Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΔΟΞΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΔΟΞΑΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Ποιος άλλος ευθύνεται για την απίστευτη εικόνα που ξετυλίγεται μέρα με τη μέρα μέσα σ’ ένα κόμμα που άλλαξε την Ελλάδα σ’ όλα τα επίπεδα, εκτός από το Γιώργο Παπανδρέου που έχοντας οδηγήσει το κόμμα του σε συντριπτική ήττα, επιμένει να παραμείνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ για να το οδηγήσει… μαθηματικά και στην επόμενη . Έτσι είναι δυστυχώς, αφού μετά τους δύο άλλους ιστορικούς ηγέτες (Γεώργιο και Ανδρέα Παπανδρέου) ο τρίτος βγήκε …light! Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, κατόρθωσε να κάνει «μάγκα» τον πιο φοβικό, τον πιο άφαντο στα δύσκολα, το πιο ψεύτη, τον πιο μικρό σε όλα πρωθυπουργό που είχαμε από τη μεταπολίτευση και δώθε, τον Κώστα Καραμανλή.
Και τον έκανε «μάγκα» διότι ο Γιωργάκης εκτός που έκανε διαρκώς λάθη, ήταν και ανύπαρκτος ως πολιτικός. Άρχισε βέβαια μετά την ήττα του 2007 να κάνει την αυτοκριτική του, που αυτονόητα θα έπρεπε να τον οδηγήσει σε μια αξιοπρεπή παραίτηση. Επειδή όμως δεν μπορεί ο ίδιος ούτε και η οικογένειά του να φανταστούν ΠΑΣΟΚ χωρίς αρχηγό Παπανδρέου, τα γύρισε μετά, ρίχνοντας τις ευθύνες της ήττας σε συνεργάτες και συντρόφους του… που δήθεν τον υπονόμευσαν! Τέτοιος υπεύθυνος πολιτικός ο Γιωργάκης! Η μητέρα Μαργαρίτα μπορεί να φιλοδοξεί να δει το γιό της ως τρίτο Παπανδρέου – πρωθυπουργό αλλά η χώρα δεν αντέχει πια να παίζονται στη καμπούρα της οικογενειακές φιλοδοξίες…
Αλλά ο Γιωργάκης εκτός από την ήττα του 2007 είχε και μια άλλη ευκαιρία το 2004, όταν εμφανίσθηκε ως ο σταρ της δημοφιλίας του 70%, και ο Σωτήρας που τον ψήφισε 1.000.000 πολιτών (εκείνοι που έλκονται από τα ονόματα) σε κλίμα ψυχικής ευφορίας και θριάμβου ως αρχηγό, και που ο ίδιος πρόβαλλε το γεγονός αυτό ιδιαίτερα, ως απόδειξη της τεράστιας αποδοχής του που θα έφερνε τη νίκη , τότε που δεν υπερασπίστηκε ούτε μια φορά ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ , σαν να μην υπήρχε ΠΑΣΟΚ πριν από αυτόν. Έτσι ξεκαθάριζε κατά κάποιο τρόπο, ότι από κείνον θα άρχιζε ένα νέο ΠΑΣΟΚ που θα αγνοούσε το παρελθόν του. Και έχασε τις εκλογές του 2004. Φρόντισε όμως και γι αυτό να μάς πληροφορήσει μετά την ήττα και του 2007, ότι αναλαμβάνοντας τότε το κόμμα, ανέλαβε να σηκώσει …το σταυρό του μαρτυρίου για να περιορίσει την εκλογική συντριβή!!! Όλο οι άλλοι του φταίνε του Γιωργάκη που θέλει να παίζει τον αρχηγό. Να του θυμίσω πως ο Κώστας Σημίτης το 1996 παρέλαβε όχι το ΠΑΣΟΚ αλλά το κόμμα της…Μιμής (διευθύντρια τότε του γραφείου πρωθυπουργού) αφού ο Αντρέας ήταν βαριά άρρωστος και δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στα καθήκοντά του. Το κόμμα σκορποχώρι – φέουδο της Μιμής ανέλαβε ο Κώστας Σημίτης, κέρδισε τις εκλογές δύο φορές, δημιούργησε τεράστιες υποδομές και έργα στη χώρα, εκτός από αυτές των Ολυμπιακών αγώνων, έβαλε την Ελλάδα στη ζώνη του Ευρώ, και την Κύπρο στην Ε.Ε. παρά τις απειλές της Τουρκίας για “Casus Belli”. Αν λοιπόν Γιώργο αγαπούσες το κόμμα σου όσο και τον εαυτό σου θα είχες παραιτηθεί σαν αξιοπρεπής πολιτικός άνδρας για να δώσεις την δυνατότητα στο κόμμα να αναγεννηθεί και να το βοηθήσεις και συ από οποιοδήποτε πόστο. Αγαπάς όμως μόνο τον εαυτό σου και θα διχάσεις το κόμμα, γιατί πίστεψέ με Γιώργο Παπανδρέου, δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος από τον φιλόδοξο άνθρωπο που δεν έχει τα φόντα για να είναι φιλόδοξος…

