ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ...

Φαίδων Θεοφίλου

Δεν πειράζει που ήταν όνειρο...

Έτσι κι αλλιώς

στα όνειρα

αποζητάμε τη ζωή

όταν

μας απαρνιέται.

Ο Πίνακας στην αρχή της ανάρτησης είναι του Σταύρου Πασπαράκη

Ω-- Μ Ε Γ Α

 Φαίδων Θεοφίλου

Μέσα στους ολόγυμνους αγρούς

που ‘ χε πατήσει ο χειμώνας..

Ήταν μια γκρίζα Κυριακή

σαν βρήκα την ολόλευκη τη πλάκα,

με μιαν επιγραφή στα κεφαλαία χαραγμένη:

«Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΣ ΕΝΥΜΦΕΥΘΗ

   ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΟΝ.

   ΠΑΡΑΝΥΜΦΟΙ: 

   Η ΤΗΞΙΣ ΚΑΙ Η ΠΗΞΙΣ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ»

Από το: ΕΠΙΜΟΝΟ ΘΕΩΡΗΜΑ- Εκδ. Θουκυδίδης-1986

ΚΑΙ ΦΥΛΟΝ ΘΗΛΥ

Φαίδων Θεοφίλου

Οι μάζες κατεβαίνουν ποτάμια, 

οδηγημένες  από αόρατες δέσμες

ηλεκτρονικών κυκλωμάτων.

Κατεβαίνουν ποτάμια οι μάζες.

Δε βρίσκω το φίλο μου.

Μετεμψυχώθηκε σε καλώδια

και εκπέμπεται….

Κανείς δεν ξέρει πια να πει

τι είναι,

«δροσερό αεράκι

       που λαφρώνει την έξαψη».

Ούτε, «άνθος που ερωτεύεται την όσφρηση

               φιλώντας την όραση».

Ούτε, «Φύλλο κίτρινο

                  και  φύλον θήλυ

                   και φιλικό απόγευμα»….

Καθισμένος στην τετράγωνη πέτρα,

κανακεύω τη μοναξιά

στις αγκάλες μου. 

Από το ΕΠΙΜΟΝΟ ΘΕΩΡΗΜΑ- 1986 Εκδ. Θουκυδίδης