ΜΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

Μέσα σ’ ένα κλίμα κατατρομοκράτησης των ασφαλισμένων, μέσω «διαρροών», ετοιμάζονται και πάλι να φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων το βαρύ φορτίο των αλλαγών τού ασφαλιστικού και της θρυλούμενης μεταρρύθμισής του. Αλλαγές νεοδημοκρατικές βέβαια που δε λαμβάνουν υπ’ όψη το δικαίωμα των εργαζομένων να πάρουν σύνταξη πριν…πεθάνουν αλλά και το να έχουν αξιοπρεπείς συντάξεις.
Κατά τα άλλα οι ελληνικές κυβερνήσεις δανείζονται με το «έτσι θέλω» από τα ασφαλιστικά ταμεία, παίρνοντας τεράστια ποσά με μηδαμινά επιτόκια για να κάνουν τις «δικές τους πολιτικές», δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα ρευστότητας στα ταμεία. Δανεικά λοιπόν και αγύριστα. Για να μην αναφέρουμε τους «επιτήδειους» αξιωματούχους και μη , που «πλουτίζουν» από τον ασφαλιστικό τομέα. Έτσι λοιπόν τα προβλήματα που δημιουργούνται στα ταμεία, καλούνται να τα πληρώσουν οι ασφαλισμένοι-εργαζόμενοι, παίρνοντας μικρότερες συντάξεις, αυξάνοντας κατά πέντε τα χρόνια τής ασφαλισμένης εργασίας αλλά και τα ασφάλιστρα. (Βλέπε δηλώσεις του διοικητή Τραπέζης Ελλάδας κ. Γκαργκάνα που τον έβαλε η κυβέρνηση για να πιάσει το σφυγμό και τις αντιδράσεις των εργαζομένων) Πώς θα έπρεπε άραγε να αντιδράσουν οι εργαζόμενοι; Ένα σενάριο ξετυλίγεται στο μυαλό μου: Να ήταν λέει δυνατόν να ξεσηκωθούν κραυγάζοντας σαν άγρια θηρία ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΗΗΗ! και κρατώντας ο καθένας ένα μαστίγιο, να μαστίγωνε αλύπητα όσους κατά καιρούς ήθελαν να τον… σώσουν. Αυτή βέβαια η αντίδραση μόνο στη σφαίρα της φαντασίας μπορεί να υπάρξει, αφού οι Έλληνες είναι δέσμιοι σ’ ένα είδος «ονοματικού καθεστωτισμού»: Δηλαδή ψηφίζουμε Καραμανλή και Παπανδρέου ότι και να μας κάνουν… Και καλά, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που υπήρξαν βαρβάτοι ηγέτες. Πως δικαιολογούνται όμως οι Έλληνες να είναι δέσμιοι τού Κωστάκη και τού Γιωργάκη που μας βγήκαν άχρωμοι, άοσμοι, άγευστοι και κυρίως ανεπαρκείς; Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το κλίμα της κυβερνητικής αναλγησίας, πονηρίας και ανικανότητας, παρενέβη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, ο καλλιεργημένος αυτός άνθρωπος, ο ήπιος πολιτικός και ευαίσθητος περί τα κοινωνικά, σα να λέμε, ένα είδος συνείδησης του έθνους! ΄Εστειλε λοιπόν ο Πρόεδρος το μήνυμα προς όλα τα κυβερνητικά και κρατικά τρωκτικά της χώρας και ζήτησε «η οικονομική ανάπτυξη να γίνεται με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που δεν θα ρυθμίζεται μόνο από τις ανάγκες της αγοράς.» Πράγματι. Η οικονομική ζωή έχει δύο πόλους: Την αγορά και την κατανάλωση. Η αγορά για να αυξάνει τα κέρδη της και να επιβάλλει τους όρους της στοχεύει στον πολίτη – καταναλωτή: Να του ρουφήξει ό,τι και όσο μπορεί. Ο πολίτης δεν πρέπει να προστατευθεί ως ο άλλος, αδύναμος πόλος, της οικονομικής ζωής; Ζήτησε, Ο Πρόεδρος λοιπόν, «δικαιότερη κατανομή του εθνικού πλούτου που συνεχώς αυξάνεται σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων». Ζήτησε, «αξιοπρεπείς συντάξεις κι όχι δυσμενείς αλλαγές στο ασφαλιστικό» και κατέληξε: « Η φτώχεια κι η περιθωριοποίηση κοινωνικών ομάδων είναι ο κοινός μας κίνδυνος. Καμία κοινωνία δεν μπορεί να ευημερήσει πραγματικά όταν υπάρχουν εκρηκτικές οικονομικές ανισότητες.» Που σημαίνει πως όταν οι λίγοι θα έχουν στα χέρια τους τον πλούτο της χώρας και οι πολλοί θα στερούνται και τα πιο στοιχειώδη, τότε θα είναι ορατός ο κίνδυνος της κοινωνικής και ταξικής έκρηξης, με απρόβλεπτες τις συνέπειες. Ο Νέστωρ λοιπόν της πολιτικής Κάρολος Παπούλιας θα μπορούσε να σιωπήσει διαπιστώνοντας τον…μαζοχισμό και την αδράνεια των Ελλήνων πολιτών, σκεπτόμενος ότι οι Έλληνες είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για ότι παθαίνουν…και για ότι θα πάθουν στο μέλλον. Εκείνος όμως προτίμησε αντί για το δρόμο τής σιωπής, τής άρνησης και τής απάθειας, το δρόμο τής επικοινωνίας, τής Θέσης και τής συμπαράστασης στους πολίτες!
Σ’ ευχαριστούμε Πρόεδρε!

Φ.Θ.

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΔΟΞΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΔΟΞΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Ποιος άλλος ευθύνεται για την απίστευτη εικόνα που ξετυλίγεται μέρα με τη μέρα μέσα σ’ ένα κόμμα που άλλαξε την Ελλάδα σ’ όλα τα επίπεδα, εκτός από το Γιώργο Παπανδρέου που έχοντας οδηγήσει το κόμμα του σε συντριπτική ήττα, επιμένει να παραμείνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ για να το οδηγήσει… μαθηματικά και στην επόμενη . Έτσι είναι δυστυχώς, αφού μετά τους δύο άλλους ιστορικούς ηγέτες (Γεώργιο και Ανδρέα Παπανδρέου) ο τρίτος βγήκε …light! Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, κατόρθωσε να κάνει «μάγκα» τον πιο φοβικό, τον πιο άφαντο στα δύσκολα, το πιο ψεύτη, τον πιο μικρό σε όλα πρωθυπουργό που είχαμε από τη μεταπολίτευση και δώθε, τον Κώστα Καραμανλή.
Και τον έκανε «μάγκα» διότι ο Γιωργάκης εκτός που έκανε διαρκώς λάθη, ήταν και ανύπαρκτος ως πολιτικός. Άρχισε βέβαια μετά την ήττα του 2007 να κάνει την αυτοκριτική του, που αυτονόητα θα έπρεπε να τον οδηγήσει σε μια αξιοπρεπή παραίτηση. Επειδή όμως δεν μπορεί ο ίδιος ούτε και η οικογένειά του να φανταστούν ΠΑΣΟΚ χωρίς αρχηγό Παπανδρέου, τα γύρισε μετά, ρίχνοντας τις ευθύνες της ήττας σε συνεργάτες και συντρόφους του… που δήθεν τον υπονόμευσαν! Τέτοιος υπεύθυνος πολιτικός ο Γιωργάκης! Η μητέρα Μαργαρίτα μπορεί να φιλοδοξεί να δει το γιό της ως τρίτο Παπανδρέου – πρωθυπουργό αλλά η χώρα δεν αντέχει πια να παίζονται στη καμπούρα της οικογενειακές φιλοδοξίες…
Αλλά ο Γιωργάκης εκτός από την ήττα του 2007 είχε και μια άλλη ευκαιρία το 2004, όταν εμφανίσθηκε ως ο σταρ της δημοφιλίας του 70%, και ο Σωτήρας που τον ψήφισε 1.000.000 πολιτών (εκείνοι που έλκονται από τα ονόματα) σε κλίμα ψυχικής ευφορίας και θριάμβου ως αρχηγό, και που ο ίδιος πρόβαλλε το γεγονός αυτό ιδιαίτερα, ως απόδειξη της τεράστιας αποδοχής του που θα έφερνε τη νίκη , τότε που δεν υπερασπίστηκε ούτε μια φορά ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ , σαν να μην υπήρχε ΠΑΣΟΚ πριν από αυτόν. Έτσι ξεκαθάριζε κατά κάποιο τρόπο, ότι από κείνον θα άρχιζε ένα νέο ΠΑΣΟΚ που θα αγνοούσε το παρελθόν του. Και έχασε τις εκλογές του 2004. Φρόντισε όμως και γι αυτό να μάς πληροφορήσει μετά την ήττα και του 2007, ότι αναλαμβάνοντας τότε το κόμμα, ανέλαβε να σηκώσει …το σταυρό του μαρτυρίου για να περιορίσει την εκλογική συντριβή!!! Όλο οι άλλοι του φταίνε του Γιωργάκη που θέλει να παίζει τον αρχηγό. Να του θυμίσω πως ο Κώστας Σημίτης το 1996 παρέλαβε όχι το ΠΑΣΟΚ αλλά το κόμμα της…Μιμής (διευθύντρια τότε του γραφείου πρωθυπουργού) αφού ο Αντρέας ήταν βαριά άρρωστος και δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στα καθήκοντά του. Το κόμμα σκορποχώρι – φέουδο της Μιμής ανέλαβε ο Κώστας Σημίτης, κέρδισε τις εκλογές δύο φορές, δημιούργησε τεράστιες υποδομές και έργα στη χώρα, εκτός από αυτές των Ολυμπιακών αγώνων, έβαλε την Ελλάδα στη ζώνη του Ευρώ, και την Κύπρο στην Ε.Ε. παρά τις απειλές της Τουρκίας για “Casus Belli”. Αν λοιπόν Γιώργο αγαπούσες το κόμμα σου όσο και τον εαυτό σου θα είχες παραιτηθεί σαν αξιοπρεπής πολιτικός άνδρας για να δώσεις την δυνατότητα στο κόμμα να αναγεννηθεί και να το βοηθήσεις και συ από οποιοδήποτε πόστο. Αγαπάς όμως μόνο τον εαυτό σου και θα διχάσεις το κόμμα, γιατί πίστεψέ με Γιώργο Παπανδρέου, δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος από τον φιλόδοξο άνθρωπο που δεν έχει τα φόντα για να είναι φιλόδοξος…