Ο ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΣ...ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ

(Μετεκλογικές σκέψεις)

Η απόφαση του Ελληνικού λαού στις εκλογές είναι σεβαστή λένε οι νικητές (αφού εκλέχτηκαν) αλλά και οι νικημένοι (αφού θέλουν και αυτοί να νικήσουν χαϊδεύοντας τα αυτιά του ) και δεν έχουμε απολύτως καμία αντίρρηση αφού έτσι προβλέπεται από την κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Όμως δικαιούμαστε να διερωτηθούμε με ποια κριτήρια επιτέλους ψηφίζει ο Ελληνικός λαός;; Διότι η πλειοψηφία του, ψήφισε Ναι στα σκάνδαλα και στη καταλήστευση των ταμείων των εργαζομένων και του δημοσίου χρήματος, ψήφισε Ναι στους μιζαδόρους κυβερνητικούς αξιωματούχους της επιτροπής ανταγωνισμού που έπαιρνε τις μίζες από τους βιομήχανους για να τους αφήνει να ασυδοτούν σε βάρος των καταναλωτών, ψήφισε Ναι στους κουμπάρους που θεώρησαν το κράτος οικόπεδό τους ψήφισε Ναι στις ήττες της εξωτερικής πολιτικής, ψήφισε Ναι στο πισωγύρισμα της χώρας (επιστροφή στο ρουσφέτι δια των συνεντεύξεων του ΑΣΕΠ, τις λαθροχειρίες στη βαθμολογία των πανελληνίων εξετάσεων, την ανασύσταση της αγροφυλακής) ψήφισε ο λαός ΝΑΙ σε κείνους που διέλυσαν το κράτος και που όταν καιγόταν το σπίτι του και το περιβάλλον του και καλούσαν το κράτος για βοήθεια, δεν υπήρχε κανείς κι έτσι ο λαός που καιγόταν, πρόστρεχε στα τηλεοπτικά κανάλια για βοήθεια. Ίσως να σκέφτηκε ο… περιούσιος λαός: Αφού η κυβέρνηση της Ν.Δ. για να σκεπάσει την ανικανότητά της έκανε τόσες μεγάλες παροχές, ας την ψηφίσουμε μήπως και βρεθούμε στο τέλος πιο κονομημένοι απ’ ότι ήμασταν πριν καούμε!! Ψήφισε ΝΑΙ σ’ ένα πρωθυπουργό που μιμείται ανεπιτυχώς τον θείο του, που χρησιμοποιεί αυτούσιες φράσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, φοράει μπουφάν στις συσκέψεις για τις πυρκαγιές για να μιμηθεί τον Μπους σε ανάλογες περιπτώσεις , είναι πιόνι στα χέρια των επικοινωνιολόγων!!
Ίσως σε 50 χρόνια αποκτήσει ο ελληνικός πολιτική παιδεία και
αυτοσυνειδησία αλλά πάντα πρέπει να θυμάται ότι ο κάθε λαός, ανάλογα με την ποιότητά του, θα έχει τους πολιτικούς που τού αξίζουν.
Εύχομαι ο χειμώνας με τις κρυφές του χάρες, να είναι καλός και τρυφερός σε όλους σας.


Φαίδων Θεοφίλου

ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΣΤΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΑ

Ανεξάντλητη η οργή των πυρόπληκτων και μη Ελλήνων πολιτών για την απώλεια συνανθρώπων μας, για τις περιουσίες που έγιναν στάχτη, για τη σχεδόν ανεπανόρθωτη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, όλα οδυνηρά αποτελέσματα της πύρινης κόλασης που απλώθηκε σ’ όλη σχεδόν την Ελλάδα. Κι από την άλλη πλευρά μια κυβέρνηση που όταν οι πολίτες την καλούσαν σε βοήθεια, ήταν απούσα. Μια κυβέρνηση δυσκίνητη, απαθής, ανίκανη, χωρίς γνώση στα δύσκολα, με το μυαλό στις εκλογές, που όταν φανερώθηκε (και στην περίπτωση των πυρκαγιών) η διάλυση του κράτους, τότε η κυβέρνηση του Κωστάκη Καραμανλή (που κάνει το χόμπι του κυβερνώντας την Ελλάδα) στράφηκε στα επικοινωνιακά της τερτίπια (ο μόνος τομέας που έχει καλές επιδόσεις) για να δημιουργήσει την εντύπωση πως η Ελλάδα βάλλεται από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς, ώστε να παρουσιασθεί η ίδια ως θύμα και να συσπειρώσει τους πολίτες γύρω από αυτήν για τις εκλογές που έρχονται. (Εκεί ο νους της κι ας καίγεται η Ελλάδα) Έλα ντε όμως, που και έτσι να ήταν, για να βρουν πεδίο δράσης όλοι αυτοί οι φανταστικοί εχθροί, πρέπει να υπάρχει μια ανοχύρωτη κι ανοργάνωτη χώρα. Θα παραδεχθεί λοιπόν η κυβέρνηση ότι πράγματι επί της θητείας της η χώρα ήταν ανοχύρωτη κι ανοργάνωτη; Της παραδόθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση μια πυροσβεστική έμπειρη οργανωμένη κι αξιόμαχη που αντιμετώπισε το 2001 με επιτυχία 241 πυρκαγιές. Την παρέλαβε η Ν.Δ. κι αντικαθιστώντας τούς ικανούς αξιωματικούς με δικούς της άσχετους την αποδιοργάνωσε πλήρως. Οι οικολογικές οργανώσεις, μάταια ενημέρωναν τις αρχές, ότι οι ανεξέλεγκτες χωματερές είναι βραδυφλεγείς βόμβες κι ας βρίσκονται οι αρχές σε εγρήγορση κι ακόμα πως θα έπρεπε να λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψη ότι οι κλιματικές συμπεριφορές άλλαξαν δραματικά, καθιστώντας τα δάση υπερευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες. Εσείς όμως κ. πρωθυπουργέ και παρακοιμώμενοι υπουργοί, προτιμάτε τη σπουδαιοφάνεια και τη… σουλτανική μεγαλοπρέπεια, πράγματα εύκολα όσο και κομπλεξικά. Καμιά δύσκολη περίπτωση για τη χώρα μπορείτε πότε-πότε ν’ αντιμετωπίζετε; Άκουγα κατά τη διάρκεια της πύρινης λαίλαπας κάποιους κονδυλοφόρους κυρίως τηλεοπτικών καναλιών που το έπαιζαν δήθεν πολιτικά ευπρεπείς, ενώ στη πραγματικότητα τελούσαν σε διατεταγμένη υπηρεσία, να λένε: «Δεν είναι σωστό να κάνουμε τώρα πολιτική κριτική. Τώρα είναι ώρα ευθύνης». Τώρα που καταστράφηκε το σύμπαν είναι ώρα ευθύνης; Ώρα ευθύνης ήταν όταν αρμόδιοι φορείς φώναζαν στη κυβέρνηση ότι απαιτείται επεξεργασμένο από ειδικούς σχέδιο αντιμετώπισης πυρκαγιών. Ότι απαιτείται συντονιστικό όργανο διαχείρισης κρίσεων. Ότι υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και επίγεια πυροσβεστικά μέσα. Αν τότε ήταν για την κυβέρνηση ώρα ευθύνης, ίσως δεν φθάναμε στη σημερινή κατάσταση ή ίσως να μειώναμε την έκταση της καταστροφής. Θέλετε κι άλλη ώρα ευθύνης; Ας έλθει λοιπόν η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τα κόμματα ώστε να αναβληθούν οι εκλογές και να γίνει μια συντονισμένη προσπάθεια για να κλείσουν όσες περισσότερες πληγές γίνεται. Η Ευθύνη λοιπόν αφορά την κυβέρνηση που ουδέποτε την ανέλαβε. Γι αυτό συχνά διατυπώνω την άποψη ότι με κυβέρνηση Καραμανλή ή χωρίς καθόλου κυβέρνηση είναι το ίδιο για την Ελλάδα. Δυστυχώς όμως οι εκλογές θα γίνουν πάνω στις στάχτες, με φόντο τα πολυάριθμα σκάνδαλα, τις μαφιόζικες αρπαχτές από τα ταμεία των εργαζομένων με τις βαλίτσες, τους κουμπάρους, την επιστροφή στο ανατολίτικο ρουσφέτι με την αλλοίωση του ΑΣΕΠ δια των συνεντεύξεων, την άρση του αδιάβλητου των πανελλήνιων εξετάσεων με τις βαθμολογικές λαθροχειρίες του υπουργείου παιδείας, το πόρισμα Ζορμπά, με δυο λόγια με φόντο την επανίδρυση του κράτους που υποσχέθηκε ο Κωστάκης και τελικά έγινε άλωση. Κι αν τη επομένη των εκλογών ο ελληνικός λαός εκλέξει και πάλι τη Ν.Δ. ως κυβέρνηση, θα έχει επιτύχει ένα απίστευτο παγκόσμιο ρεκόρ: Αυτό του ΜΑΖΟΧΙΣΜΟΥ.


Φαίδων Θεοφίλου