ΕΠΙΜΟΝΟ ΘΕΩΡΗΜΑ

C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Εκεί όπου ουρανός και θάλασσα

τέμνονται,

παραχώρησε ο ορίζοντας τη θέση του

στην ανεμόεσσα επιθυμία της τροχιάς μου.

Χάραξα την πορεία μου

μέσ’ από φουσκωμένα σύννεφα

βάζοντας στη γη σημάδια,

τους ολοκάθαρους τάφους των ιδεών

τα καλάμια που ανεμίζουν τη γύμνια των πραγμάτων

την αποδοκιμασία της μολόχας

τις κρακαρισμένες καρδιές των βράχων

το ρούφηγμα των ανέμων απ’ τις τρύπες της

 μοναξιάς.

Βάζοντας στη γη σημάδια,

τις διφθόγγους των Ελληνικών ανοίξεων

τις αμετανόητες φλογίτσες

τα ξεθωριασμένα Ω-μέγα των ανθρώπων.

Όταν,

με πήραν τα δάκρυα της δίψας μου.

*Από το ομότιτλο βιλίο μου-Εκδόσεις Θουκυδίδης-1986
* Ο πίνακας είναι του ζωγράφου ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΤΣΟΛΑΚΗ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ

Η δύναμη της άγνοιας που γίνεται βεβαιότητα,

είναι συχνά πιο ισχυρή

από τη δύναμη της γνώσης...

αφού δεν κουβαλά το κόστος  της ευθύνης...

******************************

C: ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥ

C: Φ Α Ι Δ Ω Ν Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Υ

Σαν περπατώ στις μουντές και βροχερές μέρες , σκέπτομαι
 πως η εσωτερική λιακάδα είναι δική μου υπόθεση…
 

Έτσι έχω δύο σκηνικά: Ένα πραγματικό και ένα υποτιθέμενο
. Ανοίγοντας όλα τα παράθυρα του είναι μου, καλωσορίζω δυο αντίθετα: ένα εξωτερικό σκηνικό και ένα εσωτερικό, που μαζί κάνουν ένα ζεύγος ή ένα μικρό «Όλον».

Σαν περπατώ τα βράδια, αισθάνομαι την άχνα της νύχτας και την εκπνοή από τ’ άνθη της λεμονιάς, σαν δοξάρι βιολιού στις χορδές της ύπαρξής μου.

Μπορεί να είμαστε ευάλωτοι στη θλίψη και συχνά να αφηνόμαστε στον απαλό της κατήφορο, αλλά αυτή η θαυμαστή σύνθεση, που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ, και ποιητής στην αισθαντικότητα, είναι σε θέση να παράγει ΚΑΙ χαρά από το τίποτα, μπορεί να παράγει και δύναμη και αισιοδοξία και μια εξαίσια ευαισθησία για να απολαμβάνει από το πέταγμα μιας πεταλούδας, τη λιακάδα, τη βροχή, το άρωμα ενός καφέ, την τέχνη, το άγγιγμα, ως την αγάπη, που είναι ΟΛΑ.

Δηλαδή μια ατομική επανάσταση που ανεμίζει χαρούμενα εντός του.

Είμαστε και παιδιά της θλίψης ναι! Αλλά έτσι αντιλαμβανόμαστε πιο έντονα τη διαφορά της χαράς που θα παράγουμε από μια μικρή ή μεγάλη αιτία…

* "ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΙΚΡΑ ΣΑΝ ΜΕΓΑΛΑ"