ΟΤΑΝ Η ΣΑΧΛΑΜΑΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ...ΣΗΜΑΙΑ

Είδαμε πρόσφατα στα τηλεοπτικά κανάλια σκηνές από το συλλαλητήριο των Σκοπίων και δηλώσεις του σλαβικού στοιχείου τού γειτονικού μας κρατιδίου που θέλει ν’ αποκαλείται Μακεδονία. Με άλλα οργιστήκαμε, (επιθέσεις των διαδηλωτών στο ελληνικό προξενείο) και με άλλα διασκεδάσαμε. (δηλώσεις διαδηλωτών) Παραθέτω μερικές από τις δηλώσεις που έγιναν μπροστά στα μικρόφωνα ελληνικών τηλεοπτικών καναλιών: «Εμείς είμαστε Μακεδόνες και η Μακεδονία μας μετέδωσε στον κόσμο τον πολιτισμό! Έδωσε τα φώτα στην ανθρωπότητα! Οι Έλληνες είναι βάρβαροι! Ξέρουμε ποιοι είναι οι Έλληνες. Μας έσφαζαν 100 χρόνια!»

Η Ελλάδα βέβαια δεν μπορεί να εμποδίσει οποιοδήποτε κράτος να ζει μέσα στην παράνοια της σαχλαμάρας… Και φυσικά ούτε θα σκεπτόταν ποτέ η Ελλάδα να απαιτήσει την αλλαγή ή την κατά τι τροποποίηση του ονόματος τού εθνικιστικά υστερικού κρατιδίου, αν δεν υπήρχε η αλυτρωτική προπαγάνδα που λέει ότι η Μακεδονία είναι σκλαβωμένη στους Έλληνες και ότι πρέπει να ελευθερωθεί για να ενωθεί με την δική τους Μακεδονία. Τέτοια χοντρά αστεία, λένε, που τα βαφτίζουν σοβαρή πραγματικότητα…και μετά τα πιστεύουν!

Κι η Αμερική έχει αρκετές πόλεις που ονομάζονται Athens αλλά δεν διανοήθηκε ποτέ να διεκδικήσει και την πρωτεύουσα της Ελλάδας!! Θα μου πείτε, κινδυνεύει η Ελλάδα από το νηπιακό αυτό κρατίδιο με τη μικρομέγαλη συμπεριφορά;

Όχι βέβαια. Με τίποτα. Όταν όμως υπάρχει το παράδειγμα της παρέμβασης των Η.Π.Α. που απέκοψαν ένα κομμάτι από το σώμα τής Σερβίας (Κόσσοβο) για να το δώσουν στην εθνοτική μειονότητα των Αλβανών και να το χρησιμοποιούν ταυτόχρονα ως προτεκτοράτο τους, ενώ η Αλβανία που δεν μπορεί να θρέψει τους πολίτες της και τους στέλνει να δουλέψουν σε άλλες χώρες, μιλάει ήδη για τη μεγάλη Αλβανία, τότε πρέπει να μπαίνουν σκέψεις στο μυαλό των πολιτικών μας, που να έχουν σχέση με τις αλλαγές των συνόρων που πιθανόν να συμφέρουν πάλι τους τρομοκράτες της ανθρωπότητας. (Η.Π.Α.)

Η λύση λοιπόν για το θέμα της Μακεδονίας τώρα, πρέπει να είναι ένα όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό για να ξέρουμε για ποια Μακεδονία μιλάμε. Να στείλουμε το μήνυμα σ’ αυτούς που πρέπει , ότι η FYROM δεν μπαίνει ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στην Ε.Ε. αν δεν τροποποιηθεί το όνομα κι ας κάνουν ότι καταλαβαίνουν. Μόνον όταν είσαι αποφασισμένος κι έχεις κάνει την επιλογή σου σε υπολογίζουν.

ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΣ ΜΑΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙ

Μέρες τώρα προσπαθώ να καταλάβω ο έρμος όλα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας:
Το Κόσσοβο λέει ανεξαρτητοποιήθηκε. Έγινε κράτος με δική του κυβέρνηση και σημαία. Πριν δηλαδή τι ήταν; Υποδουλωμένο; Κι αν ναι σε ποιους; Κι αν δεν ήταν υποδουλωμένο τότε γιατί ανεξαρτητοποιήθηκε; Και οι αλβανόφωνοι ήταν από πάντα εκεί; Σε ποιο κράτος ανήκε το Κόσσοβο; Και γιατί δεν συνεχίζει να ανήκει στο ίδιο κράτος; Ήταν οι αλβανόφωνοι στο παρελθόν μειοψηφία; Και μετά αυξήθηκαν και έγιναν πλειοψηφία; Και όποια μειοψηφία σ’ ένα τόπο γίνεται πλειοψηφία σε σχέση με τους γηγενείς αποκόβει το κομμάτι της γης που κατοικεί από τη χώρα που ανήκει και το ανακηρύσσει ανεξάρτητο κράτος;

Σκέπτομαι τις αφελείς; ερωτήσεις που κάνω στον εαυτό μου και μπερδεύομαι περισσότερο. Και τι μέλλον μπορούν να έχουν οι αλβανόφωνοι του Κόσσοβου, όταν τους λείπει η εργασία, η τροφή και η ενέργεια αλλά τους περισσεύει ο εθνικισμός που δεν τρώγεται; Δηλαδή το κράτος ήταν που τους έλλειπε; Γιατί αν τους έλλειπαν άλλα πράγματα το σωστό θα ήταν να τα διεκδικούσαν από τη χώρα στην οποία κατοικούν. Μήπως η διπλωματική αλητεία κάποιων ισχυρών τους έβαλε μεγαλοϊδεατισμούς (βλέπε μικρομεγαλισμούς) στα μυαλά και μάλιστα η αμερικανική διπλωματία, που θέλουμε να ελπίζουμε ότι κάποτε θα πάει στο γέρο – διάβολο και θα μας αφήσει ήσυχους; Μήπως συναινεί και η Ε.Ε. και αφήνει τη βούλησή της να βιάζεται από τις Η.Π.Α. ;

Μετά από αυτά εμείς τι πρέπει να περιμένουμε; Να συμβεί το ίδιο και στη FYROM όπου επίσης υπάρχουν αλβανόφωνοι; Να συμβεί το ίδιο και στο Μαυροβούνιο ; Δηλαδή το αλβανικό στοιχείο που δεν μπορεί να ζήσει στη χώρα του και βρίσκει οικονομικό διέξοδο σε μια άλλη χώρα, θα μπορεί , όταν αυξάνεται πληθυσμιακά, να κάνει ανεξάρτητο κράτος τη γη όπου έχει εγκατασταθεί; Τέλος αν οι Αλβανοί μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα, συγκεντρωθούν όλοι μαζί σε ένα νομό, π.χ. στο νομό Αχαΐας, θα μπορούν να τον ανακηρύξουν ανεξάρτητο κράτος, αν το θέλουν και οι Η.Π,Α και εξαναγκασθεί και η Ε.Ε.; Είναι αλήθεια αυτά που ακούγονται για τη Μεγάλη Αλβανία;

Μήπως κάτι ξέρει η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ; Γιατί όταν σε επίσκεψή του στη Γερμανία ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν απευθύνθηκε στους Τούρκους μετανάστες και τους είπε είστε Τούρκοι, η Μέρκελ του απήντησε: «Κάνετε λάθος. Ζουν και εργάζονται εδώ. Πληρώνουν τους φόρους τους, το γερμανικό κράτος είναι υπεύθυνο γι αυτούς, συνεπώς είναι Γερμανοί». Τότε γιατί όταν ήρθε ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών στην Ελλάδα και είπε στους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης «είστε Τούρκοι», η κυβέρνηση Καραμανλή σιώπησε;

Συνεχώς δημιουργούνται ερωτήματα σ’ εμένα τον αφελή μαζί με τα γεγονότα που εξελίσσονται. Μήπως μπορεί κάποιος φιλότιμος πολιτικός ή πολιτικός αναλυτής να μας εξηγήσει τι συμβαίνει, για να καταλάβουν και οι πολίτες αυτής της χώρας, που κανένας δεν τους δίνει λογαριασμό;

Η Νικόλ Κίτμαν στο Κόσσοβο

ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΕΤΕ;

ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΕΤΕ;
Όταν ήμουν έφηβος, διάβασα σε μια εφημερίδα, μια συνέντευξη ενός Γάλλου ποιητή. Μεταξύ άλλων τον ρώτησαν γιατί γράφει. Δεν θυμάμαι τι απάντησε. Με τα χρόνια που πέρασαν όμως, συνειδητοποίησα γιατί γράφω εγώ:
Στην αρχή επειδή μου άρεσε το παιγνίδι των λέξεων. Να διαλέγω τις λέξεις, να τις γυαλίζω με το μανίκι μου και να προσπαθώ ν’ αποδώσω μ’ αυτές, το κάθε σημαντικό νόημα που έχτιζαν εντός μου ο Νους κι Ψυχή.

Με τον καιρό, απόκτησα τη βεβαιότητα πως κάθε ποίημα που ολοκλήρωνα, ήταν ένα είδος προσευχής, που απευθυνόταν στη ζωή, αφού τής ήμουν ευγνώμων για το κάθε τι που αισθανόμουν γι αυτήν, για το κάθε τι που μου έδινε. Όλα αυτά με οδήγησαν σε μια τελική σκέψη – βεβαιότητα, πως η ποιητική δημιουργία ήταν για μένα ο καλύτερος τρόπος για να υπάρξω αλλά για τούτο όχι και ο λιγότερο επώδυνος.

Θα μπορούσε κάποιος να με ρωτήσει γιατί τα λέω τώρα όλα αυτά; Ίσως επειδή από τότε που διάβασα τη συνέντευξη του Γάλλου ποιητή, μέχρι σήμερα που δεν θυμάμαι τι απάντησε στην ερώτηση «Γιατί γράφετε;» να θέλησα όλα αυτά τα χρόνια να βρω την αλήθεια για τον εαυτό μου, που θα μπορούσε να είναι και η απάντηση τού Γάλλου ποιητή και να την καταθέσω.

Ας αλλάξουμε όμως τώρα σκηνικό, μ’ ένα ποίημα που παραθέτω πιο κάτω, από το ποιητικό μου βιβλίο «ΕΠΙΜΟΝΟ ΘΕΩΡΗΜΑ»

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΥΤΟΦΩΤΟ

Η εξουσία του ποιητή
βρίσκεται
πάνω στη μη εξουσία των ανθρώπων.
Γι αυτό φύλλο πλατύ θα γίνω
με φλέβες λεπτές δικτυωμένο.
Θα δέχομαι τον ήλιο κατακόρυφα
σαν όπως άντρας που άλλο δεν ξέρει από αλήθεια.
Θ’ αφήνω το χρώμα μου
να υπερίπταται των αχρώμων
διάχυτο χάδι.
Αποτυπώνοντας την αφή μου
στα χέρια της κίνησης,
θα κάνω τη δύναμη ορατή.
Δύναμη,
που με την αδυναμία του ποιητή
θα ειν’ εξισωμένη.