Κυριακή, Αυγούστου 01, 2010

ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΕ ΛΙΓΟ

Φίλοι μου
Βρίσκομαι στη Μήθυμνα της Λέσβου στο κτήμα μου.
Μόλις τελειώσω τα του καλλωπισμού του κτήματος
και τις "αγροτικές" μου εργασίες και αφού δεχθώ και
πάλι τα χάδια της Φύσης, θα τα ξαναπούμε.
Μέχρι τότε να απολαμβάνετε τα δώρα του ελληνικού θέρους.

Παρασκευή, Ιουλίου 23, 2010

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΤΟΥΡΚΟΣ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΤΗΣ UNESCO!

Από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Τουρκική υπηκοότητα πήρε ο Καραγκιόζης από την ΟΥΝΕΣΚΟ η οποία επικύρωσε σχετική απόφαση που είχε λάβει πέρυσι μια υποεπιτροπή του οργανισμού που απαρτιζόταν από εκπροσώπους έξι χωρών σύμφωνα με το «Βήμα» που σημαίνει ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί μέρος της τουρκικής λαϊκής κληρονομιάς.

Χαίρομαι για το γεγονός αυτό και σας εξηγώ αμέσως το γιατί:
.
Επειδή ποτέ δεν ήθελα να εκπροσωπεί τον Έλληνα ένας κακάσχημος, καμπούρης, διαρκώς πεινασμένος, που εισπράττει συνεχώς φάπες και κλωτσιές από την τούρκικη εξουσία, που θέλει να την «βγάζει καθαρή» με πονηριές και μικροαπατεωνίες.
.
Αυτός ο αντιγραμμένος από το τουρκικό θέατρο σκιών ήρωας, με το τούρκικο όνομα, βαφτίστηκε Έλληνας, και περνούσε τα μηνύματα και την εικόνα του σε γενιές και γενιές Ελλήνων, ως ο καπάτσος, ο μόνιμα πεινασμένος, ο άνθρωπος της κλωτσιάς, ο άνθρωπος που κατάφερνε να επιβιώνει με μικροαπάτες και ξεγελάσματα. Δεν ξέρω αν κατάφερε να μεταδώσει το παράδειγμα και τον τρόπο ζωής του στους Νεοέλληνες, εσείς θα μου πείτε! Πάντως οι γενιές των πιτσιρικάδων Νεοελλήνων, μάθαιναν…. τι θα πει Έλληνας , διασκέδαζαν και γελούσαν με τον…Έλληνα πρωταγωνιστή του θεάτρου σκιών και ήταν και περήφανοι από πάνω για τον μάστορα της μικροαπάτης που εθνικά τους εκπροσωπούσε…
.
Δεν παρέλειπαν όμως οι πρώην πιτσιρικάδες που ενηλικιώνονταν, όταν ήθελαν να βρίσουν κάποιον, να τον αποκαλούν, (μέχρι και σήμερα) Καραγκιόζη!!
Τελικά, οι νεοέλληνες ήταν περήφανοι για τον Καραγκιόζη τους ή ο βίος και η πολιτεία του συνιστούσε βρισιά; Ψυχεδέλεια, Νεοέλληνες ψυχεδέλεια…
.
Χύθηκαν τόνοι από μελάνι για να λαογραφηθεί ο Καραγκιόζης, ξοδεύτηκαν απίστευτα ποσά, για να γίνει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες κατά περιόδους ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί μέρος του λαϊκού μας πολιτισμού, μέσα από ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Γράφτηκαν του κόσμου τα βιβλία από… προοδευτικούς καθηγητές και σοφούς επί της λαογραφίας και του…εθνοψυχισμού των Νεοελλήνων. Ξοδεύτηκαν απίστευτα ποσά, για μουσεία με φιγούρες του Καραγκιόζη.
.
Γιατί άραγε δεν μπορούσε, αντί για την τούρκικη ξεπατικωτούρα, να δημιουργηθεί ένα ελληνικό θέατρο σκιών, με πρωταγωνιστή ας πούμε κάποιον σαν τον Γιώργο Θαλάσση; Ή έναν αέρινο καβαλάρη, που στο πέρασμά του θα έτρεμαν οι κώλοι των ανθρώπων της εξουσίας; Που θα έδινε πίσω το δίκιο στους αδύναμους που το έχασαν; Που θα έκανε τις καρδιές των γυναικών να φτερουγίζουν στο άκουσμά του;
.
Όσοι γνωρίζουν τι σημαίνει παιδί, το πώς καταγράφει σαν σφουγγάρι όσα βλέπει και ακούει, το πώς παγιώνει μέσα του τα πρότυπα που του δίνονται με την προτροπή του σχολείου, της πολιτείας και της οικογένειας, θα καταλάβει…
.
Γι αυτό και το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι σύστημα του Καραγκιόζη. Γι αυτό και η νοοτροπία που υπάρχει είναι να πάρουμε πτυχίο χωρίς να προσπαθήσουμε ή να το αγοράσουμε από πανεπιστήμια άλλων χωρών. (Ο Καραγκιόζης γιατρός!!!) Γι αυτό και η νοοτροπία που ανθεί είναι: Να τα κονομήσουμε χοντρά, δίχως να δουλέψουμε.
.
Λυπάμαι, που αναρίθμητες γενιές Ελλήνων έμαθαν από το θέατρο σκιών του Καραγκιόζη, ποιος θεωρείται «ξύπνιος» και ποιος «βλάκας».
.
Χαίρομαι όμως, που ξεχρεωνόμαστε επιτέλους το Καραγκιόζη και πάει εκεί , όπου πραγματικά ανήκει.
.
Εκτός και αν, για να γελάσουμε όσο δεν γελάσαμε ποτέ, εκτός και αν το ελληνικό υπουργείο πολιτισμού και εξωτερικών, προσβάλλει την απόφαση της UNESCO, για να διεκδικήσει τον Καραγκιόζη ως στοιχείο του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού….
.
Μπορεί κάποιος να σχολιάσει πικρά: Μα δεκαετίες τώρα ξεγελάμε τους εαυτούς μας, τι θα γίνει αν τους ξεγελάσουμε κι άλλη μια;
.
Απλά θα αποδείξουμε ότι σ’ αυτόν τον τόπο ΤΙΠΟΤΑ δεν αλλάζει.
Και ό,τι δεν ΑΛΛΑΖΕΙ δεν μπορεί και να ΕΛΠΙΖΕΙ…

