Ο Θεός στο καφενείο

Τρίτη, Ιανουαρίου 06, 2015

ΠΟΜΠΩΔΕΙΣ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΕΣ

C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Όσο πιο ασήμαντος είναι κάποιος, τόσο πιο μεγάλα λόγια

εκστομίζει. Και οι πιο ασήμαντοι είναι συνήθως εκείνοι που

έχουν μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Από κοντά και οι υστερικοί της

αυτοπροβολής, που μάταια περιμένουν την προβολή και την

επιβεβαίωσή τους, για το χωρίς αντίκρυσμα έργο τους, όποιου είδους κι αν είναι αυτό.

Ας έλεγε ο Δημόκριτος ότι: " Η αρετή, υπάρχει για τον εαυτό

της....ούτε για το φόβο της ποινής ούτε για το χρήμα" (Δηλαδή η

αρετή για την αρετή που δεν εξαργυρώνεται σε κάτι αλλά ανήκει

στον εαυτό της) Ψιλά γράμματα θα μου πείτε...αλλά αν έχει θέση

η ασχήμια στο τραπέζι της ζωής που τη συνηθίσαμε ως

φυσιολογική κατάσταση, ε! κάπου θα βρούν και λίγο χώρο τα

ψιλά γράμματα...

*******************************************************************

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 25, 2014

ΤΑ ΠΛΗΘΗ

Δεν έχει δοθεί στον καθένα το χάρισμα να μπορεί να κάνει ένα λουτρό πλήθους: Η απόλαυση του πλήθους είναι τέχνη.
Και μόνο εκείνος μπορεί να απολαύσει σε βάρος του ανθρώπινου γένους, ένα τσιμπούσι ζωτικότητας, εκείνος που κάποια μάγισσα του έχει εμφυσήσει από την κούνια του κιόλας, την αγάπη της μεταμφίεσης και του προσωπείου, το μίσος του σπιτικού και το πάθος του ταξιδιού.

Πλήθος μοναξιά: Όροι ίσοι και μετατρεπτοί για τον δρώντα και γόνιμο ποιητή. Όποιος δεν ξέρει να γεμίζει τη μοναξιά του, δεν ξέρει και να είναι μόνος σε ένα πολυάσχολο πλήθος.

Ο ποιητής απολαμβάνει το ασύγκριτο εκείνο προνόμιο, να είναι ο ίδιος ο εαυτός του και ο Άλλος μαζί.Όπως εκείνες οι πλάνητες ψυχές που αναζητούν κάποιο κορμί, μπαίνει όταν θέλει στην προσωπικότητα του καθενός. Γι αυτόν και μόνο όλα είναι διαθέσιμα. Κι αν ορισένοι χώροι του φαίνονται κλειστοί, είναι επειδή γι αυτόν, δεν αξίζουν τον κόπο να τους επισκεφθεί.

Ο μοναχικός και στοχαστικός περιπατητής, αντλεί μια παράδοξη μέθη από την παγκόσμια τούτη κοινωνία. Κι αυτός που παντρεύεται εύκολα το πλήθος, γνωρίζει πυρετώδεις απολαύσεις, που αιώνια θα στερείται ο εγωιστής, κλεισμένος στον εαυτό του σαν ερμητικό κιβώτιο κι ο οκνηρός, φυλακισμένος όπως τα μαλακόστρακα.
Υιοθετεί, κάνει δικά του όλα τα επαγγέλματα, όλες τις χάρες και όλες τις μιζέριες που οι περιστάσεις του παρουσιάζουν.

Αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν έρωτα είναι πολύ μικρό, πολύ περιορισμένο, πολύ αδύναμο, αν το συγκρίνουμε με κείνο το ανείπωτο όργιο, εκείνη την άγια εκπόρνευση της ψυχής που δίνεται ακέραια, ποίηση και έλεος, στο απρόσμενο που ξεπροβάλλει, στο άγνωστο που διαβαίνει.

ΣΑΡΛ ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ

****************************************************************
Μετάφραση : Γιώργος Σπανός