Ο ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΣ...ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ

(Μετεκλογικές σκέψεις)

Η απόφαση του Ελληνικού λαού στις εκλογές είναι σεβαστή λένε οι νικητές (αφού εκλέχτηκαν) αλλά και οι νικημένοι (αφού θέλουν και αυτοί να νικήσουν χαϊδεύοντας τα αυτιά του ) και δεν έχουμε απολύτως καμία αντίρρηση αφού έτσι προβλέπεται από την κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Όμως δικαιούμαστε να διερωτηθούμε με ποια κριτήρια επιτέλους ψηφίζει ο Ελληνικός λαός;; Διότι η πλειοψηφία του, ψήφισε Ναι στα σκάνδαλα και στη καταλήστευση των ταμείων των εργαζομένων και του δημοσίου χρήματος, ψήφισε Ναι στους μιζαδόρους κυβερνητικούς αξιωματούχους της επιτροπής ανταγωνισμού που έπαιρνε τις μίζες από τους βιομήχανους για να τους αφήνει να ασυδοτούν σε βάρος των καταναλωτών, ψήφισε Ναι στους κουμπάρους που θεώρησαν το κράτος οικόπεδό τους ψήφισε Ναι στις ήττες της εξωτερικής πολιτικής, ψήφισε Ναι στο πισωγύρισμα της χώρας (επιστροφή στο ρουσφέτι δια των συνεντεύξεων του ΑΣΕΠ, τις λαθροχειρίες στη βαθμολογία των πανελληνίων εξετάσεων, την ανασύσταση της αγροφυλακής) ψήφισε ο λαός ΝΑΙ σε κείνους που διέλυσαν το κράτος και που όταν καιγόταν το σπίτι του και το περιβάλλον του και καλούσαν το κράτος για βοήθεια, δεν υπήρχε κανείς κι έτσι ο λαός που καιγόταν, πρόστρεχε στα τηλεοπτικά κανάλια για βοήθεια. Ίσως να σκέφτηκε ο… περιούσιος λαός: Αφού η κυβέρνηση της Ν.Δ. για να σκεπάσει την ανικανότητά της έκανε τόσες μεγάλες παροχές, ας την ψηφίσουμε μήπως και βρεθούμε στο τέλος πιο κονομημένοι απ’ ότι ήμασταν πριν καούμε!! Ψήφισε ΝΑΙ σ’ ένα πρωθυπουργό που μιμείται ανεπιτυχώς τον θείο του, που χρησιμοποιεί αυτούσιες φράσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, φοράει μπουφάν στις συσκέψεις για τις πυρκαγιές για να μιμηθεί τον Μπους σε ανάλογες περιπτώσεις , είναι πιόνι στα χέρια των επικοινωνιολόγων!!
Ίσως σε 50 χρόνια αποκτήσει ο ελληνικός πολιτική παιδεία και
αυτοσυνειδησία αλλά πάντα πρέπει να θυμάται ότι ο κάθε λαός, ανάλογα με την ποιότητά του, θα έχει τους πολιτικούς που τού αξίζουν.
Εύχομαι ο χειμώνας με τις κρυφές του χάρες, να είναι καλός και τρυφερός σε όλους σας.


Φαίδων Θεοφίλου