Κυριακή, Απριλίου 13, 2014

ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ







                                                                                              C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Εκείνοι που χρησιμοποιούν την ποίηση, ως εργαλείο ξεκαθαρίσματος προσωπικών λογαριασμών, που κατά τη γνώμη τους παραμένουν ανεξόφλητοι, όσο ταλέντο κι αν έχουν, μικραίνουν την ποίηση τόσο πολύ, που να ταιριάζει πια στη μικρότητα των προθέσεών τους…

Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι - ποιητές, που το ταλέντο τους ξεστρατίζει και ακυρώνεται, σε εμμονές, φτηνές συνάφειες, εκδικητικότητες και μικροσυγκρούσεις,
αντί να γίνει κινητήριος μοχλός μιας ποιητικής συλλογικής συνείδησης...

Κι ενώ συχνότατα κάνουν σημαία τους τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν μπορούν να ανεχτούν τη διαφορετικότητα!!!! (παρηκμασμένο είδος κομματικού μέλους)

Δεν μπορούν να κατανοήσουν, ότι εκτός από το δικό τους οχυρωμένο παράθυρο απ’ όπου κοιτάζουν και καταλαβαίνουν τον κόσμο με τη δική τους οπτική γωνία, υπάρχουν και άλλοι που δεν τους φτάνει ένα παράθυρο , αλλά θέλουν περισσότερα για να καταλαβαίνουν τον κόσμο και τους ανθρώπους με περισσότερες οπτικές και μεγαλύτερη πληρότητα…

Ότι υπάρχουν και άλλοι, που θέλουν πάντα ανοιχτά τα παράθυρά τους για να δίνουν και να παίρνουν ανθρώπινη αύρα. ( Η μόνη ελπίδα, σ' ενα κόσμο, όπου οι..σωτήρες, γυμνοί πια, αποτελούν ένα είδος "εν επαρκεία", με τη χαμηλότερη τιμή στην αγορά..)

Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι-ποιητές, μοιάζουν να εμπορεύονται, με όχημα την ποίηση, και με τρόπο πειστικοφανή, όλες τις ανθρώπινες αξίες, να μονοπωλούν την ανθρώπινη ευαισθησία, ενώ είναι εμφανέστατη η ανάγκη τους για επιβεβαίωση. (αυτό είναι θεμιτό όταν δεν φτάνει σε μια υπερβολή που απολήγει σε γελοιο-ποίηση..)

Εύχομαι σ’ αυτούς, να ξαναβρούν τον ποιητή μέσα τους, που θα εξαχνώσει τα «απωθημένα» του ανθρώπου, τα οποία ελπίζω, ότι μόνο προσωρινά έχουν υποτάξει τον ποιητή στη σφαίρα του πραματευτή.

*****************************************************

Φωτό: "Η ποικιλότητα της φύσης..."




Κυριακή, Απριλίου 06, 2014

ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ







                                                            C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Θα είμαι διακριτικά περαστικός 

  από μπροστά σου Άνοιξη..

Δε θα ‘ θελα να δεις το καλοκαίρι 

                            που κρύβω μέσα μου  γυμνό…

                                Όμως θέλω και σένα…

                              Να!  κοίτα πως μπερδεύω

                             των αηδονιών το λάλημα

                      με το κελάρυσμα του νερού στο ρυάκι.

                     Πως αναδεύεται η διάνοια δίχως  νόημα…

                ενώ στο σώμα ξυπνά η δίψα του αγγίγματος.

                                       Ουράνια τόξα,

                         στέκες στα κεφάλια κοριτσιών

                       κι οι άντρες με βλέμμα λαμπερό

                     να στέκονται προς στιγμήν αμήχανοι

                     για το πώς θα σε  δικαιώσουν, Άνοιξη…

          Το χορταράκι που φυτρώνει ανάμεσα στις  πέτρες
                                δείχνει το δρόμο σου…

                              Όσα και να μαραθούν,

                              όσοι και να «φύγουν»,

                             η Ζωή δεν τελειώνει…

************************************************ 
* Από τη συλλογή: "Ο Κύκλος της κοντινής ξαδέλφης"




*Ο πρώτος πίνακας είναι της ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΓΕΡΟΔΗΜΟΥ
*Ο δεύτερος πίνακας του ΜΑΝΩΛΗ ΧΑΡΟΥ



Ο Κύκλος της κοντινής ξαδέλφης

 

Σάββατο, Μαρτίου 22, 2014

ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΕΝΟΧΏΝ ΜΑΣ








C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Έτσι λοιπόν, θεσμοθετούμε μια επέτειο, π.χ. τη «Μέρα της Γυναίκας» την τιμούμε με ταρατζούμ και την επόμενη μέρα όχι απλά ξεχνούμε, αλλά και ούτε θέλουμε να θυμόμαστε τι της οφείλουμε ατομικά, κοινωνικά, θεσμικά και πολιτικά…, αφού τα έχουμε όλα τακτοποιήσει με την «Ημέρα της Γυναίκας…

Οι παγκόσμιες Ημέρες, απλά τονίζουν τα ελλείμματά μας, 

τις ενοχές μας και την ανεπάρκεια της παιδείας μας… να ασχοληθούμε συστηματικά με τις αξίες που υποτίθεται ότι γιορτάζουμε, και να τις βάλουμε στη ζωή μας.

Η παγκόσμια Ημέρα της ποίησης: Πέφτει ξαφνικά πάνω μας ένα καταρράκτης ποίησης, ένα απίστευτος ποιητικός πληθωρισμός , έτσι σαν πυροτέχνημα και την επόμενη μέρα τίποτα. Απλά ξέρουμε ότι υπάρχει και η ποίηση…

Έχουμε κι απ’ αυτό…

Αλλά την ίδια μέρα που είναι η παγκόσμια μέρα της ποίησης είναι και η Ημέρα του…Ύπνου!!! Δεν ξέρω αν ο ύπνος δίνει αξία…στην ποίηση ή η ποίηση στον ύπνο…

Μελαγχολικά πανηγύρια δίχως αντίκρισμα…

Απλά, οι παγκόσμιες ημέρες, είναι για μένα μια ευκαιρία για να κοιτάζω αλλού…και να διαχέομαι στη ρέμβη.

*********************************







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος