενάδα μας ΣΑΠΦΩ,
Όχι μόνο στη μνήμη μας ξανάρχεσαι, μα κι όταν ερωτευόμαστε,
πάλι εσέ θυμόμαστε που όταν έλεγες τις λέξεις Σ’ αγαπώ,
ήταν σα να τις έλεγε άνθρωπος, πρώτη φορά στον κόσμο!
Φ.Θ.

Eλαβα τη σκυτάλη από το Στράτο και την Κατερίνα να γράψω ένα ποίημα της αρεσκείας μου

και την παραδίδω στους Θεόδωρο Γρηγοριάδη, Δημήτρη Αθηνάκη, Στράτο Φουντούλη

kαι Κούκο (μονο) να κάνουν το ίδιο.

ΣΤΗ ΣΑΠΦΩ

Στη Σαπφώ

Άρωμα νεραντζιάς
πνέει στο στόμα σου.

Τραγουδάς,
και τρέχω
τους φλογισμένους τόνους να μαζέψω
τις λέξεις που ανακλούν το φως.

Στο μυρωμένο θάλαμο
γλιστρώ σαν κλέφτης
την ώρα που το σεληνόφως
τη κλίνη σου αγγίζει.

Με την ορμή της άνοιξης
ανθίζει ο έρωτας στο στήθος σου
κι η νύχτα να μας ενθαρρύνει.

Η ροδαυγή μας βρίσκει στο γιαλό .

Του πρωινού η αύρα
τα σώματά μας αντιγράφει.

Εγώ, μέσα απ’ το ελαφρύ σου ρούχο,
την αφή δικαιώνω.
Με τα δάχτυλα μεταλαμβάνω το σώμα
που μέσα του κατοίκησε η Ποίηση.

Ύστερα.. έφυγες.
Έτσι ξαφνικά.

Πέρασαν μόλις

δυόμισι χιλιάδες χρόνια από τότε
και τ’ άρωμα της νεραντζιάς
στο θάλαμό σου να πλανιέται…

Φαίδων Θεοφίλου

ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ;

2008

Εκτός από ξεφαντώματα, τα φαγοπότια, τα δώρα τη πληθώρα των ευχών που χάνουν το νόημά τους από την ίδια τους την υπερβολή , πληρώνουμε ακριβά και την αφοσίωσή μας στη θρησκεία της κατανάλωσης. Βέβαια όλοι έχουμε δικαίωμα στη χαρά και στη ξενοιασιά για να ξεφύγουμε λίγο από τη γκρίζα ζωή μας. Αλλά ας σκεφθούμε και λίγο. Ας σκεφθούμε ότι δικαίωμα στην τροφή, στο νερό και στη στέγη, έχουν όλοι οι άνθρωποι. Ότι δικαίωμα στη φροντίδα, στη μόρφωση και στην οικογενειακή θαλπωρή, έχουν όλα τα παιδιά του κόσμου. Ότι δικαίωμα στην ειρήνη, έχουν όλοι οι λαοί της ανθρωπότητας. Ότι το φυσικό περιβάλλον, πρέπει να αφεθεί επιτέλους να λειτουργήσει με τους νόμους της Φύσης κι όχι με τους νόμους τού ανθρώπου. Για όλ΄αυτά, χρειάζεται απ’ όλους γενναιοδωρία, περίσσεια ψυχής και αγάπη, που για να βρουν διέξοδο και να καρπίσουν, χρειάζεται πριν απ’ όλα ν’ αλλάξουν οι νοοτροπίες. Όλοι έχουμε Λόγο και Ευθύνη για ότι γίνεται γύρω μας, για ότι γίνεται στον κόσμο. Ας γίνει λοιπόν το 2008 ένας χρόνος περισυλλογής κι ένα νέο ξεκίνημα για όλους μας!