Πέμπτη, Ιουλίου 15, 2010

ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ





Τα πολυτιμότερα πράγματα στη ζωή είναι τα αισθήματα.
Των ανθρώπων.
Και των ζώων.
Τα αισθήματα των ζώων είναι απλά και δυνατά. Αγαπούν για ν’ αγαπούν.
Των ανθρώπων είναι πιο περίπλοκα στην εκδήλωσή τους,

αφού ο κάθε άνθρωπος
έχει την ιδιαιτερότητά του, τη μοναδικότητα του ψυχισμού του,

απ’ τον οποίο παίρνουν «χρώμα» και νόημα τα αισθήματά του.
Αν έχουμε αισθήματα , δεν χρειάζεται και να τα πούμε.

Όταν υπάρχουν πραγματικά, φαίνονται και τα δείχνουν όλα.
Το να δεχόμαστε τα αισθήματα των άλλων, να τα αισθανόμαστε, αρκεί.
Όπως και να εκδηλώνουμε τα δικά μας.
Ο λόγος περιττεύει για να βεβαιώσει την ύπαρξη των αισθημάτων.
Τα αισθήματα έχουν τη δική τους μοναδική γλώσσα που επιδρά άμεσα
και κάνει τον εσωτερικό κόσμο μας, ν' ανθίζει,
γεννώντας κι άλλα συν-αισθήματα.
Τα πολυτιμότερα πράγματα λοιπόν στη ζωή είναι τα αισθήματα.

Όταν είναι αληθινά.
Όλα τα αληθινά είναι σημαντικά.
Όταν όμως κάποιος δεν αρκείται στην εκδήλωση των αισθημάτων του

αλλά προσπαθεί να μας πείσει για τα αισθήματά του, τότε
το πιο πιθανό είναι, να χρησιμοποιεί τα αισθήματα ως εργαλεία,
για να επιτύχει κάποιο σκοπό: Τη χειραγώγηση του αποδέκτη των αισθημάτων,
τη χρησιμοποίησή του για δικούς του λόγους και στόχους,
να του κλείσει τα μάτια για να μη δει κάτι αρνητικό κ.λ.π. κ.λ.π.
Έτσι, τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή, μπορούν να γίνουν ΚΑΙ παγίδα

όταν "πλασσάρονται" ως αληθινά…
Αξίζει λοιπόν να θυμόμαστε, ότι όλα,

και τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή, έχουν δύο όψεις:
Η μια δρα φυσιολογικά σαν αναπνοή
και η άλλη όψη έχει την ανάγκη της σύμπραξης του λόγου
για να γίνει πειστική.
Μπορεί να μου πείτε: «Μας λες αυτονόητα πράγματα».
Αν το πείτε, έχετε δίκιο. Αυτό κάνω. Ξέρετε γιατί;

Επειδή δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο πράγμα απ’ το ξεχνάμε τα αυτονόητα….


Φαίδων Θεοφίλου


Το γλυπτό είναι του Μπάμπη Κρητικού
Η Φωτογραφία του Δημήτρη Ταλιάνη

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΜΗΘΥΜΝΑ

ΜΗΘΥΜΝΑ
Γενέθλιος τόπος